Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

Οι αναμνήσεις

είναι το καταφύγιο των δειλών

ή των τεμπέληδων

25 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Όλων είναι καταφύγιο...

Είσαι καλά;;

ProFyLaKtiKo είπε...

τότε μη σκέφτεσαι τα περασμένα. σκέψου το μέλλον. ναι; ναιιιι

Ανέφελη είπε...

Εκτιμώ όλο και περισσότερο τα αποφθέγματά σου :-)

Καλό βράδυ, μου έχετε λείψει εσύ και ο dreaming boy!

b|a|s|n\i/a είπε...

στο τώρα είσαι αποτέλεσμα του πριν χρησιμοποιώντας το εφόδιο στο μετά.
όταν κρύβεσαι στις αναμνήσεις "δειλιάζεις".
όχι όταν τις ζεις.

VK in Athens είπε...

Οι αναμνήσεις οφείλουν να είναι σημείο αναφοράς...και όχι καταφύγιο!

THANOS είπε...

Οι αναμνήσεις είναι ο θησαυρός της γριάς με Αlzheimer...
Μην είσαι βρε τόσο απόλυτος, οι αναμνήσεις έχουν βαθύτατη μαθησιακή αξία...

~~~...~~~ είπε...

exartate pws tis xrisimopieis , ,alla den einai katafigio se kamia periptvsi .

mahler76 είπε...

εγώ είμαι και τα 2

Knight of Cups είπε...

Είμαστε το παρελθόν μας και πορεύομαστε στο πάρον με βάση αυτά που έχουμε πράξει στο παρελθόν. Οι αναμνήσεις μας είναι η περασμένη ζωή μας η οποία είτε μας βοηθάει να αποφύγουμε λάθη του παρελθόνος είτε να μας δώσει το έναυσμα να συνεχίσουμε το ίδιο αισιόδοξα σκεπτόμενοι το τι έχουμε καταφέρει μέχρι τώρα. Τώρα, όσοι καταφεύγουμε μόνο στις αναμνήσεις και δεν κάνουμε τίποτα (σαν πρώην κάτοικος κολωνακίου και πλούσιος) τότε όντως είναι το καταφύφιο των δειλών και των τεμπέληδων. Πάντως, πολλές φόρες έχω βρει συντροφιά στο καταφύγιο που λέγεται αναμνήση για να μπορέσω να πάρω δύναμη για τις κρύες και μοναχικές ημέρες του χειμώνα..

Leigh-Cheri είπε...

Μερικές φορές μπορεί να είναι κι έτσι.
Αλλά είναι και δύναμη, είναι και συναίσθημα, είναι και γνώση και, το κυριότερο, είναι η προσωπική ιστορία του καθενός.
Το θέμα είναι πώς τις χρησιμοποιείς.
Φιλιά πολλά.

MAD είπε...

φαντάσου μια πόρτα μπροστά ανοιχτή στο μέλλον. γιατί να ανοίγεις κάθε τρεις και λίγο την πίσω πόρτα? γιατί να είσαι συνέχεια μες στο ρεύμα με τον κίνδυνο να την αρπάξεις?

Axis Mundi είπε...

Δύσκολες ερωτήσεις μας βάζεις!
Απλό σημείο αναφοράς που μας θυμίζει αν έκτοτε γίναμε δειλοί η τεμπέληδες.
Καλησπερες :)

lapofthegods είπε...

Εγώ που δεν έχω αναμνήσεις δεν παίρνω κατάταξη?

the_g(reat)ay_expectations είπε...

ότι βολεύει τον καθέναν είναι οι αναμνήσεις....

Leviathan είπε...

simfono os ena va8mo...einai aparaitites alla na mi menoume sautes..kalispera!

fei είπε...

των δυνατων.

Chameleon_Dark είπε...

Είμαστε το παρελθόν μας.Είμαστε όμως και οι προσπάθεια να το ξεπεράσουμε με κάθε τρόπο.

Δεν είναι κακό πράγμα να αναπολείς λοιπόν τα -ωραία- περασμένα...Κακό είναι να μένεις πίσω, και να σκεπάζεσαι με αυτές σαν κουβέρτα στις "κρυες" νύχτες του παρόντος..

Το μέλλον είναι φωτιά.Αρκεί λοιπόν να μην φοβάσαι να καεις...

aggelika είπε...

ούτε των δειλών ούτε των τεμπέληδων..
Προσωπικά βρίσκω ακατανίκητη την δύναμη που με τραβάει συνεχώς προς τα πίσω.

Dynx είπε...

Και των αθεράπευτα ρομαντικών...

mr. F είπε...

Έχεις κάποιο δίκιο. Αλλά έχουν και μαθησιακή αξία όπως είπε και ο συνάδελφος.

oneiroparmenh είπε...

Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να συμφωνήσω...

kat. είπε...

έτσι!
βέβαια οι απόψεις διαφέρουν. άλλοι λένε πως χωρίς αναμνήσεις δεν μπορείς να συνεχίσεις και άλλοι πως με αναμνήσεις δεν μπορείς να προχωρήσεις!
διαλέγουμε και παίρνουμε..
εγώ πάντως (φανατικά) συμφωνώ με σένα!

atas8alis είπε...

Afstiro se vriskw...

Roadartist είπε...

..των ανθρώπων.. απλά.. Καλό σου φθινόπωρο :)

Κώστας είπε...

Ωραία σχόλια είχατε κάνει σε αυτό το ποστ..

Hfaistiwnas, γιατί όλοι έχουμε δειλιάσει κατά καιρούς και ανατρέξαμε σ' αυτές.

Dynx, είσαι ένας απ΄ αυτούς; Εγώ σίγουρα!

atas8alis κι άλλοι μου το λένε αυτό.

Να 'σαι καλά Roadartist, ήταν όντως συμπαθητικό (μπορώ να το πω τώρα που τελειώνει).