Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2009

Ο Γιάννης

Ο φίλος μου ο Γιάννης έχει καρκίνο. Γιόρταζε σήμερα. Του ευχήθηκα με αρκετά μεγάλη καθυστέρηση. Δεν ήξερα όμως τι ακριβώς να του ευχηθώ. Δεν του είπα χρόνια πολλά, γιατι δε θέλει να ζήσει πολλά χρόνια ακόμα. Για την ακρίβεια θέλει να πεθάνει. Τελικά του είπα απλά να χαίρεται το ονοματάκι του. Μου απάντησε ότι θα το κάνει κορνίζα. Μετά μου έλεγε τα δικά του... ότι ανέβασε πυρετό πάλι και δεν πέφτει με τίποτα, ότι πονάει, ότι το μόνο που μπορεί πλέον να κάνει είναι να βλέπει ταινίες...

Δεν ξέρω πώς είναι να είσαι ο Γιάννης και δε θέλω να μάθω. Με τρομάζει η ιδέα... Θα ήθελα να πείσω τον εαυτό μου ότι ο Γιάννης δεν υπάρχει στ' αλήθεια. Ότι όλο αυτό το έχω φανταστεί. Ότι μου λέει ψέματα. Ότι με βλέπει να στεναχωριέμαι και γελάει. Μακάρι να ήταν έτσι. Μακάρι να μπορούσε να είναι έτσι.

Κάποτε έφτασα στο σημείο να σκεφτώ ότι καλύτερα να μην τον είχα γνωρίσει... να μην τον είχα συμπαθήσει όταν μιλήσαμε για πρώτη φορά και να μην είχαμε ανταλλάξει τα msn μας... για να μην στεναχωριέμαι τώρα γι' αυτά που περνάει.

Ντρέπομαι γι' αυτό. Δεν το ξέρει. Συγνώμη Γιάννη.


40 σχόλια:

Σμέμνιος Ναΐτης είπε...

Η αρχή της αλλαγής προϋποθέτει γνώση της πραγματικότητας. Γνώση της πραγματικότητας είναι το ότι ντρέπεσαι γι αυτό. Και η αρχή είναι η μισή δουλειά. Η άλλη μισή είναι στο χέρι σου και μπορείς να πληροφορήσεις (να φέρεις σε πλήρωση) αυτήν την αλλαγή.

Hfaistiwnas είπε...

Δίνει το δικό του αγώνα Κώστα μου..
Μια καλή φιλία του είναι αρκετή.. λυπάσαι και λογικό, να είσαι καλά και δίπλα του, όσο μπορείς..
Χρόνια πολλά για τον Γιάννη, όσα να είναι, να είναι πολλά..

b|a|s|n\i/a είπε...

να μην ντρέπεσαι πλέον. να του χαμογελάς περισσότερο. και του χρόνου να του κάνεις δώρο μια κορνίζα και να του χαμογελάσεις χρόνια του καλά και πολλά.

THANOS είπε...

nomizw einai poly anthrwpino ayto pou sou symvainei kai endeiksi symponoias ousiastikis, na ponas gia enan anthrwpo pou agapas.
Oi perissoteroi apla tha aisthanontan anakoufisi pou de symvainei s aytous, opws didaskei kai to tileoptiko emporio dystyxias.Ta xronia polla isws einai dystyxia, oi polloi filoi isws einai anakoufisi....

apparos είπε...

Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα ίσως;

Τίποτα δεν είναι προδικασμένο.

Να μην ντρέπεσαι, αυτοί είναι μηχανισμοί (άρνηση) του μυαλού για να σε προστατέψουν.
Όσο μπορείς και θέλεις μοιράζεις χαρά. Μην εξαναγκάζεσαι όμως!
Του ευχήθηκες, έκανε το αστείο του, μοιράστηκε μαζί σου τα δικά του.

Ο Γιάννης το παλεύει.

mahler76 είπε...

μακάρι να μείνεις στο πλευρό του όσο χρειάζεται, ακόμα και αν αυτό είναι πάνω από τις αντοχές σου.
κΑλή σου μέρα, και χρόνια του πολλά.

~~~...~~~ είπε...

η αγαπη ειναι φαρμακο και μπορει να νικησει πολλες αρωστιες .

kat. είπε...

ουφ!

g for george είπε...

Είναι ανθρώπινο το συναίσθημα...

Χρόνια του καλά, από 'δω και πέρα.

Τομ Σόγιερ είπε...

Kαι εγώ ντρέπομα που το λέω, αλλά δεν θα ήθελα ποτέ να βρίσκομαι καν στη δκή σου θέση. Σε νιώθω απόλυτα.

tovene592 είπε...

δεν μπορώ να συμφιλιωθώ με την ιδέα του θανάτου. και δεν ξέρω πώς θα το χειριζόμουν στη θέση σου. θα δυσκολευόμουν να πω και αυτά που του είπες. η αμηχανία θα μεταδιδόταν και θα τα έκανα χειρότερα..καλή δύναμη ίσως θα του ευχόμουν

molemou είπε...

STO GIANI KAI Ο ΘΕΟΣ tha tou ta dosi ola ekei pou tha paei

Ανέφελη είπε...

Συμφωνώντας σε γενικές γραμμές με τους προλαλήσαντες, θα σχολιάσω πως δεν είναι κακό ούτε ντροπή να νιώθεις έτσι, αγαπητέ Κώστα. Αντιθέτως είναι πολύ ανθρώπινο. Το ότι αναγνωρίζεις τον τρόπο που αισθάνεσαι δείχνει την ποιότητά σου. Εσύ ξέρεις ότι λυπάσαι, ότι συμπονάς την κατάστασή σου, ότι είναι σημαντικός για σένα ακόμη κι αν δεν είσαι πάντα σε θέση να βοηθήσεις. Η υποκρισία και τα κροκοδείλεια δάκρυα θα ήταν το άσχημο.

Ανέφελη είπε...

..."την κατάστασή του", εννοούσα :-)

ProFyLaKtiKo είπε...

τι να πεις τώρα... τα λόγια είναι περιττά. και πραγματικά σε κάποιες περιπτώσεις δεν ξέρεις τι να του πεις. ίσως δε χρειάζεται να ακούσει. αλλά να νιώσει.

και αυτό ας είναι δίδαγμα να μη γκρινιάζουμε εμείς για όλα τα άλλα που μας συμβαίνουν και τα θεωρούμε τραγικά στη ζωή μας

MAD είπε...

να είναι πολλά τα χρόνια του. εχουν δει πολλά τέτοια τα μάτια μου, ξεκινώντας από τον πατέρα μου και συνεχίζοντας στην ίδια μου τη δουλειά. η αγάπη που δίνεις είναι τιμή σου. να τον χαίρεσαι και να του δίνεις κουράγιο φίλε μου

aggelika είπε...

είναι μέσα στη ζωή κι αυτό όμως..
με το να κλείνουμε τα μάτια δεν εξαφανίζεται. Παραμένει πάντα εκεί.

the_g(reat)ay_expectations είπε...

να θυμάσαι ότι πάντα ο γιάννης θα είναι ο πιο δυνατός της υπόθεσης. και θα'ναι πάντα κάπου εκεί τριγύρω και θα γελάει μαζί σου.
μην φοβάσαι τα άρρωστα άτομα ή τα άτομα με ειδικές ικανότητες.ίσα ίσα.πρέπει να μαθαίνεις από αυτούς.γιατί αυτοί είναι που παλεύουν για την ζωή και όχι εμείς.

Martian είπε...

kapote eixa kai egw enan tetio filo... distixos pethane... i zoi tou itan poli xeiroteri omos... :/

aftos dn eixe oute atoma na ton agapoun ....

GiannisK είπε...

Γεια σας, ειμαι ο Γιαννης.
Κωστα σε ευχαριστω για το ποστ. Αν και δεν θα ηταν απαραιτητο να το διαβασω για να μαθω αν με νοιαζεσαι ή οχι, αντιθετα απο πολλους αλλους "φιλους"...

Hfaistiwnas είπε...

Καλημέρα και σε σένα...

HaLiaS είπε...

καλησπέρα.
χρόνια καλά.
και πολλά.
για όλους.
καλή δύναμη στους αγώνες που ο καθένας δίνει, είτε μικρούς είτε τους πιο μεγάλους.
θετική σκέψη και όσο το δυνατόν καλή διάθεση και πίστη.
είσαι αληθινός κώστα. και ειλικρινής.
όπως κι ο γιάννης.
ας συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε όμως...:)
χαμόγελο για ένα όμορφο ηλιόλουστο κυριακάτικο απόγευμα.

QuelMarth είπε...

perasa na sou pw kali xronia...
nomizw pws tou ftani apla to oti estiles minima..

kali xronia lipon,ke mi stenaxoriese..

gay super hero είπε...

" Δεν του είπα χρόνια πολλά, γιατι δε θέλει να ζήσει πολλά χρόνια ακόμα..."

Kι εγώ στη θέση του μάλλον το ίδιο θα έλεγα...από την άλλη γνωρίζω ότι αυτοί που επιβιώνουν τελικά είναι αυτοί που δεν το βάζουν κάτω...

Κώστας είπε...

Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια σας. Είχαν μεγάλη σημασία για μένα κι ακόμα μεγαλύτερη για το Γιάννη.

Μερικά με συγκίνησαν.. όπως αυτό του b|a|s|n\i/a.

Κάποια μου έκαναν τεράστια εντύπωση γιατί δεν τα είχα ξανασκεφτεί. Βλέποντας τον αγώνα που δίνει ο Γιάννης νιώθω πολύ αδύναμος και γκρινιάρης.

molemou καλωσήρθες.

Martian, καλώς σε βρήκα και σένα. Χαίρομαι όταν βλέπω νέους μπλόγκερς. Λυπάμαι για το φίλο σου...



Γιάννη μην το βάζεις κάτω...

VK in Athens είπε...

Αυτά είναι τα σοβαρά. Εγώ αντιμετώπισα μια αντίστοιχη περίπτωση με γνωστό και ξέρω ότι είναι δύσκολο. Μαγκώνεσαι, σκέπτεσαι τι να πεις, και γενικά είναι δύσκολη φάση.

Οι άσχημες σκέψεις είναι αυθόρμητες. Και εγώ έχω κάνει σκέψεις που μετά μετανιώνω και λέω "τι σκέφθηκα τώρα;"...

Να είσαι εκεί. Νομίζω ότι μόνο αυτό έχει ανάγκη!

Καλως σε βρήκα!

Johnny είπε...

kalhmeraaaaaa.....den kserw ti na pw alla nomizw oti o filos sou einai tuxeros pou se exei ....kai pistepse me aksizei i gnwrimia sas...eksallou oi filoi fainontai sta duskola kai auti ti stigmi o filos se xreiazetai konta tou...pragmatika euxomai ta kalutera sto filo sou..........

Ο Κύκνος είπε...

Δύσκολα πράγματα. Τι να πεις και τι να κάνεις... απλά υπομένεις, συμπάσχεις, ζεις... καλώς σε βρήκα.

paradoxsocietyp1 είπε...

Νομίζω οτί είναι πολύ όμορφο το οτι τον σκέφτεσαι... Αυτό μόνο

Κώστας είπε...

#VK in Athens, καλωσήρθες, θα ανταποδώσω την επίσκεψη σύντομα!

Όσο γι' αυτά που έγραψες, προσυπογράφω. Είναι δύσκολη η θέση του φίλου ενός ανθρώπου που δίνει ένα τέτοιο αγώνα, αλλά δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με τη θέση του παιδιού που δίνει τη μάχη.

#Johnny, να είσαι καλά.

#Ο Κύκνος, καλωσήρθες κι εσύ!

#paradoxsocietyp1, welcome κι εσύ..

Φλεγόμενος είπε...

Kaταρχήν τέλειο ποστ από άποψη συγγραφικής ικανότητας. Απλό και αιχμηρό.


Ο καρκίνος είναι το τίμημα της δυτικής ζωής. Και συνήθως κτυπά καλούς ανθρώπους (όχι ότι αξίζει σε κανέναν να αρρωστήσει)

Leviathan είπε...

na eisai ekei gi auton..tipote perissotero...einai logiko na ponas..filia

Κώστας είπε...

#Φλεγόμενος τα καλύτερα κείμενα είναι αυτά που μας βγαίνουνε αυθόρμητα.

#Leviathan, είμαι και θα είμαι!

fei είπε...

ειναι τοσο ανθρωπινα τα συναισθηματα

και αυτο το κωλοmsn τι επικοινωνια δημιουργει??

@@

mr. F είπε...

Cancer Sucks.

Γιάννη get well soon!

Μιχάλης είπε...

Πρόσεξε!
Δέν πρέπει νά ἐπιθυμεῖς κάτι τέτοιο.
Γιατί μετά τό ἴδιο θά ἐπιθυμήσουν καί οἱ ἄλλοι γιά ἐσένα.

Ανώνυμος είπε...

Η Γνώμη μου είναι να του συμπαρασταθείς και να ομορφύνεις τις λίγες στιγμές του, άλλωστε γιαυτό είμαι άνθρωποι και φίλοι, κάντο και δεν θα το μετανιώσεις όπως εγω, που φοβήθηκα να μείνω δίπλα σε φίλο μου όταν μάλιστα μου το ζήτησε, φοβούμενος οτι το AIDS κολλάει με τον αέρα, ήταν τότε τα πρώτα χρόνια που έφυγαν πολλοί άνθρωποι, και πολλούς καταδικάσαμε απο άγνοια. Τώρα είναι αργά να ζητήσω συγνώμη, γιατί ούτε ο ίδιος ο εαυτός μου δεν με συχωρεί για τον απανθρωπισμό μου. Εύχομαι τα καλλίτερα για τον Γιάννη.
Ενας μετανιωμένος, που ντρέπομαι ακόμα να αφήσω, όνομα.

Kammeno Tost είπε...

Χρόνια καλά!

Κώστας είπε...

fei μου, κάποιες φορές όμως, μόνο αυτό τον τρόπο επικοινωνίας έχουμε.

Ανώνυμε, ειλικρινά στο λέω, είναι λάθος να μη συγχωρείς τον εαυτό σου απλά και μόνο επειδή είναι άνθρωπος. Δεν είμαστε αλάνθαστοι και έχουμε πολλές πολλές αδυναμίες..

Ευχαριστώ για τις ευχές παιδιά. Ελπίζω να μπορέσει να τις δει και ο Γιάννης.

Κώστας είπε...

Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια για το Γιάννη. Δυστυχώς έφυγε..

Καλό ταξίδι Γιάννη και καλή αντάμωση...