Κάνω Όνειρα..

Kiwi

2011-05-11T23:47:00.001+03:00

Το Kiwi είναι ένα πουλί με ατροφικά φτερά στη Νέα Ζηλανδία. Από αυτό εμπνέεται το ακόλουθο animation
(ακόμα κι αν το έχουμε ξαναδει, είναι ευκαιρία να το θυμηθούμε)

Με κόλπα παλιά

2011-03-06T13:08:00.006+02:00

Μιας και είναι Σάββατο και μάλιστα αυτό του Καρναβαλιού, θέλω να κάνω ένα μικρό σχόλιο για το (ανούσιο) θέμα που μονοπωλεί το ενδιαφέρον μιας άλλης Ελλάδας, εκείνης του lifestyle.

Είμαστε στο 2011 κι...ανήκουμε στη Δύση. Η κοινωνία μας έχει προχωρήσει πολύ περισσότερο από όσο νομίζουν ορισμένοι.

Καμία δουλειά δεν θεωρείται πλέον ντροπή και καμία προτίμηση καταδικαστέα. Αντίθετα,το ψέμα ακόμα ενοχλεί...

Πηγή

Κακή στρατηγική

2011-02-25T21:18:00.002+02:00

να δημιουργείς εχθρούς με πιο γρήγορους ρυθμούς απ' ότι φίλους

χάθηκα

2011-02-20T16:33:00.002+02:00

Ο καλύτερος τρόπος

2011-01-03T03:30:00.001+02:00

να μάθεις τα πάντα για κάποιον είναι να ρωτήσεις τους πρώην του.

Not Enough

2010-10-23T00:36:00.009+03:00

2009-11-23T11:23:00.003+02:00

Επέμενες να πάμε σε ένα νεκροταφείο και έφερες μαζί κι ένα ωραίο παιδί για να με δελεάσεις (οπότε φυσικά ήρθα). Εσύ πήρες ένα φτιάρι κι έσκαβες ένα παλιό τάφο, τα χώματα σχεδόν έφταναν στα πόδια μου, αλλά εγώ είχα πάρει αγκαλιά τον μικρό και τον φιλούσα στο αυτί.
Μετά άρχισε να νυχτώνει και να έρχονται από μακρία κάτι γριές σαν πεθαμένες κι εγώ ζητούσα να φύγουμε.. Δέχτηκες τελικά αλλά ήθελες πολύ να μπούμε σε ένα τρομακτικό εκκλησάκι στη βόρεια άκρη του νεκροταφείου πρώτα.
Καθώς πηγαίναμε εκεί είδα ένα μικρό κοριτσάκι κρεμασμένο με ένα σκοινί απ' το κλαδί ενός τεράστιου δέντρου να αιωρείται νεκρό σα να κάνει κούνια και καθώς πλησιάζαμε, ξαφνικά άνοιξε τα μάτια του και με κοίταξε! Ξύπνησα ουρλιάζοντας.

Διψάω για νόημα

2009-11-11T06:05:00.007+02:00

Όλο το είναι μου ζητάει κάτι ουσιώδες. Κάτι πραγματικά σημαντικό πέρα από τα μικροαστικά και πεζά μου αδιέξοδα. Οι επιτυχίες μου είναι επιτυχίες ενταγμένες σε ένα σύστημα που δεν έχει καμία σημασία. Ούτε εγώ έχω σημασία. Τίποτα δεν έχει σημασία.

Η ουσία σε όλα αυτά τα αυτοκίνητα που τρέχουν καθημερινά με μανία και τους πεζούς που γεμίζουν τα πεζοδρόμια κατευθυνόμενοι είτε σε δουλειά, είτε σε ψυχαγωγία μου είναι τελείως άγνωστη.

Φυσικά και δεν απέχω από τίποτα απ' αυτά. Ενθουσιάζομαι όταν καταφέρνω κάτι δύσκολο, όταν λύνω ένα πρόβλημα ή ξεπερνάω εμπόδια. Χαίρομαι με τις απρόσμενες ξαφνικές χαρές των φίλων μου. Επίσης χαλιέμαι με την παραμικρή βλακεία λες και δε θα την έχω ξεχάσει την επόμενη κιόλας μέρα.

Αύριο πάλι στον δρόμο θα προσπαθώ να γλιτώσω πολύτιμα λεπτά αποφεύγοντας δρόμους με κίνηση καθώς τα θεωρώ χαμένο χρόνο από τη ζωή μου.

Και αν ακόμα τα εξοικονομήσω τι θα αλλάξει; Αφού δε θα μπορέσω ποτέ να ξοδέψω χρόνο σε κάτι γεμάτο ουσία-νόημα-σημασία-διάρκεια. Όλα είναι τρομερά εφήμερα και τίποτα δε μένει ίδιο για πολύ καιρό.

Το μόνο που δεν αλλάζει είναι ο τρόπος που βλέπω την πραγματικότητα από μικρό παιδάκι. Μπορεί να κάνω όλα όσα απαξιώνω και να ξεγελάω τον εαυτό μου τον περισσότερο χρόνο παριστάνοντας επιτυχώς τον ευτυχισμένο, αλλά στιγμές όπως και τώρα αποστασιοποιούμαι από αυτές τις πράξεις μου. Αποστασιοποιούμαι από κάθε τι "κοινωνικό" και απομονώνομαι.

Είμαι πια μόνος μου, εκτεθειμένος και ευάλωτος σε αυτόν τον αυστηρό κριτή που ζει μέσα μου. Με χλευάζει και με λυπάται ταυτόχρονα. Δεν ικανοποιείται ποτέ με τίποτα. Ότι και να του φέρω, όποια επιτυχία, έπαινο, πρόκληση ή εξέλιξη στη ζωή μου, τον αφήνει αδιάφορο.

Περιμένει και ποθεί κάτι που ποτέ δε θα λάβει, δυσκολεύεται ακόμα και να το προσδιορίσει, να το περιγράψει, δεν υπάρχει σ' αυτό τον κόσμο στο κάτω κάτω, της φθοράς, της απώλειας, του εφήμερου.

Κάνω υπομονή απλά. Προσαρμόζομαι στην περίσταση. Ξεχνιέμαι. Λέω ότι δεν είναι και τόσο άσχημα τελικά. Ενσωματώνομαι στο περιβάλλον.

Με παρηγορεί πολύ η γνώση ότι όλοι είμαστε ίσοι ως προς τα όρια του κόσμου αυτού. Κι όμως θα θελα να υπάρχει κάτι ανώτερο και να ίσχυε για τον καθένα, εφόσον το ήθελε, όπως το ήθελε.

Το μόνο που μπόρεσε και μ' απογείωσε με τη δύναμη του και με προσγείωσε βαθιά μέσα στον κόσμο του, κόσμο κατακλυσμιαίων συναισθημάτων, με πυροτεχνήματα, πολύχρωμα νέον φώτα που παίζουν μέσα στο μυαλό και είναι ασύγκριτα πιο όμορφα από τα κανονικά, αδιαφορία για κάθε τι πεζό και ανούσιο, αδικαιολόγητο εφησυχασμό και χαζή αισιοδοξία για οτιδήποτε, αυτό είναι ο έρωτας.

Μόνο ο έρωτας μπόρεσε να σβήσει από μέσα μου τη γνώση του θανάτου, της ατέλειας, του πρόσκαιρου, το διαρκές εκνευριστικό ανικανοποίητο με τα πάντα. Έστω πρόσκαιρα.

Οι αναμνήσεις

2009-03-11T16:55:00.000+02:00

είναι το καταφύγιο των δειλών

ή των τεμπέληδων

2009-01-28T19:45:00.005+02:00

About sex

2009-01-21T21:05:00.003+02:00

Όσο περισσότερο μιλάς για σεξ, τόσο λιγότερο κάνεις.

Κι όσο περισσότερο κάνεις, τόσο λιγότερο μιλάς γι' αυτό.

Ο Γιάννης

2009-01-08T02:30:00.006+02:00

Ο φίλος μου ο Γιάννης έχει καρκίνο. Γιόρταζε σήμερα. Του ευχήθηκα με αρκετά μεγάλη καθυστέρηση. Δεν ήξερα όμως τι ακριβώς να του ευχηθώ. Δεν του είπα χρόνια πολλά, γιατι δε θέλει να ζήσει πολλά χρόνια ακόμα. Για την ακρίβεια θέλει να πεθάνει. Τελικά του είπα απλά να χαίρεται το ονοματάκι του. Μου απάντησε ότι θα το κάνει κορνίζα. Μετά μου έλεγε τα δικά του... ότι ανέβασε πυρετό πάλι και δεν πέφτει με τίποτα, ότι πονάει, ότι το μόνο που μπορεί πλέον να κάνει είναι να βλέπει ταινίες...

Δεν ξέρω πώς είναι να είσαι ο Γιάννης και δε θέλω να μάθω. Με τρομάζει η ιδέα... Θα ήθελα να πείσω τον εαυτό μου ότι ο Γιάννης δεν υπάρχει στ' αλήθεια. Ότι όλο αυτό το έχω φανταστεί. Ότι μου λέει ψέματα. Ότι με βλέπει να στεναχωριέμαι και γελάει. Μακάρι να ήταν έτσι. Μακάρι να μπορούσε να είναι έτσι.

Κάποτε έφτασα στο σημείο να σκεφτώ ότι καλύτερα να μην τον είχα γνωρίσει... να μην τον είχα συμπαθήσει όταν μιλήσαμε για πρώτη φορά και να μην είχαμε ανταλλάξει τα msn μας... για να μην στεναχωριέμαι τώρα γι' αυτά που περνάει.

Ντρέπομαι γι' αυτό. Δεν το ξέρει. Συγνώμη Γιάννη.

If we wait too long it will be too late...

2009-01-05T01:00:00.001+02:00

Αντίο 2008

2008-12-31T18:30:00.004+02:00

Σας εύχομαι όλους να έχετε καλή πρωτοχρονιά και ένα 2009 πολύ καλύτερο απ' το 2008!

Όσο για μένα, είμαι αισιόδοξος. Είναι πολύ δύσκολο ο νέος χρόνος να είναι χειρότερος απ' αυτόν που φεύγει.

Ζώντας τον αληθινό τρόμο

2008-12-26T16:52:00.003+02:00

Σήμερα ξυπνήσαμε νωρίς για να πάμε στο χωριό. Πήγαμε λοιπόν... είδαμε τη γιαγιά... κάναμε βόλτα... φάγαμε... και πριν μία ώρα περίπου ξεκινήσαμε για την επιστροφή.

Κάποια στιγμή, λίγο μετά το τιτάν, είχε πολλά αυτοκίνητα μαζεμένα μπροστά μας, που πήγαιναν πολύ αργά... ατύχημα είπαμε.. και περιμέναμε να γίνει ευθεία ο δρόμος για να δούμε τι παίζει κι αν είναι να πάμε μέσω ευκαρπίας.

Μόλις έγινε ευθεία είδαμε ένα παράξενο θέαμα... ο δρόμος να είναι άδειος κι έρημος στο βάθος.. και από ένα σημείο και μετά να γεμίζει. Ο πρώτος πρώτος της ουράς ήταν ένα άσπρο αυτοκίνητο με αναμμένα αλάρμ που πήγαινε δεξιά αριστερά! Πότε ξεκινούσε, πότε σταματούσε τελείως, πότε έστριβε... κανείς δεν τολμούσε να τον προσπεράσει..

Ξαφνικά μπροστά στα μάτια μας χτύπησε στη νησίδα στη μέση του δρόμου! .. στο ύψος του Παπαγεωργίου.. το αμάξι έβγαλε καπνούς! ... ο προφυλακτήρας έμεινε στη ράμπα! Το αμάξι γύρισε προς την αντίθετη κατεύθυνση...

Προσπάθησε να πάει αντίθετα στο ρεύμα! Να έρθει κατά πάνω όλων των σταματημένων αυτοκινήτων! Κανείς δεν έκανε κάποια κίνηση για να τον σταματήσει... λογικό... φοβούνταν...
Η αστυνομία φυσικά ανύπαρκτη.

Τελικά όταν σταμάτησε να μετακινείται για λίγο, πήραν θάρρος κάποιοι και τον προσπεράσανε, μαζί κι εμείς.

Καθώς τον περνούσαμε τον είδα... νεαρής ηλικίας... έδειχνε να τα έχει τελείως χαμένα.. και προσπαθούσε να ξαναβάλει μπρος.

Ενώ απομακρυνόμασταν, τον είδαμε να ξαναξεκινάει! .. και να συνεχίζει να τρομοκρατεί τον κόσμο.. πήρα την αστυνομία και τους το είπα.

Ελπίζω να πήγαν όλα καλά...

Not the same

2008-12-19T15:15:00.001+02:00

Το "ιδανικός" απ' το "ηδονικός" διαφέρει μόνο κατά 2 γράμματα...

Γι' αυτό πολλοί τα μπερδεύουν.

Surprisingly romantic

2008-12-14T22:45:00.008+02:00

It seems crazy but you must believe
There's nothing calculated, nothing planned
Please forgive me if I seem naive
I would never want to force your hand
But please understand, I'd be good for you

I don't always rush in like this
Twenty seconds after saying hello
Telling strangers I'm too good to miss
If I'm wrong I hope you'll tell me so
But you really should know, I'd be good for you
I'd be surprisingly good for you

I won't go on if I'm boring you
But do you understand my point of view?
Do you like what you hear, what you see
And would you be, good for me too?

I'm not talking of a hurried night
A frantic tumble then a shy goodbye
Creeping home before it gets too light
That's not the reason that I caught your eye
Which has to imply, I'd be good for you
I'd be surprisingly good for you

Please go on, you enthrall me
I can understand you perfectly
And I like what I hear, what I see, and knowing me
I would be good for you too

I'm not talking of a hurried night
A frantic tumble then a shy goodbye
Creeping home before it gets too light
That's not the reason that I caught your eye
Which has to imply, I'd be good for you
I'd be surprisingly good for you

Απόψε θα προσπαθήσω να ονειρευτώ την ευτυχία,

κι ας μην έχω δει ποτέ με τι μοιάζει..

...

2008-12-04T02:13:00.001+02:00

Άννα Βίσση - Κόντρα (Breathless)

2008-11-28T15:15:00.001+02:00

Ναι ναι, παραδόξως εγώ κάνω αυτό το ποστ!

Αλλά απαιτώ επιείκεια στα σχόλια! Ο λόγος που μου άρεσε το κομμάτι έχει να κάνει με το στίχο, που υπογράφει η Μυρτώ Κοντοβά την οποία συμπαθώ πολύ και ότι και το original κομμάτι (breathless) μου αρέσει.

Φτάνει όμως η εισαγωγή! Απολαύστε....

Συμβουλή: Αποφύγετε να κοιτάτε τη φωτογραφία στο βίντεο γιατί μπορεί να έχετε προβλήματα αυπνίας, μέχρι και εφιάλτες...

Το σύμφωνο συμβίωσης και η Εκκλησία - Αναδημοσίευση

2008-10-20T13:15:00.002+03:00

Του ΚΩΣΤΑ Ε. ΜΠΕΗ

Στην ιουδαϊκή παράδοση, η μητέρα του γαμπρού τον στεφάνωνε εν μέσω συγγενών και φίλων, δίχως ιεροτελεστία, επακολουθούσε δε ευωχία οίνου. Οι πλούσιοι είχαν πλήθος συζύγων και παλλακίδων. Η πορνεία απαγορευόταν μόνο για τις Ισραηλίτισσες. Οπωσδήποτε οι προφήτες κατέκριναν κάθε ερωτική απόλαυση, συρρικνώνοντας την αποστολή του γάμου στην παιδοποιία -κατά την εντολή του Γιαχβέ, «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε». Μάλλον μ' αυτή την έννοια ο Παύλος χαρακτήριζε τον γάμο ως «μυστήριον μέγα... εις Χριστόν και εις την Εκκλησίαν». Απο τους πατέρες, μόνον ο Ιγνάτιος Αντιοχείας είχε αξιώσει τη συγκατάθεση επισκόπου. Ο Αλεξανδρινός Κλήμης τόνιζε ότι ακόμη κι αν η συνεύρεση προς απόλαυση των συζύγων συντελείται στο σκοτάδι, με κλειστά παράθυρα, γίνεται αντιληπτή από τον πανεπόπτη Θεό, που καταγράφει και τιμωρεί. Οξύτερος ο Μ. Αθανάσιος, διακήρυσσε ότι η αρχική εντολή του Θεού προς τους πρωτόπλαστους ήταν να τεκνοποιούν δίχως συνεύρεση και την εξ αυτής φθορά, έτσι που ο γάμος να μην είναι τίποτε άλλο παρά ένα αναπότρεπτο επακόλουθο της παρανομίας του Αδάμ. Ομοια ήταν η θέση και των δύο Γρηγορίων, καθώς και του Μ. Βασιλείου. Μοναδική εξαίρεση ο Χρυσόστομος Ιωάννης, ο οποίος, με επίγνωση των απαιτήσεων της φύσης, συνιστούσε ν' αποφεύγουν οι άνθρωποι να την εξαγριώνουν. Και αντιδιέστελλε μεν τον γάμο από την πορνεία, όμως τόνιζε πως αυτός ο όρος δεν ταιριάζει στη γυναίκα που τολμά ν' αγαπήσει αλληλοδιαδόχως περισσότερους άντρες. Οπωσδήποτε, κατά τους πρώτους πέντε μεταχριστιανικούς αιώνες, δεν υπήρχε στο Βυζάντιο ούτε θρησκευτική ούτε άλλη κρατική τελετή γάμου.

Για πρώτη φορά ο Ιουστινιανός αξίωσε, προς απόδειξη του γάμου, την υπογραφή προικοσυμβολαίου, κάτι που αργότερα οι Ισαυροι καθιέρωσαν ως συστατικό τύπο, με εξαίρεση τους απόρους, των οποίων ο γάμος ήταν έγκυρος, αν γινόταν ενώπιον φίλων ή με την απλή ευλογία ιερέα, δίχως ιεροτελεστία, κάτι που καθιερώθηκε από τον Λέοντα ς', το 895, μόνο για τους ελεύθερους πολίτες, ενώ στους δούλους επεκτάθηκε από τον Αλέξιο Κομνηνό (μεταξύ 1085 και 1095). Τέλος, κατά την πατριαρχία του Λουκά Χρυσοβέργη (1156-1169) διακηρύχτηκε ότι ο μη ιερολογημένος γάμος συνιστά πορνεία. Οπωσδήποτε, η έως το 1983 αποκλειστικότητα του θρησκευτικού γάμου δημιουργούσε αδιέξοδα για τον Ελληνα ορθόδοξο που ήθελε να έλθει σε κοινωνία γάμου με ετερόθρησκο ή άθεο, ακόμη και με ετερόδοξο, ο οποίος δεσμευόταν συμβολαιογραφικώς ν' ανατραφούν τα παιδιά στην Ορθοδοξία. Υπό το βάρος των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας, αυτή η κατάσταση έληξε το 1983 με τη νομοθετική καθιέρωση του πολιτικού γάμου, στον οποίο η Εκκλησία αντέδρασε, όπως και τώρα, που εξαγγέλθηκε η επικείμενη νομοθετική εισαγωγή του συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης, χαρακτηρίζοντας ως πορνεία κάθε γάμο ή ένωση που δεν στηρίζεται στη δική της ιεροτελεστία.

Δεν γνωρίζω ποια σκέψη παρακίνησε το υπουργείο Δικαιοσύνης να εισηγηθεί τον θεσμό του «συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης», το οποίο πάντως δεν θα επιτρέπεται ενόσω εξακολουθεί να ισχύει προγενέστερος γάμος ή άλλο σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης. Συνακόλουθα, δεν θα ισχύει προτού να λυθεί αμετακλήτως η προϋπάρχουσα σχέση ενός από εκείνους που θα ήθελαν να νομιμοποιήσουν τον ερωτικό δεσμό τους. Υποθέτω ότι το σχέδιο νόμου επιδιώκει να δώσει λύση στις ακόλουθες δύο περιπτώσεις:

- Πρώτον, ενόψει των πολλών αποτυχημένων γάμων, ήδη από τον πρώτο χρόνο της σύναψής τους, να υπάρχει μια δοκιμαστική συμβίωση, για το διάστημα και υπό τους όρους που θα συμφωνεί το νέο ζευγάρι, ώστε να μην εμπλέκονται στην ψυχοφθόρο και μακρόχρονη διαδικασία του διαζυγίου. Και,

- Δεύτερον, να διασφαλιστούν τα κληρονομικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα του συντρόφου, μέσα στους κόλπους μιας τέτοιας ελεύθερης συμβίωσης, κάτι που, υπό τους ισχύοντες κανόνες δικαίου, είναι απαγορευτικό ή εξοντωτικό, τόσο για τον επιζώντα σύντροφο όσο και για το παιδί που γεννήθηκε μέσα στους κόλπους της ελεύθερης συμβίωσης. Αυτές, και άλλες κατάφωρες αδικίες αίρει το σχέδιο νόμου που θ' αναγνωρίζει ορισμένες έννομες συνέπειες της συντροφικής συμβίωσης, κατά τους όρους που θα προβλέπει η σχετική συμβολαιογραφική πράξη των εκάστοτε συμβαλλομένων. Ρητώς το σχέδιο νόμου δεν επιτρέπει τη σύναψη αυτού του συμφώνου, ενόσω δεν έχει λυθεί αμετακλήτως ο υφιστάμενος αποτυχημένος γάμος, όπως εκτός ρύθμισης μένουν και οι περιπτώσεις της ομοφυλόφιλης συντροφικότητας. Βεβαίως, πολλοί δυσφορούμε ενώπιον της ομοφυλοφιλίας, ακόμη και με επίγνωσή μας του ότι αυτή ενδέχεται να οφείλεται σε ανυπαίτια ορμονική διαταραχή. Αλλά οι δικές μας ευαισθησίες δεν επιτρέπεται να είναι εξοντωτικές για τους ομοφυλόφιλους, καθώς και εκείνοι έχουν δικαίωμα στην αναζήτηση του δικού τους δρόμου λύτρωσης μέσα στη μοναξιά. Οπωσδήποτε, μια ευνομούμενη πολιτεία δεν έχει περιθώρια να τους περιθωριοποιεί, καθώς ο θάνατος του συντρόφου, μέσα στους κόλπους της, ενδέχεται να είναι πολύ πιο δυσβάσταχτος απ' όσο στους κόλπους της μη νομιμοποιημένης ετερόφυλης συντροφικής συμβίωσης.

Ξεπερνά τα περιθώρια της στήλης το γενικότερο ερώτημα αν ο Ιησούς συμμεριζόταν την ιουδαιοφαρισαϊκή παράδοση, όπως αυτή επιβίωσε και μπόλιασε τη μεταπασχαλινή χριστιανική κοινότητα της Ιερουσαλήμ. Οπωσδήποτε όμως τα Ευαγγέλια περιέχουν πολλές περικοπές απροκάλυπτης εκ μέρους του Ιησού καταγγελίας αυτής της παράδοσης, με κορυφαίο το χωρίο Ματθαίου, ια' 19 (πρβλ. και Λουκά, ζ' 34): «ήλθεν ο υιός του ανθρώπου εσθίων και πίνων, και λέγουσιν, ιδού άνθρωπος φάγος και οινοπότης, τελωνών φίλος και αμαρτωλών. Και εδικαιώθη η σοφία από των έργων αυτής». Μια σοφία, που κάποιοι δεν δείχνουν πρόθυμοι να συνεκτιμήσουν στις περιπτώσεις που, δυστυχώς, οι συνθήκες και οι αντιλήψεις της εποχής μας δεν μπορούν να οικειωθούν την ιερότητα του γάμου ως «συγκλήρωσης του βίου παντός».

www.kostasbeys.gr

Πηγή

Σχόλιο: Παρ' όλ' αυτά η ελληνική βουλή ψήφισε ένα νόμο-παγκόσμια πρωτοτυπία που δίνει στα ετερόφυλα ζευγάρια ακόμα μία δυνατότητα επισημοποίησης των σχέσεων τους, ενώ στους ομοφυλόφιλους δίνει... άντε να μην πω τι. Σας προτείνω να διαβάσετε τα λινκ εδώ:
1 2 3 4 5
(tip: read the red lines)

Λοιπόν, όταν οδηγάμε...

2008-10-15T03:18:00.002+03:00

δεν τραγουδάμε με πάθος λαϊκά καψουροτράγουδα
δεν τρέχουμε ανάλογα με το ρυθμό του τραγουδιού
δεν κλείνουμε τα μάτια στιγμιαία από συγκίνηση
δεν δακρύζουμε
και δεν καβαλάμε (ελλείψει εναλλακτικών προτάσεων) το κράσπεδο...

Δεν είναι τίποτα μωρέ! Μια μικρή γρατσουνίτσα!

Mood swings

2008-10-11T19:10:00.001+03:00

Η διάθεση είναι σαν το ασανσέρ:
Καταδικασμένη να ανεβοκατεβαίνει συνεχώς.
Και το χειρότερο είναι ότι δεν πατάμε εμείς τα κουμπιά...

Για τη γλυκιά σου παρέμβαση στην εμφάνιση αυτού του blog

2008-10-09T21:25:00.010+03:00

Thank you

Merci

Gracias____________Arigato

Danke

Spasibo

Ευχαριστώ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ: MADONNA!

2008-09-26T14:10:00.002+03:00

**********************

Καλά να περάσουμε!!!!!!

**********************

Περίεργα ρεκόρ και πρωτοτυπίες του καλοκαιριού

2008-08-24T02:00:00.006+03:00

Αυτό το καλοκαίρι...

1) ξεκίνησε με πολλές πιθανότητες να είναι ένα από τα χειρότερα, αλλά τελικά μάλλον θα είναι ένα από τα καλύτερα.

2) βούτηξα για πρώτη φορά σε πισίνα - άργησα πολύ!

3) χρησιμοποίησα για πρώτη φορά οδοντικό νήμα - συνίσταται μόνο για αργόσχολους.

4) έκανα τα λιγότερα μπάνια - μόλις 7.

5) αλλά το καλύτερο και περισσότερο σεξ - thanx to el!

6) δοκίμασα για πρώτη φορά πίτσα unlimited και μαζί της τις αντοχές μου..

7) έσπασε η κατάρα που με ήθελε κάθε καλοκαίρι να έχω τρεχάματα είτε με την υγεία μου είτε με τον υπολογιστή μου - βέβαια το καλοκαίρι δεν έληξε τυπικά ακόμα, μπρρ!

8) ...πρακτικά όμως έχει τελειώσει για μένα, γιατί για πρώτη φορά στη ζωή μου διαβάζω από τώρα για την εξεταστική του Σεπτέμβρη. Τα λέμε σ' ένα μήνα!

2008-08-12T15:15:00.007+03:00

So sadly true

(κάνε κλικ)

Πυροτεχνήματα

2008-08-06T22:30:00.003+03:00

Αυτό το τραγούδι το αφιερώνω στον κολλητό μου που είναι φανταράκι με την ελπίδα ότι θα το ακούσει για πρώτη φορά από δω :)

Οκ, και κάπου αλλού...

Γκρέμισα βουνά για την αγάπη σου
κι ήθελα εμένα να κοιτάς
σαν τον Θεό σου, έναν άγγελο,
σαν όνειρό σου που ζεις κι αγαπάς.

Πυροτεχνήματα, γράφουν συνθήματα
σ’ έναν καθαρό ουρανό.
Πυροτεχνήματα, θάλασσες, κύματα
πόσο δυνατά σ' αγαπώ.
Τόσες μάχες δίχως φίλους κι εχθρούς
στο μυαλό ξενύχτι πριν βρω χρυσούς θησαυρούς.

About distance

2008-07-30T14:10:00.001+03:00

Οι σχέσεις εξ αποστάσεος έχουν νόημα μόνο όταν υπάρχει μία έστω και μακρινή αλλά σαφής προοπτική κατάργησης της.

Στο τρένο (2 μήνες μετά)

2008-07-23T01:30:00.003+03:00

23 Μαΐου 1:30 ξημερώματα

δρομολόγιο Αθήνα - Θεσσαλονίκη

κίτρινη μπλούζα

λευκά ακουστικά

όμορφο πρόσωπο

κοιταζόμασταν από τις αντανακλάσεις μας στο παράθυρο..

Φορούσα μπλε μπλουζάκι και τζιν και πορτοκαλί λουράκι στο χέρι από συναυλία (Kylie)

Κατέβηκες Λιβαδειά

Όποιος κι αν είσαι να είσαι καλά...

Αναμνήσεις

2008-07-16T01:50:00.000+03:00

Θυμάμαι έντονα τα λόγια ενός ανθρώπου που μου έμαθε πολλά στα πρώτα μου βήματα στο γκέι χώρο...

Μου είχε πει για 2 φίλες του, που όσο ήταν σινγκλ, του λέγανε συνέχεια για να βγούνε και κάνανε πολλή παρέα μαζί του, μέχρι που βρήκαν γκόμενους (όχι ταυτόχρονα!) κι εξαφανίστηκαν! Εξαφανίστηκαν δε θα πει τίποτα...

Κάποια στιγμή όμως χώρισαν (επίσης όχι ταυτόχρονα!) και σιγά σιγά άρχισαν πάλι να επικοινωνούν μαζί του. Αλλά φυσικά αυτός δεν έκανε το μαλάκα να αρχίσει να ξαναβγαίνει σα να μη συμβαίνει τίποτα.

Έκτοτε το συνάντησα κι εγώ πολλές φορές αυτό, όχι με φίλες, αλλά "φίλους", που μόλις αποκαταστάθηκαν εξαφανίστηκαν, έριξαν μαύρη πέτρα πίσω τους, παύοντας να πηγαίνουν σε γκέι μαγαζιά, να μπαίνουν msn, να ενδιαφέρονται για μένα...

Το δίδαγμα αυτής της ιστορίας ήταν ότι αυτοί οι άνθρωποι σε χρησιμοποιούν. Δεν είναι φίλοι σου, δε νοιάζονται αληθινά για σένα και δε σε εκτιμούν σαν άνθρωπο, αλλά σαν ένα μικρό κόμμάτι ύφασμα ικανό να μπαλώσει το κενό της ζωής τους μέχρι να έρθει η σχέση και να το κλείσει μια και καλή... κι εσένα να σε στείλουν στα ξεσκονόπανα!

Αφορμή για το κείμενο αυτό το ποστ.

Από τις διακοπές μου... - 3ο μέρος και τελευταίο

2008-07-13T12:50:00.000+03:00

Τώρα που αποκαλύφθηκε ο τόπος των διακοπών μου (βλέπε προηγούμενο ποστ) μπορώ να ανεβάσω και τις υπόλοιπες φωτογραφίες που ξεχώρισα.

Η Κέρκυρα καθώς πλησιάζουμε στο λιμάνι της:

Το ποντικονήσι (το μικρό νησάκι στο βάθος):

Το ποντικονήσι (κοντινή):

Το αεροδρόμιο της Κέρκυρας και ένα αεροπλάνο δευτερόλεπτα πριν προσγειωθεί:

Το κανόνι:

Το Αχίλλειο:

Λεπτομέρεια κτιρίου:

Εδώ υποτίθεται ότι φωτογραφήθηκα ενώ βουτούσα...:

Το δωμάτιο μου:

Η είσοδος του ξενοδοχείου:

Αποχαιρετώντας την Κέρκυρα (στη μέση το κάστρο):

Στο δρόμο της επιστροφής έκανα κι ένα πέρασμα από τα Ιωάννινα:

Τρυφερό στιγμιότυπο:

Από τις διακοπές μου... - 2ο μέρος

2008-07-11T13:20:00.002+03:00

Φωτογραφίες που έβγαλα με το κινητό μου.

Πηγαίνοντας...

Στον προορισμό μου...

Επιστρέφοντας...

Extra...

Δείτε τις φωτογραφίες και βρείτε που έκανα διακοπές!

Η τελευταία φωτογραφία είναι παραπλανητική, αλλά κι αυτή που βοηθάει περισσότερο.

Από τις διακοπές μου... - 1ο μέρος

2008-07-10T15:15:00.004+03:00

Ταξιδεύοντας μέσα από μια μελωδία

2008-07-03T08:00:00.006+03:00

Όταν θα ακούς αυτή τη μουσική.. εγώ θα ταξιδεύω

Ταξίδεψε κι εσύ.. μαζι μου

Στα μουσικά ταξίδια πάντα υπάρχουν ελεύθερες θέσεις

Summer 2008: at last!

2008-07-01T12:00:00.000+03:00

Γεια σε όλους! Η εξεταστική τελείωσε, το καλοκαίρι για μένα τώρα αρχίζει!

Καλό καλοκαίρι λοιπόν ειδικά σε αυτούς που τελειώνουν / τέλειωσαν μέσα σε αυτές τις μέρες...

Θα επανέλθω για να απαντήσω στα σχόλια, αλλά και για νέα ποστ.

Kylie X tour Athens 2008

2008-05-29T23:45:00.009+03:00

Ακριβώς μία βδομάδα πριν.

Δεν χρειάζονται σχόλια.

Όσοι ήταν εκεί, ξέρουν.

Όσοι δεν ήταν, μπορούν να φανταστούν!

Φωτογραφίες και βίντεο από μένα και el

Note1: οι φώτος βγήκαν κουνημένες και στα βίντεο βάζαμε το δάχτυλο στο μικρόφωνο, σαμποτάραμε τους εαυτούς μας με απόλυτη επιτυχία!

Note2: o video player του blogger είναι τελείως χάλια, από τη μέση και μετά τα ανέβασα στο you tube.

Η αρχή

Νέο τραγούδι

On a night like this...

In my arms

No more rain αποθέωση!

Note3: τα ξαναλέμε σε ένα μήνα, όταν τελειώσει η εξεταστική.

Υπενθύμιση

2008-05-18T15:45:00.002+03:00

Είναι

ακόμα

άνοιξη!

Ο δικός του παράδεισος

2008-05-12T23:05:00.002+03:00

Απόψε φιλοξενώ ένα όνειρο:

Όνειρο

ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ

Έλειπα λέει καιρό από την Ελλάδα. Τόσον καιρό που, ενώ έπινα τσάι στις Πόρτες του Ψυχικού, ρώταγα το γκαρσόνι να μου εξηγήσει τα νομίσματα.

Ξεκίνησα μετά από το Φάρο με τα πόδια να πάω στο σπίτι, ψηλά στο λόφο του Παλιού Ψυχικού. Τρία χιλιόμετρα δρόμος, κρατούσα και κάτι σακούλες. Όταν ξεκίνησα έπεφτε ο ήλιος, όταν έφτασα ήταν μαύρη νύχτα.

Το σπίτι, στην ίδια θέση, δεν ήταν αυτό που μένω τώρα. Ήταν μονοκατοικία. Έμοιαζε με το σπίτι της Εκάλης, όπου έζησα τη δεκαετία του ‘70, αλλά χτισμένο με πέτρα σαν το εξοχικό στα Κιούρκα. Στο σκοτάδι έψαχνα να βρω την κλειδαριά.

Και ξαφνικά ο χώρος γύρω μου γέμισε γάτες. Δεν ήταν μόνον αυτές που έχω τώρα - αλλά όλες οι γάτες της ζωής μου. Ο Μούψης, το Νίνι, το Γατσί, γάτες χαμένες εδώ και δεκαετίες, παλιές και σημερινές, της Αθήνας, της Εκάλης, του Ψυχικού και των Κιούρκων και μερικές που δεν τις αναγνώριζα.

Τρίβονταν στα πόδια μου χαρούμενες γουργουρίζοντας και με είχαν ακινητοποιήσει στο προαύλιο. Δεν μπόρεσα να μπω στο σπίτι.

Ξύπνησα ευτυχισμένος και χορτάτος από αγάπη. Ύστερα θυμήθηκα το τελευταίο ποίημα από «Το Βιβλίο των Γάτων»:

ΜΕΤΑ

Άραγε θα είναι εκεί;
Άραγε θα είναι όλοι εκεί;

Με όρθιες ουρές θα έρθουν
να τριφτούνε στα πόδια μου;
Θα χουρχουρίσουν στα γόνατά μου;

Αυτοί, που μου λείπουν κάθε μέρα,
θα είναι εκεί;

Αν ο Θεός είναι
αν είναι Πανάγαθος,
θα φτιάχνει για τον καθένα
τον δικό του Παράδεισο.

Άραγε θα είναι όλοι εκεί;

Στον ύπνο μου είχα πάρει μία πρόγευση από Παράδεισο. Τον δικό μου Παράδεισο, με τα μόνα πλάσματα που δεν με πρόδωσαν ούτε με απογοήτευσαν ποτέ.

Και με αυτή την αισιόδοξη προοπτική, σας εύχομαι Καλό Πάσχα.

Πηγή

Μοιάζουνε πολύ τα όνειρα μας κύριε Δήμου...

Απορίες

2008-05-06T00:30:00.000+03:00

Γιατί το διορθωτικό αργεί τόσο πολύ να στεγνώσει;

ΙΤΣ ΟΦΙΣΙΑΛ. ΑΪ ΛΟΣΤ ΜΑΪ ΜΑΪΝΤ!

2008-05-02T13:30:00.011+03:00

Ειλικρινά, όταν διάβαζα ότι οι επόμενες διεκδικήσεις της ΟΛΚΕ θα είναι στις αίθουσες των δικαστηρίων δεν είχα κάτι ΤΕΤΟΙΟ στο μυαλό μου!

Εκεί που θα σέρναμε στα δικαστήρια το σατανικό κράτος που δε μας αναγνωρίζει το δικαίωμα στον πολιτικό γάμο και θα σαρώναμε χωρίς καμία αμφιβολία δεν το συζητάω, κάτι κάτοικοι (τρεις!) της Μυτιλήνης, που απ' ό,τι φαίνεται δεν ξέρουν μόνο από καλό λάδι, μας αμφισβητούν το δικαίωμα στη λέξη "λεσβία" και "λεσβιακό"!

Είναι τρελοί αυτοί οι ομοφοβικοί! Αλλά δυστυχώς εκτός από τρελοί είναι και πολλοί· και αργόσχολοι! Δεν έχουν απ' ό,τι φαίνεται με κάτι καλύτερο να ασχοληθούν και έτσι αποφάσισαν να αποκαταστήσουν μια τεράστια παγκόσμια αδικία εις βάρος τους που τους "προσβάλλει και καταρρακώνει ηθικά και τους βιάζει σαν προσωπικότητες"!

Και σε ρωτάω εγώ καημένε αναγνώστη (το καημένε μην το πάρεις προσωπικά, σχήμα λόγου είναι!), τι άλλο μένει να πει κανείς;;; Τι σχόλιο μπορείς να κάνεις για όλα αυτά;;;;

edit: Εννοείται ότι δικηγόρος των 3 κατοίκων της Πρώην Δημοκρατίας της Λέσβου (προσωρινή ονομασία) θα αναλάβει ο Αλέξης Κούγιας! Όλα κι όλα! Έκαστος στο είδος του!!!

Το δικαίωμα στην ιδιοτροπία!

2008-04-28T04:06:00.004+03:00

Ή αλλιώς, επίκαιρο όσο ποτέ!

Ο λόγος για το περσινό πασχαλιάτικο μου ποστ, που καταπιάνοταν με τη μανία των Ελλήνων να τρώνε συγκεκριμένα φαγητά συγκεκριμένες μέρες και να έχουν την απαίτηση να το κάνουν αυτό και οι υπόλοιποι!

Φυσικά, δεν έχει αλλάξει τίποτα από τότε. Ούτε η νοοτροπία, ούτε η απαίσια μυρωδιά του αρνιού!

Ευτυχώς για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, συνεχίζεται η εφαρμογή του μέτρου "ξεχωριστό φαγητό για το γιο", παρά τις αντιδράσεις που υπήρξαν πέρσυ αλλά και φέτος, από τα συντηρητικότερα μέλη του τραπεζιού (γιαγιάδες, παππούδες..).

...

Άλλαξα όμως εγώ. Ρίχνοντας μια ματιά στα περσινά σχόλια, βλέπω πόσο διαφορετικός είμαι σε σχέση με τότε. Πιο αγχωμένος, πιο πιεσμένος, (ελπίζω) πιο υπεύθυνος, (φοβάμαι) πιο μεγάλος, αλλά και πιο ευτυχισμένος, (λίγο) πιο σοφός, γεμάτος.

Γι' άλλο ξεκίνησα να γράφω κι αλλού με έβγαλε...

Οι 10 εντολές

2008-04-23T16:15:00.000+03:00

Πριν λίγο άκουγα στην τηλεόραση για τις 10 εντολές που παρέλαβε ο Μωυσής από το Θεό στο όρος Σινά.

Τελικά τι το σπουδαίο έχουν αυτές οι εντολές, αφού αυτά που λένε είναι πάνω κάτω αυτονόητα και αποδεκτά από όλους;

Εννοείται ότι άλλο η πρακτική τους εφαρμογή στην καθημερινότητα - εγώ τουλάχιστον έχω παραβιάσει σίγουρα κάποια ή κάποιες από αυτές - και άλλο η αποδοχή ότι είναι σωστές και πρέπει κάθε άνθρωπος να τις ακολουθεί.

Δε θα βρεθεί κανείς να διαφωνήσει στα "ου φονεύσεις", "ου κλέψεις", "ου ψευδομαρτυρήσεις", "ου μοιχεύσεις", "Ουκ επιθυμήσεις, αυτά που έχει ο πλησίον σου, δηλαδή μη ζηλεύεις", "τίμα τους γονείς σου".

(Φυσικά υπάρχουν και οι πρώτες 4 εντολές οι οποίες αφορούν τη σχέση του λαού με το Θεό, είναι καθαρά διαδικαστικές δηλαδή!)

Θα μπορούσαν λοιπόν αυτές οι εντολές απλά να γίνουν νόμος και να υπάρχουν βαριές ποινές σε όσους τις παραβούν. Ο Θεός δε φαίνεται να χρειάζεται σε τίποτα.

Εδώ υπάρχει ο αντίλογος ότι τότε ήταν άλλες οι εποχές και αυτά που σήμερα είναι αυτονόητα τότε δεν ήταν. Στην πραγματικότητα το πρόβλημα δεν ήταν αυτό, αλλά η δυσκολία να εφαρμοστούν, καθώς υπήρχε μεγάλη ηθική κατάπτωση.

Δηλαδή το ζητούμενο ήταν η επιβολή.

Αυτή ήταν τελικά η χρησιμότητα του Θεού. Συνέφερε περισσότερο να παρουσιαστούν αυτές οι εντολές ως θεόσταλτες και έτσι ο κόσμος να φοβηθεί την οργή του Θεού αν τις παρακούσει.

Από τότε λοιπόν η θρησκεία δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα μέσο εξουσίας, μηχανισμός επιβολής της θέλησης της στους πιστούς της. Δεν έχουν αλλάξει τόσα πολλά από τότε. Έτσι ήταν, είναι και θα είναι..

Πιστεύω ότι ένας ώριμος άνθρωπος δε χρειάζεται κανέναν Θεό και κανέναν εκπρόσωπο του, για να έχει γνώση του καλού και του κακού και να προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να ακολουθεί το πρώτο και να αποφεύγει όσο μπορεί το δεύτερο.

Και όσο για το Θεό, αν τελικά υπάρχει, το μόνο που θα κάνει είναι να κρίνει στο τέλος της ζωής μας αν τα καταφέραμε ικανοποιητικά ή όχι σε αυτή μας την προσπάθεια.

Δεν είναι πλάκα...

2008-04-15T18:25:00.001+03:00

Μόλις έμαθα ότι κρεμάστηκε ένας μακρινός συγγενής μου.

Το παρόν σαν παρελθόν

2008-04-11T13:04:00.001+03:00

Μόλις έχω ξυπνήσει και ανοίγοντας το στορ βλέπω το πιο παράξενο φως που έχω δει τελευταία.
Ένα κίτρινο απλωμένο παντού, σαν τις παλιές φωτογραφίες, κρύβει τη ζωντάνια των χρωμάτων και τα κάνει όλα να φαίνονται παλιά και μακρινά σαν εικόνα από το παρελθόν μου. Έτσι κι αλλιώς θα γίνουν κάποτε.
Η αίσθηση ότι απ' το παράθυρο μου βλέπω πώς θα μου φαίνονται κάποτε όλα αυτά που αποτελούν το σήμερα μου με συγκινεί και με κάνει να θέλω να κλάψω.

Σήμερα το πρωί ονειρεύτηκα ότι ξύπνησα! Ονειρεύτηκα ότι ξύπνησα και έπρεπε να στείλω ένα email, να ντυθώ και να φύγω για να προλάβω τις υποχρεώσεις μου, αλλά κάποιος είχε γεμίσει το δωμάτιο με μπατονέτες και έπρεπε οπωσδήποτε να τις μαζέψω και εγώ τις μάζευα, αλλά ήταν πάρα πολλές, δεν τέλειωναν και ο υπολογιστής αργούσε να ανοίξει και η γάτα ήθελε τροφή και τα φυτά νερό και οι υπενθυμίσεις στο κινητό μου υπενθύμιζαν ότι έχω αργήσει και άραγε θα είχε κίνηση στον περιφερειακό; και τελικά ευτυχώς ξύπνησα στ' αλήθεια και σταμάτησε αυτό το βασανιστήριο, το οποίο δεν απέχει και τόσο πολύ από την πραγματικότητα εδώ που τα λέμε, αν εξαιρέσεις τις μπατονέτες κυρίως.

Ξύπνησα λοιπόν στ' αλήθεια και έκανα μια διακοπή από τα πάντα για να χαζέψω για λίγο το παρόν ως παρελθόν και δάκρυσα γιατί θα ήθελα να μπορώ να δω το μέλλον μου ως παρόν, έστω και για λίγο, από το παράθυρο μου..

2008-04-02T21:20:00.002+03:00

ΚΛΙΚ

(αν δεν παίζει, δοκιμάστε internet explorer)

Πολιτικός Γάμος - Σύμφωνο Συμβίωσης

2008-03-25T20:00:00.008+02:00

Αποφάσισα να προσπαθήσω να κάνω ένα ξεκαθάρισμα σχετικά με το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, τι διεκδικούν οι γκέι και λεσβιακές οργανώσεις και πολλοί Έλληνες, μπλόγκερς ή μη, μαζικά ή ατομικά.

Εισαγωγή

Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα τα ζευγάρια ίδιου φύλου (ζευγάρια ομοφυλοφίλων) δεν αναγνωρίζονται από το ελληνικό κράτος και δεν έχουν κανένα δικαίωμα, καμία νομική υπόσταση. Τα αποτελέσματα έχουν γραφτεί και συζητηθεί πολλές φορές.

Ένα ζευγάρι 2 αγοριών μπορεί να μοιράζεται το ίδιο σπίτι για χρόνια και αν κάποια στιγμή συμβεί κάτι σε έναν από τους 2, ο άλλος να βρεθεί στο δρόμο. Ακόμα κι αν υπάρχει διαθήκη, αυτή προσβάλλεται στα ελληνικά δικαστήρια, αφού ο "άλλος" δεν αναγνωρίζεται ως σύντροφος του εκλιπόντος και έτσι δεν μπορεί να θεωρηθεί πιο κοντά στον εκλιπόντα από την βιολογική του οικογένεια (γονείς, αδέρφια, μέχρι και ξαδέρφια), ούτε καν ισότιμος...

Μία κοπέλα που έχει σχέση με μια άλλη, αν συμβεί κάτι κακό, δεν μπορεί να την επισκεφτεί στην εντατική, επειδή δεν αναγνωρίζεται η σχέση τους.

Αντίθετα, ένα ζευγάρι ατόμων διαφορετικού φύλου μπορούν να κατοχυρώσουν νομικά τη σχέση τους, με θρησκευτικό ή πολιτικό γάμο και να έχουν κάθε διευκόλυνση, αλλά και υποχρέωση που απορρέει απ' το νόμο.

Το σύμφωνο συμβίωσης

Ωστόσο, κάποια ζευγάρια δε θέλουν να παντρευτούν, για πολλούς και διάφορους λόγους. Το σύμφωνο συμβίωσης έρχεται να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση, κάνοντας εξαιρετικά εύκολη τόσο τη σύναψη του, όσο και τη λύση του (με 2 υπογραφές η σύναψη, με μία υπογραφή η διά-λυση). Έτσι τα ετερόφυλα ζευγάρια έχουν πλέον 3 επιλογές για να κατοχυρωθούν νομικά:

α) θρησκευτικό γάμο
β) πολιτικό γάμο
γ) σύμφωνο συμβίωσης

Και οι 3 επιλογές παρέχουν επί της ουσίας τα ίδια οφέλη.

Σ' αυτό το σημείο ο οποιοσδήποτε με κοινή λογική αναρωτιέται: Και τα ομόφυλα ζευγάρια; Εδώ είναι το κραυγαλέα άδικο της υπόθεσης! Τα ζευγάρια του ίδιου φύλου εξακολουθούν να μην έχουν απολύτως καμία επιλογή για να μπορούν να εξασφαλίσουν τη σχέση τους και να την προστατέψουν από απρόοπτα όπως τα παραπάνω.

Γι' αυτό το λόγο υπάρχουν αυτές τις μέρες αντιδράσεις διάφορων οργανώσεων και προσώπων, καθώς και η πρωτοβουλία για πολιτικό γάμο.

Πολιτικός Γάμος ή σύμφωνο; Έχω μπερδευτεί!

Πολλούς έχει μπερδέψει η πρωτοβουλία των γκέι οργανώσεων για πολιτικό γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Επίσης, κάποιοι αναρωτιούνται, πώς γίνεται να επιχειρείται πολιτικός γάμος για άτομα ίδιου φύλου όταν δε μας αναγνωρίζεται καν το δικαίωμα στο σύμφωνο συμβίωσης; Εθελοτυφλούμε λοιπόν; Όχι.

Τα πρόσωπα που συντονίζουν τις κινήσεις για τον πολιτικό γάμο και το κόμμα που τους συμπαραστέκεται ενεργά (ΣΥΡΙΖΑ) δεν έχουν χάσει τα λογικά τους. Βασίζονται στο νομικό καθεστώς της χώρας μας, το οποίο δεν προϋποθέτει για το γάμο την ύπαρξη αγοριού και κοριτσιού αλλά 2 ενήλικων ατόμων. Άρα, με βάση τη γνώμη έγκριτων νομικών(Νίκος Αλιβιζάτος, Θεοφανώ Παπαζήση) , ο πολιτικός γάμος ομοφυλοφίλων μπορεί να τελεστεί με βάση το υπάρχον νομικό καθεστώς και το κράτος θα είναι αναγκασμένο να τον αναγνωρίσει.

Γιατί ασχολούμαστε με τον πολιτικό γάμο και δεν επικεντρώνουμε στο σύμφωνο; Η απάντηση είναι και πάλι "εύκολη". Καμία ισότητα δεν μπορεί να υφίσταται αν τα ζευγάρια του ίδιου φύλου δεν έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με τα άλλα ζευγάρια. Εξαιρείται ο θρησκευτικός γάμος, καθώς αυτός αφορά στην εσωτερική λειτουργία μιας θρησκείας και όχι το κράτος.

Τότε γιατί δεν ασχολούμαστε μόνο με τον πολιτικό γάμο; Επειδή υπάρχει άμεση ανάγκη πρακτικής κατοχύρωσης ομόφυλων ζευγαριών. Υπάρχουν πολλοί συνάνθρωποι μας, που δεν τους ενδιαφέρει τόσο το αν θα έχουν δικαίωμα στον πολιτικό γάμο ή μόνο στο σύμφωνο, όσο το να έχουν δικαίωμα με οποιονδήποτε τρόπο να είναι νομικά κατοχυρωμένοι.

Τι άλλο κερδίζουμε από την παράλληλη διεκδίκηση του γάμου και του συμφώνου; Διεκδικώντας με επιθετικό τρόπο τον πολιτικό γάμο και φέρνοντας μια συντηρητική κυβέρνηση αντιμέτωπη με την "απειλή" να αρχίσουν να γίνονται πολιτικοί γάμοι ανδρών και γυναικών στη χώρα και να έχει απώλειες από το πιο συντηρητικό τμήμα ψηφοφόρων της, θα της είναι πολύ πιο εύκολο να περάσει το σύμφωνο για όλα τα ζευγάρια, ενώ η κοινή γνώμη θα ασχολείται με το γάμο. Εννοείται ότι η διεκδίκηση δε θα σταματήσει εκεί.

Αντίλογος

Δεν έχω αγόρι/κορίτσι, ας βρω πρώτα και μετά κανένα πρόβλημα να αγωνιστώ με όλες μου τις δυνάμεις. ΟΚ! Μόνο που θα πρέπει να είσαι πολύ τυχερός, ώστε με τη δική σου πάντα λογική, να έχουν εκείνη την εποχή σχέση και όλοι οι άλλοι για να αγωνιστούν μαζί σου. Χώρια που ουσιαστικά πρόκειται για μια εντελώς εγωιστική νοοτροπία που δείχνει αδιαφορία για τους άλλους. (Κι όμως αυτή η άποψη έχει πολλούς υποστηρικτές. Είναι λυπηρό...)

Δε θέλω σχέση και δέσμευση, άρα δε με αφορά το θέμα. Μόνο με μια πολύ επιφανειακή σκέψη προκύπτει κάτι τέτοιο. Στην πραγματικότητα, η αναγνώριση ζευγαριών ίδιου φύλου, μέσω γάμου ή συμβίωσης θα έχει ως αποτέλεσμα σταδιακά αλλά σταθερά τη βελτίωση της εικόνας της κοινωνίας για τους ομοφυλόφιλους, κάτι που σίγουρα μας ωφελεί. Για όσους κουνάνε το κεφάλι τους με δυσπιστία διαβάζοντας αυτό, έτσι έγινε σε όλες τις χώρες που καθιερώθηκε κάποιο από τα 2.

Γιατί να ασχοληθώ; Αφού σε λίγα χρόνια η Ε.Ε. θα μας αναγκάσει να το εισάγουμε στη νομοθεσία μας. Αυτό πίστευα κι εγώ έως πρόσφατα, μέχρι που μου εξήγησε κάποιος ότι το ενδιαφέρον της ευρωπαϊκής ένωσης περιορίζεται στις οικονομίες των κρατών-μελών και το εργασιακό τους να ακολουθούν κάποιες γενικές αρχές και εκεί οφείλεται και η οδηγία για την εξάλειψη κάθε είδους διακρίσεων στην εργασία. Όσον αφορά όμως το οικογενειακό δίκαιο της κάθε χώρας, εκεί η ευρωπαϊκή ένωση δεν μπορεί (και δε θέλει) να επιβάλλει κάτι στα κράτη-μέλη της.

Δεν πιστεύω ότι θα βγει κάτι απ' όλα αυτά, είμαι πεσιμιστής. Για την ιστορία, ακόμα κι εγώ είμαι για πρώτη φορά αισιόδοξος για το θέμα και για όσους με ξέρουν καλά αυτό λέει πολλά! Από κει και πέρα, ακόμα και τίποτα να μην προκύψει τελικά, εγώ θα νιώθω όμορφα μέσα μου γιατί προσπάθησα, συμμετείχα σε όποια πρωτοβουλία μπορούσα και υπερασπίστηκα με αυτό τον τρόπο την αξιοπρέπεια και την ουσία μου· εμένα και τους ανθρώπους που είναι δίπλα μου. Εσύ;

Πρωτοβουλίες

Πολιτικός γάμος
Πρωτοβουλία bloggers για το σύμφωνο συμβίωσης
Email διαμαρτυρίας στο υπουργείο δικαιοσύνης για το σύμφωνο

Εξαιρετικά ποστ για το θέμα:

Variations On A Theme
Κοινωνικό ψέμα επιβίωσης…
ELLADISTAN 2008...ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΤΟ ΜΠΛΕΝΤΕΡ
Ain’t I a citizen?
Ένα μονόπρακτο, μια γιορτή.
Προς κάθε ΚΟΥΛΗ υπεύθυνη
(συγνώμη απ' όσους ξέχασα)

Μερικές φορές

2008-03-22T14:55:00.002+02:00

μου αρέσει να πουλάω τρέλα,

ειδικά όταν είναι τόσοι πολλοί πρόθυμοι να αγοράσουν.

υγ: 100 ποστ

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ / A DOMESTIC PARTNERSHIP THAT DISCRIMINATES? NO THANKS

2008-03-17T11:14:00.006+02:00

Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.

Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα 'συμβόλαιο συμβίωσης' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό 'συμβόλαιο' μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. They face it daily from their families, in their social lives and in the professional field.

But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel's back.

According to press reports, the greek government is preparing to introduce a domestic partnership 'contract' EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere 'contract' can resolve the issues same-sex couples face or ensure their fair treatment under the law. However this discriminatory proposal is a direct contravention of the greek Constitution, as well as european human rights treaties. Especially since same-sex couples already enjoy legal rights in 18 european nations.

The aim of this intervention is to make sure that european institutions, human rights organisations, websites and weblogs from around the world learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.

This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent.

GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION

2008-03-17T11:13:00.002+02:00

Έχω ένα πρόβλημα...

2008-03-13T20:30:00.004+02:00

δεν με καταλαβαίνω.

Καμιά βοήθεια;

υγ: λεπτομέρειες στα σχόλια

Διπλά, ετεροχρονισμένα γενέθλια

2008-02-25T23:45:00.004+02:00

Τις μέρες που πέρασαν,

αυτό το μπλογκ έκλεισε 1 χρόνο ύπαρξης,

και ο δημιουργός του 23.

Επίσης, πέρασε 1 χρόνος από τότε που είδα το 2.

Ευχή που θα ήθελα να ακούσω: Hold on to your dreams

Δώρο που θα 'θελα να μου κάνουν: Λίγη αισιοδοξία

Όταν το blogging κάνει κακό...

2008-01-29T21:40:00.001+02:00

Ονειρεύτηκα και πάλι ότι πετούσα, αλλά αυτή τη φορά ήξερα ότι ήταν όνειρο. Αυτή η γνώση δε με πείραζε πολύ.

Πετούσα στη Θεσσαλονίκη, πάνω από δάση και σπίτια με καταπράσινους κήπους.

Μετά κατευθύνθηκα προς τη θάλασσα και πετούσα δίπλα στο λευκό πύργο.

Όλα ήταν όμορφα.

Το μοναδικό ψεγάδι στην ιστορία ήταν ότι καθώς πετούσα, σκεφτόμουν ότι πρέπει να γράψω γι' αυτό το όνειρο στο blog μου και να το βάλω στην ομάδα "όνειρα", όπως έκανα μόλις.

Ξενέρωμα, δε βρίσκεις;

Αν φτάσω στο σημείο να βλέπω όνειρα για να τα γράφω στο blog...

Θέλω να μου πεις...

2008-01-21T15:30:00.000+02:00

Αν η μέχρι τώρα ζωή σου ήταν ταινία σε τι είδος θα ανήκε;

Υγ!: Και σε ποιο θα ήθελες;

Αποχαιρετώντας

2008-01-16T12:15:00.000+02:00

τις γιορτές που έφυγαν

τις χαρές που τέλειωσαν

τις φωτεινές στιγμές που έσβησαν

τις ελπίδες που πρόωρα πέθαναν

τις δυνάμεις που λιγόστεψαν.

2008 σε περίμενα αλλιώς

Ο καλύτερος τρόπος..

2008-01-06T01:50:00.000+02:00

για να ξεκινήσει η νέα χρονιά

- τουλάχιστον όσον αφορά το blog μου -

είναι να ανεβάσω φωτογραφίες της γάτας μου!

Μιάουυυυυυυ

Last post of the year.

2007-12-30T23:00:00.000+02:00

-γιατί μισείς τα χριστούγεννα;

-den ta exo perasei pote opos tha ithela

Πολλαπλά αφιερωμένο:

The Bright Side

2007-12-25T01:45:00.000+02:00

(τα αστεράκια συνδέουν το ποστ με το προηγούμενο)

Από την άλλη, το ότι η ζωή είναι εύθραυστη δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι και ωραία.

Το Σάββατο, λίγα λεπτά αφού έκανα το σχέδιο, πήγα να πάρω τον μικρό με το αυτοκίνητο και τον έφερα σπίτι μου.*

Περάσαμε πάρα πολύ όμορφα... παραγγείλαμε να φάμε, κάτσαμε στον υπολογιστή, κάναμε αγκαλιές, φιλάκια και κοιμηθήκαμε σκεπασμένοι... ο ένας πάνω στον άλλο.

Μετά φύγαμε και πήγαμε σπίτι του.. εκεί κάναμε έρωτα που αναλογούσε σε "έρωτα 7 ημερών", για να μην του λείψω στις γιορτές, όπως είπε! Μετά κοιμηθήκαμε μαζί..

Το επόμενο πρωί γύρισα σπίτι και το απόγευμα ξανακατέβηκα κέντρο για να τον βοηθήσω να μαζέψει τα πράγματα του και να τα κουβαλήσει. Τα μεταφέραμε ως το αυτοκίνητο, που το είχα παρκάρει κοντά στην Αγίου Δημητρίου** και μετά οδήγησα μέχρι το ΚΤΕΛ.

Εκεί ευχηθήκαμε καλά χριστούγεννα και καλές γιορτές. Του είπα να προσέχει...... και αποχαιρετηθήκαμε.

Πώς καταφέρνει η αγάπη να συνυπάρχει έτσι με το θάνατο...

Life is fragile...

2007-12-23T23:50:00.000+02:00

Σήμερα **καθώς περπατούσα πάνω στην Αγίου Δημητρίου πέρασα δίπλα από ένα σκυλί... ήταν πεθαμένο... και είχε αίμα που έβγαινε από το στόμα του.. και τα μάτια του είχαν μείνει ανοιχτά..

Επίσης χθες το βράδυ *καθώς οδηγούσα προς το σπίτι μου είδα στο δρόμο μια πατημένη γάτα..

Κάνω αναπόφευκτα συνειρμούς. Δε λυπάμαι για το συγκεκριμένο σκυλί ή γατί, άλλα για τη θνητή τους φύση. Τη θνητή μας φύση, που συνηθίζουμε να ξεχνάμε και τη θυμόμαστε μόνο μέσα από θλιβερά περιστατικά που συμβαίνουν σε κοντινά μας πρόσωπα.

Όμως, είτε την ξεχνάμε είτε όχι, αυτή δεν παύει να υπάρχει. Ένα λαθάκι, μια απροσεξία και μπορεί να βρεθώ εγώ έτσι, σε κάποιο δρόμο ή μέσα στο αυτοκίνητο μου. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι μπορεί κάτι να συμβεί ξαφνικά και να φύγω, χωρίς καν να προλάβω να το καταλάβω.

Όμως τελικά, ζούμε σαν αθάνατοι και δεν είναι παράλογο. Ποιος θα άντεχε να ζει έχοντας στο νου του διαρκώς ότι κάθε ανάσα που παίρνει μπορεί να είναι η τελευταία του; Ποιος θα άντεχε να ζει υπολογίζοντας διαρκώς κάθε πιθανό κίνδυνο για τη ζωή του και παίρνοντας κάθε δυνατό μέτρο προστασίας;

Αυτό είναι το ποστ μου για τα φετινά χριστούγεννα.

(Αυτο)Σχέδιο

2007-12-22T19:25:00.000+02:00

Αυτή τη μέρα πρέπει να τη θυμάμαι γι' αυτό κάνω αυτό το ποστ.

2007-12-10T19:17:00.000+02:00

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

κώστας:

γιατί τα πουλάς όλα; τι συμβαίνει;

κώστας:

θα πεθάνεις; :P

~~~~:

xaxa

~~~~:

makari

κώστας:

γιατί μακάρι;

~~~~:

giati ti nohma exei

κώστας:

η ζωή;

κώστας:

γιατί μετά από αυτό δεν υπάρχει τίποτα

κώστας:

οπότε και το νόημα δεν υπάρχει

κώστας:

δε θα μπορείς καν να μπεις στη διαδικασία να αναρωτηθείς αν υπάρχει κάποιο νόημα τότε

~~~~:

de 3erw ti yparxei

~~~~:

isws tipota

κώστας:

πιστεύεις δηλαδή ότι μπορεί να υπάρχει κάτι;

~~~~:

oxi idiaitera

κώστας:

ε τότε;

~~~~:

tote ti;

~~~~:

afto edw ti einai an de maresei;

κώστας:

αυτό είναι η μοναδική ευκαιρία μας

κώστας:

το μοναδικό μας πέρασμα

~~~~:

kai prepei na to upostoumel

κώστας:

ναι πρέπει

κώστας:

γιατί μόνο αυτό έχουμε

~~~~:

esy an de se ikanopoiouse to twra ti th akanes;

κώστας:

θα προσπαθούσα να το βελτιώσω

κώστας:

και να ελπίσω σε ένα καλύτερο αύριο

κώστας:

πρώτ' απ' όλα να ελπίσω σε ένα αύριο...

κώστας:

γιατί ούτε αυτό είναι δεδομένο

κώστας:

και θα προσπαθούσα να βρω παρηγοριά στα όμορφα που έζησα στο χθες....

~~~~:

den einai efkolo

κώστας:

τίποτα δεν είναι εύκολο

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

έχει καρκίνο

Sweet dreams...

2007-11-30T02:39:00.000+02:00

Όταν αρχίζω να κάνω πολλά λάθη στην πληκτρολόγηση καταλαβαίνω ότι ήρθε η ώρα να πάω για ύπνο....

όξνειρα λγυκά

Stupidity

2007-11-22T16:10:00.000+02:00

Η βλακεία είναι μια ίωση που έχουμε κολλήσει όλοι κάποιες στιγμές στη ζωή μας.

Όμως, άλλοι αρρωσταίνουν συχνά, ενώ άλλοι πιο σπάνια.

Δυστυχώς, υπάρχουν και κάποιοι στους οποίους είναι χρόνια ασθένεια...

Το ζητούμενο είναι...

2007-11-16T18:00:00.000+02:00

...επικοινωνία

2007-11-08T01:58:00.000+02:00

Ο καιρός τρέχει σαν τρένο.

Μερικές φορές μπορείς να ακούσεις το σφύριγμα του..

Muse 4/10/2007

2007-10-21T01:33:00.000+03:00

Έκατσα να γράψω λοιπόν για τη συναυλία των Muse... Είναι αδύνατο να μεταδώσω αυτό που έζησα. Ήταν τέλειοι! Ήταν με διαφορά η καλύτερη συναυλία ξένου συγκροτήματος που έχω παρακολουθήσει. Παραθέτω μερικές φωτογραφίες και βίντεο που τραβήξαμε με την παρέα μου.

photos by el

Το ξεκίνημα ήταν πολύ δυναμικό.

Τις στιγμές που ο Matt καθόταν στο πιάνο το ύφος της μουσικής άλλαζε τελείως κι από οργισμένο ροκ γινόταν ανατριχιαστικά συγκινητικό...

Συνολικά, ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία, με φοβερό ήχο, εκτέλεση και οπτικά εφέ, όπως φαίνεται και στις εικόνες.

Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν τα τεράστια μπαλόνια που εκτοξεύτηκαν κάποια στιγμή προς το κοινό και τα οποία όταν έσκαζαν έβγαιναν από μέσα χιλιάδες πολύχρωμα χαρτάκια (έκανα σαν μικρό παιδί!)

videos by me

Αυτό το βίντεο έμεινε στη μέση. Το γιατί, φαίνεται...

Και αυτό το βίντεο το τράβηξε ο el!

2007-10-03T12:30:00.000+03:00

Αύριο φεύγω. Πάω Αθήνα για τη συναυλία των Muse στη Μαλακάσα. Μάλλον αυτό θα είναι και το τελευταίο μου ταξίδι για το 2007. Ελπίζω να περάσω όσο καλύτερα γίνεται. Ελπίζω αυτό το ταξίδι να μου δώσει ενέργεια να αντιμετωπίσω αυτά που θα με περιμένουν όταν γυρίσω και όσα θα προκύψουν στη συνέχεια. Εύχομαι πάνω απ' όλα ο χειμώνας που έρχεται να είναι καλύτερος από τον προηγούμενο.
Το απαιτώ.
Το χρειάζομαι.
Ο προηγούμενος ήταν, χωρίς υπερβολές, ο χειρότερος απ' όσους μπορώ να θυμηθώ. Δε θα 'θελα να ξαναπεράσω τα ίδια. Μακάρι να μην τα περνούσε ποτέ κανείς. Κατά τα άλλα, χρόνια προβλήματα που αφήνω συνεχώς για το μέλλον, διογκώνονται και απαιτούν άμεση λύση. Πρέπει να βρω δύναμη. Ευτυχώς έχω τους φίλους μου, το αγόρι μου, τους γονείς μου. Ο καθένας τους μου συμπαραστέκεται με τον τρόπο του. Δε ζητάω περισσότερα. Ήρθε η ώρα να ζητήσω από τον εαυτό μου.
Ένα μικρό μυστικό. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα διάβαζαν άγνωστοι άνθρωποι τα κείμενα μου. Ποτέ δε με ικανοποιεί το αποτέλεσμα. Πάντα τα βρίσκω αφόρητα βαρετά και κοινότυπα.
Αν με έχει κουράσει κάτι; α) Να επαναλαμβάνονται συνεχώς μπροστά στα μάτια μου ίδιες στερεότυπες συμπεριφορές από διαφορετικούς (?) ανθρώπους... Γιατί να θέλουμε να είμαστε ίδιοι;
β) Ο κυνισμός και ο επαγγελματισμός με τον οποίο λέει ψέματα αυτή η κυβέρνηση.
γ) Τα κολλήματα μου / οι αναστολές μου / οι εμμονές μου.

Ακόμα με ενδιαφέρουν οι ιστορίες των άλλων...

επιστροφή στις θεωρίες..

2007-10-01T16:40:00.000+03:00

Η ελ-πήδα πεθαίνει πάντα τελευταία.

Ποιο τραγούδι ακούς

2007-09-25T20:08:00.000+03:00

όταν δε θες να σκέφτεσαι τα προβλήματα σου;

lost at sea

2007-09-17T13:08:00.001+03:00

Οι θέσεις ΠΑΣΟΚ και ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για τα ομόφυλα ζευγάρια

2007-09-13T02:10:00.000+03:00

Ξεκινάω με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Στο site του Συνασπισμού υπάρχει η εξής ανακοίνωση:

Ανακοίνωση του Τμήματος Δικαιωμάτων του ΣΥΝ

Καταδικάζουμε με κατηγορηματικό τρόπο τον ρατσιστικό χείμαρρο της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος» στις 30.6.2007, η οποία αναφέρεται με δημοσίευμα της σε δημόσια εκδήλωση ομοφυλοφιλικών οργανώσεων.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης και του κυβερνητικού εκπροσώπου για το περιβάλλον ύβρεων, διακρίσεων και κοινωνικού ρατσισμού, που υφίστανται πολίτες με ομοερωτικό προσανατολισμό έγκεινται κατά κύριο λόγο στο ότι αφήνουν ποικιλοτρόπως το πεδίο ελεύθερο.

Η κυβέρνηση οφείλει:

-Στο πλαίσιο της αντιρατσιστικής νομοθεσίας (ν.927/1979), να συμπεριλάβει στο προστατευτικό της πεδίο ομάδες με ομοερωτικό προσανατολισμό, έτσι ώστε να διώκονται ποινικά όσοι χρησιμοποιούν ρατσιστικές ύβρεις εις βάρος τους.

-Να θεσμοθετήσει την πολιτική ένωση ομοφυλοφίλων είτε με τη μορφή του γάμου είτε με τη μορφή του αστικού συμφώνου συμβίωσης, αναγνωρίζοντας έτσι το δικαίωμά τους στο σύνολο των προνομίων (φορολογικών, ασφαλιστικών, κ.α.) που απορρέουν.

-Τέλος, να παίρνει θέση δημόσια όταν κορυφαία στελέχη της (π.χ. κ. Γιακουμάτος) αναφέρονται στους ομοφυλόφιλους με σκαιό τρόπο.

Διαφορετικά, αφήνει τον δρόμο ανοιχτό για παραβιάσεις των Αρχών Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ με φραστικές επιθέσεις και όχι μόνο.

Το Τμήμα Δικαιωμάτων

Επίσης, στο site του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. υπάρχει μία ακόμη αναφορά:

Η σεξουαλικότητα των γυναικών η αυτορρύθμιση της αναπαραγωγικής τους λειτουργίας και η σεξουαλική επιλογή δέχονται συστηματική επίθεση. (...) Η εκκλησία στέλνει στο πυρ το εξώτερον τους ομοφυλόφιλους.

Υποστηρίζουμε το δικαίωμα των γυναικών στην αναπαραγωγή και στο σεξουαλικό προσανατολισμό.
Υποστηρίζουμε την νομική κατοχύρωση για κάθε μορφή συμβίωσης.

Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ:

Στο site του κόμματος υπάρχει το πρόγραμμα του σε μορφή pdf διαθέσιμο για κατέβασμα.

Στη σελίδα 76, στην ενότητα "νέοι θεσμοί", αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι:

• Το σύμφωνο συμβίωσης γίνεται αναγνωρισμένη νομική μορφή ελεύθερης επιλογής συμβίωσης ανεξάρτητα από φύλο.

Επίσης, υπάρχει αναλυτικότερη διατύπωση των θέσεων του κόμματος, στον τομέα του πασόκ για τα ανθρώπινα δικαιώματα:

Το ΠΑΣΟΚ, δεσμεύεται στη νέα διακυβέρνησή του, να αποκαταστήσει το κράτος δικαίου και να θεμελιώσει μια πολιτεία πλήρους ισότητας για όλους τους πολίτες.

Πιστεύουμε στην πολυπολιτισμική κοινωνία, στην οποία, άνθρωποι διαφορετικών πολιτισμικών και θρησκευτικών παραδόσεων, θα συμβιώνουν με αμοιβαίο σεβασμό και με πλήρη ελευθερία ανάπτυξης των ιδιαιτεροτήτων τους, με αυτονόητο όριο τον σεβασμό του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Πιστεύουμε στο δικαίωμα στη διαφορετικότητα.

Θα κατοχυρώσουμε την πλήρη ισότητα και την απόλαυση των ίδιων δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, γλώσσα, θρησκεία, σεξουαλική ιδιαιτερότητα, κατάσταση υγείας, πολιτικές πεποιθήσεις.

Το ΠΑΣΟΚ, θα καθιερώσει μια νέα νομική μορφή, το σύμφωνο συμβίωσης για άτομα του ίδιου, ή διαφορετικού φύλου, που θα παράγει τα ίδια έννομα αποτελέσματα με το γάμο.
(...)
Το ΠΑΣΟΚ, φιλοδοξεί να αναδειχθεί στο κατ’ εξοχήν κόμμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα μας.

Και αυτή η φιλοδοξία του, θα αποτυπωθεί στη νέα κυβερνητική θητεία του.

Αυτό που παρατηρώ είναι ότι ο συνασπισμός τάσσεται υπέρ, είτε του σύμφωνου συμβίωσης, είτε του πολιτικού γάμου, χωρίς να απαιτεί την καθιέρωση του όρου γάμου, ούτε όμως να την αποκλείει.

Το πασόκ από την άλλη τάσσεται υπέρ του "σύμφωνου συμβίωσης", αποκλείοντας τον όρο γάμο, με το σκεπτικό ότι πρέπει να υπάρχει νομική, φορολογική και κληρονομική κάλυψη και στα ανύπαντρα ζευγάρια.

Τέλος, στο θέμα της υιοθεσίας απο ζευγάρια ίδιου φύλου, ο συνασπισμός δεν παίρνει θέση, ενώ το πασόκ μάλλον την αποκλείει.

Είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα που ένα κόμμα εξουσίας βάζει στο πρόγραμμα του την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των γκέι και λεσβιών αυτής της χώρας. Βέβαια, μένει να δούμε και αν θα το πραγματοποιήσει, εφόσον εκλεγεί...

Υγ: Το in.gr και ΤΑ ΝΕΑ διενεργούν ανοιχτή συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου στο διαδίκτυο, όπου μπορεί ο καθένας να του θέσει ό,τι ερώτημα επιθυμεί μέχρι την Παρασκευή το μεσημέρι.

Θα είχε ενδιαφέρον να συμπεριληφθεί στο τελικό δείγμα των ερωτήσεων, ερώτηση και για το σύμφωνο συμβίωσης ;)

Ήδη, με μία πρόχειρη αναζήτηση εντόπισα 3 ερωτήσεις:
http://www.wikipolitics.gr/?page_id=3&cp=2#comment-91
http://www.wikipolitics.gr/?page_id=3&cp=9#comment-268
http://www.wikipolitics.gr/?page_id=3&cp=24#comment-640

Η διαφορετικότητα και η διαφορά στην πολιτική

2007-09-12T17:20:00.000+03:00

Υπάρχει μια άποψη που άρχισε να ακούγεται πριν λίγα χρόνια και από τότε συνεχώς κερδίζει έδαφος. Η άποψη ότι όλοι είναι ίδιοι και ότι όλοι είναι το ίδιο ανίκανοι, απατεώνες, ανεπαρκείς κτλ.

Αυτή η άποψη είναι ουσιαστικά και το τέλος κάθε ελπίδας για βελτίωση της κατάστασης στη χώρα. Αφού όλοι είναι ίδιοι, ό,τι και να γίνει, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα σ' αυτό τον τόπο κι άρα δεν έχει νοήμα πού θα πάει η ψήφος μας.

Διαφωνώ. Πιστεύω ότι υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα κόμματα, ακόμα κι αν πολλές φορές είναι μικρές και δυσδιάκριτες. Αλλά οι διαφορές δεν είναι μόνο μεταξύ κομμάτων. Υπάρχουν διακυμάνσεις απόψεων, ακόμα και ανέμεσα στα στελέχη του ίδιου κόμματος.

Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να δει εδώ πόσο μεγάλο είναι το εύρος των απαντήσεων 25 πολιτικών για τον πολιτικό γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων.
Είναι σχεδόν αυτονόητο για μένα ότι πρέπει να τις λάβει υπόψην του ο ομοφυλόφιλος και γενικότερα ο προοδευτικός ψηφοφόρος στην επιλογή του βουλευτή που θα ψηφίσει...

Διακυμάνσεις των απόψεων των βουλευτών υπάρχουν σε πολλά θέματα, απλά έτυχε εγώ ως γκέι να επιλέξω κάτι που με απασχολεί ιδιαίτερα.

Στο ίδιο θέμα (τον πολιτικό γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου), επίσης υπάρχει διαφορά στη στάση των κομμάτων. Περισσότερα εδώ και εδώ.

Στις θέσεις του συνασπισμού και του πασόκ, που είναι ουσιαστικά τα μόνα κόμματα που έχουν πάρει επίσημα θετική θέση για την αναγνώριση των ζευγαριών ίδιου φύλου, θα επανέλθω, αφού το ψάξω, σε επόμενο ποστ.

Μαζί;

2007-09-11T02:05:00.000+03:00

Είχα ανάγκη αυτό το διάλειμμα. Ήταν ένα διάλειμμα γενικό, όχι μόνο απ' το blogging, αλλά απ' όλα όσα κάνω καθημερινά. Ήθελα να αποστασιοποιηθώ για λίγο από τα πάντα.

Τώρα, που επανέρχομαι σιγά σιγά στις παλιές μου συνήθειες, τυχαίνει να βρισκόμαστε σε περίοδο εκλογών. Νιώθω ότι δεν υπάρχουν περιθώρια να γράψω οτιδήποτε μη πολιτικό.

Επίσης, κάθε φορά που συζητάω με τους φίλους μου θέματα σχέσεων και εσωτερικής κατανάλωσης γενικότερα, νιώθω λίγο άσχημα που ασχολούμαι με αυτά, ενώ πριν λίγες μέρες έγινε μια τόσο μεγάλη καταστροφή στην Ελλάδα.

Μάλιστα, όταν πήγα να κάνω απολογισμό του καλοκαιριού που πέρασε και σκεφτόμουν αν έκανα όσα ήθελα να κάνω, αναπόφευκτα θυμήθηκα τους 78 ανθρώπους που χάθηκαν. Το δικό τους καλοκαίρι αποδείχτηκε το τελευταίο και μάλιστα με τον πιο απότομο και άδικο τρόπο.

Σήμερα το πρωί κατέβηκα στο κέντρο για μια δουλειά και είδα τις αφίσες στις στάσεις των λεωφορείων. Έδειχναν τη φάτσα του Καραμανλή* και δίπλα να λέει "μαζί πηγαίνουμε την Ελλάδα μπροστά". Μήπως ξέχασε ότι λείπουν οι 78 συνάνθρωποι μας που κάηκαν στις πυρκαγιές; Όχι, δεν είμαστε όλοι μαζί και αμφιβάλλω αν πάμε πραγματικά μπροστά, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Ντρέπομαι που το κυβερνών κόμμα κι άρα το υπεύθυνο για ό,τι συμβαίνει στον τόπο, διαφημίζει την επιτυχία του, ενώ ακόμα κάποιοι κλαίνε τους συγγενείς που έχασαν.

Επίσης, ντρέπομαι που κάποιοι, αντι να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, λένε ότι τις φωτιές τις έβαλαν οι τρομοκράτες, οι αντιεξουσιαστές, οι Τούρκοι, ο UCK και το πασόκ...

Ίσως κάποιοι θεωρούν υπερβολική την ευαισθησία μου. Εγώ, αντιθέτως, θεωρώ υπερβολική την αναισθησία που έχουμε όταν κάτι δε μας αφορά άμεσα. Μόνο όταν το κακό χτυπήσει την πόρτα μας και κινδυνεύουμε να χάσουμε ένα χωράφι, αυτοκίνητο, σπίτι ή κάποιον συγγενή, μόνο τότε μας πιάνει ο πόνος....

Αυτά για τώρα. Όποιος θέλει, ας διαφωνήσει ελεύθερα.

* επεξεργασμένη όσο δε γίνεται

Ανταποκρίσεις απ' το chat (μέρος 3ο!)

2007-08-01T16:10:00.000+03:00

Προηγούμενα: 1ο 2ο

3ο μέρος: Τι ψάχνεις;

Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας στα ψευδώνυμα που αναγράφονται, τότε παρακαλώ δεχτείτε τα θερμά μου συλλυπητήρια!

Υπενθύμιση:Μερικές συζητήσεις είναι αρκετά παλιές, μέχρι και 3 χρόνων.
Με χρωματιστά γράμματα είναι τα λόγια των άλλων.
Τα ψευδώνυμα (όσα εμφανίζονται) είναι αληθινά.
Οι διάλογοι είναι χωρίς τροποποιήσεις.

7.

sta4-23: kalispera,polles aisthiseis...
Thirteen_Senses: kalispera, dystyxos de psaxnoume to idio
sta4-23: ti psaxneis diladi?
Thirteen_Senses: pantos oxi kapoion pou thelei na pesei sta 4
Thirteen_Senses: me to sympatheio kiolas :)
sta4-23: ok :)

(τουλάχιστον ήταν διακριτικός)

8.

dimitris_20: ti psaxnis?
*******20: koubenta kai blepoume
*******20: esy?
dimitris_20: to deftero
*******20: diladi?

(τι ήθελε να πει ο ποιητής;)

9.

ath_thelw_19: hi
*******20: sorry eimai 20 kai eimai from thess

(fast mode)

10.

Hornyy: hey
*******20: geia
Hornyy: ti leei ?
*******20: kala more
*******20: esy?
Hornyy: kala kai gw
Hornyy: kables :))
*******20: lol
*******20: kai psaxneis kati gia na ksekabloseis?
Hornyy: kalo mou akougetai
Hornyy: esy ?
*******20: emena pali oxi :p
Hornyy: kai ti kaneis tote edw ?
*******20: koubenta
*******20: pernao thn ora mou
*******20: e kano kai kamia kalh gnorimia an tyxei
Hornyy: kamia pipa ?

(εγώ φταίω που κάθομαι και ασχολούμαι!!!)

χωρίς σχόλια!!!

2007-07-30T13:05:00.000+03:00

Philips BTM-630

Fly Beeyond Festival - Δεύτερη μέρα

2007-07-25T00:20:00.000+03:00

Οι συναυλίες... Φτάσαμε στο ολυμπιακό στάδιο κατά τις 5 και μισή και μπήκαμε στο συναυλιακό χώρο μία ώρα μετά.

Τι κάναμε τόση ώρα; Μπορεί να το μαντέψει κανείς, ρίχνοντας μια ματιά στις φωτογραφίες του προηγούμενου ποστ! Κάναμε βόλτες και βγάζαμε φωτογραφίες στον (εντυπωσιακότατο) χώρο του ΟΑΚΑ.

Κάπως έτσι έχασα τους Matisse... Όχι ότι καιγόμουν να τους δω, άλλωστε ελάχιστος κόσμος τους παρακολούθησε. Αφού μπήκαμε στο στάδιο, λίγο αργότερα βγήκε η Tori Amos...

...την οποία παράδεχομαι ότι δεν ήξερα, είχα ακούσει 2 τραγούδια της μόνο, που μου έστειλαν ο Knight of Cups και ο darkenlight (παιδιά ευχαριστώ πολύ, αλλιώς θα είχα πάει εντελώς ανυποψίαστος).

Η Tori, λοιπόν, ήταν για μένα μια μικρή αποκάλυψη! Σε καμία περίπτωση δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο καλή. Φοβερή εμφάνιση, εκκεντρική, αποροφημένη σ' αυτό που έκανε, προκλητική, αλλά και παθιασμένη. Κρίμα που βγήκε τόσο νωρίς. Ο ήλιος χαλούσε κάπως την ατμόσφαιρα. Παρ' όλ' αυτά, αυτό δε φάνηκε να την επηρεάζει!

Σε αυτό το σημείο να πω ότι οι φωτογραφίες από τη συναυλία είναι ψιλοάθλιες.. Θέλει μεγάλη φαντασία για να διακρίνει κανείς τραγουδιστές και συγκροτήματα...

Εγώ πάντως στο φεστιβάλ πήγα για τους Air. Το είχα ξεκαθαρίσει από την αρχή σε φίλους και γνωστούς και σχεδόν όλοι με κοιτάζανε σαν να είμαι U.F.O. Τι να κάνουμε παιδιά, αδυναμίες είναι αυτές!

Οι Air ήταν πολύ καλοί, αλλά, όπως και να το κάνουμε, το στυλ τους είναι πολύ διαφορετικό από της Tori Amos, οπότε ήταν κάπως απότομη η μετάβαση από το ένα είδος στο άλλο. Στη συνέχεια όμως το κοινό συνήθισε και εγκλιματίστηκε. Έκαναν πολύ καλή επιλογή τραγουδιών. Μεταξύ άλλων, είπαν τα La Femme d'Argent, Kelly Watch The Stars, Remember, Playground Love και φυσικά το θεϊκό Sexy Boy!

Τελευταίοι και καλύτεροι βγήκαν οι James. Τους James νόμιζα ότι τους ήξερα καλά, μάλιστα είχα ακούσει 2 άλμπουμ τους και πίστευα ότι θα ξέρω αρκετά τραγούδια απ' όσα θα παίξουν live. Έκανα λάθος! Από μία ομολογουμένως συγκλονιστική εμφάνιση, διάρκειας περίπου 2 ωρών, μόνο 3 τραγούδια ήξερα!

Επίσης, λόγω κούρασης, δεν έκατσα σε όλη την εμφάνιση των James και στο τέλος προτίμησα να κάνω μία ακόμα βόλτα στο ΟΑΚΑ παρέα με τον el (όπως φαίνεται και πάλι από φωτογραφίες του προηγούμενου ποστ).

Συνολικά, ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία, η οποία με κανένα τρόπο που μπορώ να φανταστώ δε θα μπορούσε να ήταν καλύτερη.

Bonus: Videos

Οι τελευταίες μέρες

2007-07-20T23:50:00.000+03:00

Νιώθω ότι αν αφεθώ να γράψω όσα έζησα το τελευταίο επταήμερο, θα πλημμυρίσει το blog με μουσικές, εικόνες, κίνηση, φώτα απ' τους προβολείς της συναυλίας, αλάτι απ' τη θάλασσα της Χαλκιδικής και ένα πλήθος από βαθιά και έντονα συναισθήματα.

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, ήμουν στο Πευκοχώρι και έκανα τις πρώτες μου (μίνι) διακοπές για φέτος.

Πέρασα καταπληκτικά, χωρίς να το περιμένω, καθώς είχα ξαναεπισκεφτεί αυτό το μέρος πολλές φορές στο παρελθόν. Τελικά η καλή παρέα έκανε το θαύμα της! Το διήμερο πέρασε γρήγορα και ζεστά.

Όσο θυμάμαι το Σαββατόβραδο που προηγήθηκε στη μελαγχολικά άδεια Θεσσαλονίκη (07/07/07), η αντίθεση ανάμεσα στις φωτογραφίες που τράβηξα τότε και μία βδομάδα μετά μου φαίνεται ακόμα πιο έντονη.

Πριν προλάβω καλά καλά να επιστρέψω από το Πευκοχώρι, ετοίμαζα τις αποσκευές μου για Αθήνα! Προορισμός μου το fly beeyond festival και συγκεκριμένα η 2η μέρα του, κατά την οποία εμφανίζονταν με την ακόλουθη σειρά οι matisse, tori amos, air και οι james!

Το φεστιβάλ διεξήχθη στο χώρο του Ολυμπιακού Σταδίου.

Η δεύτερη μέρα ξεκίνησε στις 6 το απόγευμα και τέλειωσε γύρω στη 1 το βράδυ..

Η συναυλία, στην οποία θα αναφερθώ αναλυτικότερα στο επόμενο ποστ, οι φίλοι από την Αθήνα (Γ. Μ. και Ν. ευχαριστούμε πολύ!), τα μαγαζιά όπου καθίσαμε, τα παιδιά που γνωρίσαμε στο τρένο και μας έκαναν συντροφιά και στη συναυλία, συνέβαλαν όλα στο να περάσουμε υπέροχα!

Και τέλος, ο μικρός μου el, που με συνόδευσε στην Αθήνα και έτσι μου δωσε την ευκαιρία να τα ζήσω όλα αυτά, είναι και το πρόσωπο με τον καθοριστικό ρόλο στο να γίνει αυτό το ταξίδι!

Του χρωστάω πολλά...

On a night like this...

2007-07-13T02:35:00.000+03:00

Θυμάμαι αυτή τη μέρα: Παρασκευή 18 Μαΐου 2007

Πριν λίγο δέχτηκε σοβαρό ανταγωνισμό από τη σημερινή, αλλά τελικά κατάφερε να κρατήσει την πρωτιά! Αλλά για πόσο ακόμα;

Antivirus or just a painkiller?

2007-07-10T14:00:00.000+03:00

Πριν λίγες μέρες μπήκε ιός στον υπολογιστή μου. Το πώς ακριβώς συνέβη αυτό, δεν είναι της παρούσης να το αναλύσω. Γεγονός είναι ότι την πάτησα σαν πρωτάρης.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ο ρόλος του antivirus στην ιστορία. Εντόπιζε την "απειλή", περιόριζε τα συμπτώματα της κι επίσης την έβαζε σε καραντίνα.

Όμως αδυνατούσε να την εξαλείψει από τον υπολογιστή κι έτσι ο τελευταίος παρέμενε infected. Σε κάθε επανεκκίνηση επαναλαμβάνονταν τα ίδια πράγματα.

Τελικά με μια πρόχειρη αναζήτηση στο google, βρήκα και κατέβασα ένα removal tool, το οποίο καθάρισε εντελώς το σύστημα μου από κάθε ίχνος του ιού. Πολύ εύκολη και απλή διαδικασία..

Αυτό που διαπιστώνω από το παραπάνω, αλλά και από άλλα περιστατικά που συνέβησαν σε γνωστούς και φίλους μου, είναι ότι τελικά τα antivirus είναι σαν τα αντιπυρετικά-αναλγητικά.

Δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν εντελώς τους ιούς και να τους αφαιρέσουν, αλλά αρκούνται στο να μετριάζουν τις επιπτώσεις τους ώστε να μην προκληθεί σοβαρή ζημιά και συγκρατούν κάπως τη δράση τους.

Κι αυτό μέχρι να εφαρμοστεί κάποια εξειδικευμένη λύση (removal tool, ειδικό για τον συγκεκριμένο ιό ή συγκεκριμένη διαδικασία αφαίρεσης με διαδοχικά βήματα), η οποία δρα όπως οι ειδικές θεραπείες και τα φάρμακα που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένες ασθένειες.

Βαρύ θέμα πάντως. Σημασία έχει ότι, ευτυχώς, από τις 8 Ιουλίου το pc μου είναι 100% clean (δεν είναι απάνθρωπο να κάνεις format καλοκαιριάτικα;)

Out of time (ασυνήθιστος διάλογος)

2007-07-06T21:15:00.000+03:00

-Τι κάνεις;

-Δίνω μάχη με το χρόνο.

-Για ποιο πράγμα;

-Γενικότερα...

Η ζωή είναι μια διαρκής μάχη με το χρόνο. Δε χρειάζεται να ρωτήσεις ποιος είναι ο τελικός νικητής...

Σκέψεις πάνω στο κλείσιμο του μήνα

2007-06-30T21:05:00.000+03:00

1) Χθες το πρωί ξύπνησα με πονόλαιμο, επειδή κρύωσα στον ύπνο μου. Είναι η πρώτη φορά που χαίρομαι επειδή κρύωσα!

υγ: και τελευταία ελπίζω

2) Παρακολούθησα τις πυρκαγιές των τελευταίων ημερών που έκαψαν τη μισή Ελλάδα. Αν μπορούσα, θα οργάνωνα να μην κυκλοφορήσει αύριο καμία εφημερίδα, κανένα περιοδικό ως ένδειξη συμπαράστασης για τα δέντρα που κάηκαν.

υγ: αλλά κάπου νομίζω ότι διάβασα ότι το χαρτί για τα βιβλία και τα έντυπα έρχεται από τα δάση του Αμαζονίου.

υγ γενικό: Είχα γράψει κάτι άλλο στη θέση αυτού του ποστ, αλλά μία ακόμα διακοπή ρεύματος το εξαφάνισε. Ελπίζω το κείμενο αυτό να ΜΗΝ αυτοκαταστραφεί (νεύρα!).

Queer As Folk: Το χρονικό του τέλους

2007-06-28T19:39:00.000+03:00

Τρίτη 26 Ιουνίου 1:40πμ
Μόλις είδα το 3ο επεισόδιο απ' το τέλος, της σειράς queer as folk και κλαίω... Δεν είναι η πρώτη φορά που με συγκινεί κάτι που βλέπω, σε ταινία η σειρά.

Ούτε είναι η πρώτη φορά που νιώθω αυτή τη συγκίνηση τόσο βαθιά. Αλλά αυτή τη φορά νιώθω μια γενικότερη θλίψη και απογοήτευση μαζί, γιατί η κατάσταση που περιγράφει το επεισόδιο, κατά τη γνώμη μου δεν είναι καθόλου υπερβολική ή εξωπραγματική.

Δε θα επεκταθώ, γιατί θέλω να αποφύγω όσο μπορώ τα spoilers*.

Το άλλο που αναδεικνύει συνολικά η σειρά και με έχει συγκλονίσει αυτή τη στιγμή, είναι η δύναμη της αγάπης. Τι μπορούμε να κάνουμε για χάρη της, πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε.. Ναι, πάντα με συγκινεί η αγάπη, γιατί είναι από τα πιο ανεξήγητα και ανιδιοτελή συναισθήματα.

[παύση]

Τα δάκρυα ξεκίνησαν από το προηγούμενο επεισόδιο. Σίγουρα βοηθάει ότι πρόκειται για τα τελευταία επεισόδια. Όποιος έχει αγαπήσει πολύ κάποια σειρά (οι περισσότεροι πιστεύω), με καταλαβαίνει.

Τρίτη 26 Ιουνίου 5:00μμ
Μόλις είδα το προτελευταίο επεισόδιο του qaf. Ούτε εγώ ξέρω πώς κρατιέμαι και δεν βλέπω και το τελευταίο.

Ευτυχώς τα πράγματα στη σειρά πάνε αρκετά καλά κι αυτό με κάνει χαρούμενο. Δεν έχω πολλά να πω αυτή τη φορά και χαίρομαι πολύ γι' αυτό.

Πέμπτη 28 Ιουνίου 7:37μμ
Είδα το τέλος... Τα συναισθήματα μου ανάμεικτα. Χαρά και πόνος μαζί.

Πραγματικά αδυνατώ να μεταφέρω αυτά που νιώθω. Νιώθω ότι η οποιαδήποτε περιγραφή θα είναι κατά πολύ κατώτερη των ίδιων των συναισθημάτων μου και άρα κατά κάποιο τρόπο θα τα ευτελίζει.

Τέλος, λοιπόν για το queer as folk. Ελπίζω αυτό το ποστ να σταθεί αφορμή για όσους δεν έχουν ασχοληθεί με τη σειρά, να το κάνουν. Τους το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Υγ: Πριν 2 εβδομάδες ένας γνωστός μου είδε το τέλος της σειράς και έκλαιγε για ώρες. Τον κορόιδεψα και σκέφτηκα ότι πρέπει να είναι πολύ pathetic για να κλαίει τόσο πολύ με κάτι μη πραγματικό, δηλαδή ψεύτικο. Ειρωνία...

*spoilers: όταν αποκαλύπτεις την πλοκή ή το τέλος ενός έργου σε άτομα που δεν το έχουν δει

Strange dream...

2007-06-27T12:30:00.000+03:00

Ονειρεύτηκα ότι είχαμε πάει σε ένα μέρος για να μείνουμε προσωρινά (δεν ξέρω αν ήταν λόγω διακοπών, μετακόμισης ή κάτι άλλο). Πάντως ήμασταν πολλοί άνθρωποι και δε γνωριζόμασταν όλοι μεταξύ μας. Ένας από αυτούς λεγόταν Γιάννης και ήταν ψηλός με ενδιαφέρουσα εμφάνιση, αλλά σίγουρα προβληματικός ως προς τον χαρακτήρα του.

Από την πρώτη στιγμή έδειξε επιθετική και εκκεντρική συμπεριφορά. Ενώ όμως οι υπόλοιποι έδειχναν να μη σκάνε και να αδιαφορούν γι' αυτόν, εγώ προσπάθησα να τον προσεγγίσω και να βγάλω τον καλό του εαυτό. Ματαίως.

Κάποια στιγμή, αφού είχα απογοητευτεί, του είπα: "Ένας φίλος μου, ο Νίκος, είπε ότι οι άνθρωποι που συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο, το κάνουν πάνω στην αγωνιώδη προσπάθεια τους να ξεχωρίσουν. Έχει δίκιο τελικά".

Δυστυχώς, από τότε η επιθετικότητα του προς εμένα εντάθηκε, με αποκορύφωμα να αλλάξει κρυφά τα καπάκια του κινητού μου με του δικού του (είχαμε το ίδιο μοντέλο), που ήταν σχεδόν διαλυμένα!

Δυσκολεύτηκα πολύ να τον πείσω να μου τα δώσει πίσω και όταν τελικά το έκανε και πήγα να τα περάσω, πρόσεξα μια μικρή λεπτομέρεια: δεν υπήρχε στη συσκευή καθόλου χώρος για μπαταρία! Τότε κατάλαβα ότι είμαι σε όνειρο!!

Του το είπα φωναχτά, διαλύοντας ταυτόχρονα το κινητό μου και άρχισα να τον κυνηγάω. Τον πρόλαβα μετά από λίγο σε ένα λεωφορείο και του μίλησα:

-Δύο πράγματα θέλω να σου πω. 1) Βλέπουμε όνειρο. Το κινητό δεν είχε θέση για μπαταρία! 2) Ήσουν άδικος απέναντι μου. Ήμουν ο μόνος που προσπάθησε να σε προσεγγίσει και δε σε απέρριψε εξ αρχής λόγω του χαρακτήρα σου. Η άποψη σου ότι είμαστε όλοι ίδιοι δεν ίσχυε για μένα!

Αυτός δε μιλούσε, αλλά έδειχνε να με πιστεύει. Είχα πάρει το όνειρο στα χέρια μου και το διασκέδαζα αφάνταστα!

-Τώρα μόλις ξυπνήσω, το πρώτο που θα κάνω, είναι να ψάξω που έχω παρκάρει το αυτοκίνητο μου, γιατί σε αυτήν τη διάσταση δεν μπορώ να θυμηθώ και αγχώνομαι λίγο!

Μετά τον αποχαιρέτησα και με αποχαιρέτησε κι αυτός, αλλά λίγο πριν ξυπνήσω αποφάσισα να εκμεταλλευτώ στο έπακρον την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν:

-Κι αν θες να ξέρεις, εμένα που με κορόιδευες τόσο καιρό ότι είμαι σαν τους άλλους, είμαι ομοφυλόφιλος κι έχω γκόμενο πάνω από ένα χρόνο. Τώρα που θα ξυπνήσω, θα ξυπνήσω δίπλα του. Κι αν δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις αυτό.... (και τον φίλησα! σκέφτηκα ότι ίσως είναι η μοναδική μου ευκαιρία να φιλήσω κάποιον μέσα σε κόσμο και να μην αντιδράσει κανείς!)

Γιάννης: Είχες δίκιο. Είναι όνειρο, κανένας δεν έδειξε να εκπλήσσεται!

Τότε όλα μαύρισαν και άρχισα να ξυπνάω. "Ξύπνησα" αλλά ήμουν σε ένα κρεβάτι μόνος μου στο χωριό μου. Τότε κατάλαβα ότι δεν είχα ξυπνήσει. Δευτερόλεπτα μετά, ξυπνούσα και έβλεπα τον μικρό να κοιμάται δίπλα μου. 27-06-2007 11:37πμ

trying to keep your hearts warm...

2007-06-26T15:30:00.000+03:00

Ο relative_stranger με ρώτησε από ποιον/ποιους είναι αυτό το τραγούδι.

Ονομάζεται Glosoli και είναι από ένα συγκρότημα που λέγεται Sigur Ros και προέρχεται από την Ισλανδία.

Από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα, έχουν γυρίσει ίσως τα πιο συγκινητικά βίντεο κλιπ που έχω δει, ένα από τα οποία είναι κι αυτό:

Sigur Ros - Vidrar Vel Til Loftarasa

2007-06-25T01:50:00.000+03:00

Με όλη αυτή τη ζέστη να μας ταλαιπωρεί για μέρες

και όλοι λίγο πολύ να ψάχνουμε για λίγη δροσιά

σκέφτηκα ότι είναι ακόμα πιο σημαντικό

να μπορείς να κρατήσεις υψηλή

τη θερμοκρασία μέσα στην καρδιά.

Ένα καλό απογευματινό για μένα είναι...

2007-06-17T19:25:00.000+03:00

πριν 2 μήνες:

πριν 10 λεπτά:

Για τη χθεσινή συναυλία!

2007-06-16T09:40:00.000+03:00

Το "χέρια ψηλά" το είπε 4 φορές!!! Κάτι μου λέει ότι και 100 φορές να το έλεγε, ο κόσμος θα το άκουγε με τον ίδιο ενθουσιασμό!

Υγ: Προφανώς αυτή ήταν μια συναυλιακή εβδομάδα...

Για τη χθεσινή συναυλία

2007-06-14T18:45:00.001+03:00

Ήταν καταπληκτικά!

2007-06-11T12:25:00.001+03:00

Αν στα όνειρα σου πετάς...

2007-06-08T16:05:00.000+03:00

Βλέπω συχνά στα όνειρα μου ότι πετάω. Κουνάω τα χέρια μου και βρίσκομαι στα σύννεφα. Διανύω μεγάλες αποστάσεις ξεκούραστα και γρήγορα και βλέπω τα σπίτια, τους δρόμους και τα χωράφια, από ψηλά..

Η αίσθηση του πετάγματος είναι καταπληκτική! Αφού όταν ξυπνάω αναρωτιέμαι πώς γίνεται να είναι τόσο "ζωντανά" αυτά τα όνειρα, ενώ είναι εντελώς φανταστικά.

Φυσικά, δε θα μπορούσα να μην έχω σκεφτεί γιατί έχω την ανάγκη αυτή να βλέπω στον ύπνο μου ότι πετάω. Ωστόσο δεν έχω καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα.

Ίσως έχει να κάνει με το απίστευτο αίσθημα ελευθερίας που νιώθω κατά τη διάρκεια της πτήσης, που ανάλογο του δεν έχω ζήσει δυστυχώς ποτέ στη ζωή μου.

Ίσως απλά έχω μεγάλη φαντασία.

Τέλος, ίσως συμβαίνει γιατί, παραδόξως, όταν πετάω δε νιώθω κανένα φόβο ή άγχος για το τι θα συμβεί. Μπορεί να έχω ανάγκη να βιώνω που και που (έστω και στο επίπεδο του φανταστικού) μία κατάσταση κατά την οποία δε με απασχολεί απολύτως τίποτα.

Εσείς έχετε ονειρευτεί ποτέ ότι πετάτε; Πώς ήταν;

και μια αφιέρωση

2007-06-06T00:15:00.000+03:00

Ακόμα και ο Μπαμπινιώτης θα βάλει τη φωτογραφία σου στο λεξικό, δίπλα στη λέξη καύλα!

κι άλλη απορία

2007-06-04T15:10:00.000+03:00

Υπάρχει γκέι με το όνομα "Κώστας" που να μη (θέλει να) τον φωνάζουν "Κωνσταντίνο";

απορία

2007-06-03T18:05:00.000+03:00

Τελικά όποιο μαγαζί, εταιρία, φεστιβάλ κτλ έχει ονομασία που περιέχει μέσα τη λέξη "gallery" είναι γκέι;

2007-06-01T15:45:00.000+03:00

Για την Αμαλία (αναδημοσίευση)

2007-06-01T12:35:00.000+03:00

"ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ"

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Εξάρες στην αγάπη!

2007-05-31T01:45:00.000+03:00

Για πολλούς ανθρώπους που γνωρίζω, το ζητούμενο είναι να βρούν τον κατάλληλο, γι' αυτούς, άνθρωπο.

Τον άνθρωπο, δηλαδή, με τον οποίο θα ταιριάξουν και θα περάσουν αρκετό χρόνο μαζί (το τι θεωρεί αρκετό ο καθένας, το τι του αρκεί στη ζωή είναι ένα άλλο θέμα).

Το να βρει κανείς τον άνθρωπο αυτό, εκτός από ότι εξαρτάται από τις πράξεις μας, τις επιλογές μας, το ντύσιμο μας, την προσπάθεια γενικότερα που κάνουμε, είναι και θέμα τύχης.

Είναι θέμα τύχης να βρεθούν στο σωστό μέρος, την κατάλληλη στιγμή 2 άνθρωποι και να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε να δημιουργηθεί μια αρχική σύνδεση μεταξύ τους.

Κι αυτό το τελευταίο πάντα με τρόμαζε...

Με τρόμαζε ότι όσο και να προσπαθήσει κανείς, πρέπει να έχει και την τύχη με το μέρος του,
που ένα τόσο σοβαρό για πολλούς ανθρώπους θέμα, βασίζεται στον ίδιο μηχανισμό που βασίζεται και το ζάρι..

Τύχη... Προσωπικά δε της έχω καθόλου εμπιστοσύνη.

Ανταποκρίσεις απ' το chat (μέρος 2ο)

2007-05-29T17:45:00.000+03:00

Part 1

Part 2
Αντί προλόγου: Ποιος είπε ότι στο chat εκλείπουν τα ευγενή συναισθήματα; Τα ακόλουθα παραδείγματα έρχονται να ανατρέψουν αυτό το μύθο:

Σημείωση: Μερικές συζητήσεις είναι αρκετά παλιές, μέχρι και δυόμιση χρόνων. Με χρωματιστά γράμματα είναι τα λόγια των άλλων.

4. Γενναιοδωρία / Generosity...

atoc: hi
*****20: geia
atoc: pas me megaliterous
*****20: oxi
*****20: poso xronon eisai?
atoc: 42
*****20: esy pas mono me mikra diladi?
atoc: oxi
atoc: apla de vriskw tosi ora tipote
*****20: a
atoc: kai xtypaw potres
atoc: portes
atoc: ti na kanw
******20: psaxneis sex e?
atoc: e mallon ti allo
atoc: eimai kai geneodoros en anagi
atoc: gia ligo sex

(ωραία, θα κάνουμε την τύχη μας!)

5. Μεγαλοψυχία

gbaby: 20xronwn
gbaby: egw paei me 1 mono kai me 2 eixa sxesh
gbaby: esy??
*****20: ego den exo empeiries
*****20: eimai apeiros
gbaby: telios??????????????????????????/
*****20: nai..
gbaby: mhn kolas eimai egw edo
*****20: lol

(σ' ευχαριστώ Θεέ μου!)

...και όπως πάντα, αφήνω για το τέλος το καλύτερο:

6. A wish

georgi20: hi
georgi20: gamas i gamiese
*****20: de ksero
*****20: esy pantos ante kai gamhsou

(I 'm sure he did!)

2007-05-27T17:10:00.000+03:00

Σκηνές από το Σαββατόβραδο

2007-05-27T02:25:00.000+03:00

Περπατάμε στη λεωφόρο Νίκης. Ο Βασίλης αγοράζει κοσμοκάρτα από το περίπτερο.

Κ: Έχεις κοσμοκάρτα ή what's up;
Β: Κοσμοκάρτα.
Κ: Κρίμα, γιατί αν είχες what's up θα σε έπαιρνα χωρίς χρέωση.
Α: Δηλαδή τώρα όταν "τον παίρνεις" χρεώνεσαι;;;
(δυνατά γέλια από όλους)

Περπατάω μόνος μου στην εγνατία. Ένα παιδάκι 5 χρονών βλέπει τις λακούβες από τα έργα για το μετρό.

-Τι είναι αυτό;
(οι γονείς εξηγούν χαμηλόφωνα στο παιδί)
-Φοβάμαι.

Άφησα τα παιδιά στην είσοδο του κλαμπ. Η διάθεση τους είχε χτυπήσει κόκκινο. Εύχομαι να περνάν τέλεια καθώς πληκτρολογώ αυτές τις λέξεις.

-------------------------------ροζ-------------------------------

2007-05-25T15:55:00.000+03:00

It can't be forced...

2007-05-22T20:00:00.000+03:00

Τελικά ο έρωτας είναι σαν τον ύπνο.

Όπως ο ύπνος ποτέ δε σε παίρνει, όταν ξαπλώνεις και σκέφτεσαι "θέλω να κοιμηθώ", "θέλω να κοιμηθώ", "θέλω να κοιμηθώ"...

έτσι και ο έρωτας, δεν έρχεται όταν λες συνεχώς στον εαυτό σου "θέλω να ερωτευτώ".