Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2008

Αναμνήσεις

Θυμάμαι έντονα τα λόγια ενός ανθρώπου που μου έμαθε πολλά στα πρώτα μου βήματα στο γκέι χώρο...

Μου είχε πει για 2 φίλες του, που όσο ήταν σινγκλ, του λέγανε συνέχεια για να βγούνε και κάνανε πολλή παρέα μαζί του, μέχρι που βρήκαν γκόμενους (όχι ταυτόχρονα!) κι εξαφανίστηκαν! Εξαφανίστηκαν δε θα πει τίποτα...

Κάποια στιγμή όμως χώρισαν (επίσης όχι ταυτόχρονα!) και σιγά σιγά άρχισαν πάλι να επικοινωνούν μαζί του. Αλλά φυσικά αυτός δεν έκανε το μαλάκα να αρχίσει να ξαναβγαίνει σα να μη συμβαίνει τίποτα.

Έκτοτε το συνάντησα κι εγώ πολλές φορές αυτό, όχι με φίλες, αλλά "φίλους", που μόλις αποκαταστάθηκαν εξαφανίστηκαν, έριξαν μαύρη πέτρα πίσω τους, παύοντας να πηγαίνουν σε γκέι μαγαζιά, να μπαίνουν msn, να ενδιαφέρονται για μένα...

Το δίδαγμα αυτής της ιστορίας ήταν ότι αυτοί οι άνθρωποι σε χρησιμοποιούν. Δεν είναι φίλοι σου, δε νοιάζονται αληθινά για σένα και δε σε εκτιμούν σαν άνθρωπο, αλλά σαν ένα μικρό κόμμάτι ύφασμα ικανό να μπαλώσει το κενό της ζωής τους μέχρι να έρθει η σχέση και να το κλείσει μια και καλή... κι εσένα να σε στείλουν στα ξεσκονόπανα!


Αφορμή για το κείμενο αυτό το ποστ.

24 σχόλια:

divaa-george είπε...

i really feel you...
to ezisa polles fores kai to zw akoma...i diafora vevaia me palia einai oti twra mporw na to katalavw egkaira..
polla filia

Hfaistiwnas είπε...

Καλημέρα Κώστα!
Και όμως έτσι έχουν τα πράγματα.
Δεν είναι καλό να αποξενώνεσαι.
Όταν γινόταν αυτό μερικές φορές τσατιζόμουν και το έλεγα έξω απο τα δόντια "ρε γμτ με γράφετε", όταν κάποια στιγμή είδα και τον εαυτό μου να είναι σε μια τέτοια φάση που να έχω φύγει απο όλους, το πρόλαβα τελευταία ατιγμή, πρόσεξα ότι και χωρίς να το θες συμβαίνει. Πρέπει να κρατάμε ισορροπίες..
:)

Leigh-Cheri είπε...

Από το να απομακρυνθείς σε φυσιολογικά όρια μέχρι το να εξαφανιστείς από τους φίλους σου λόγω κάποιας σχέσης (όσο σοβαρή κι αν είναι) υπάρχει τεράστια διαφορά! Σε κάποια πράγματα οι φίλοι είναι αναντικατάστατοι. Συμφωνώ με τον hfaistiwna: Πρέπει να κρατάμε ισορροπίες.

ProFyLaKtiKo είπε...

συμβαίνει.. το θέμα είναι γιατί συμβαίνει..

μήπως γιατί δεν ταιριάζατε με τον άλλο όσο έπρεπε αλλά απλά βγαίνατε;
μήπως γιατί όντως καβατζώθηκε;
μήπως γιατί όντως ο άλλος έχει κάποιο πρόβλημα και θέλει να μείνει μόνος;

μου έχουν τύχει όλα τα παραπάνω (ασχέτως ή όχι αποκατάστασης).

καλημέρα.

mahler76 είπε...

koίτα, κι έσυ αν βρείς γκόμενο θα κόψεις λίγο από τους φίλους. είναι απόλυτα φισιολογικό. Τώρα αν έκοψαν τελείως, είναι άλλο θέμα.

Strahd είπε...

Και σε μένα έχει συμβεί. Το θεωρώ φυσιολογικό κάποιος να την κάνει με ελαφρά για κάποιο διάστημα, λόγω της νέας του σχέσης, αλλά το να χαθεί τελείως και μόλις χωρίσει να επικοινωνεί είναι απαράδεκτο... Βέβαια εγώ, όσο κι αν είχα στεναχωρηθεί, πάντα έκανα τον μαλάκα και έλεγα όλα ΟΚ...

mr. F είπε...

Καλά δεν έγινε και τιποτα. Εγω γενικά χανομαι και μετα ξαναβρισκομαι αλλά δεν το θεωρώ κακο. Μου το έχουν κανει και το εχω κάνει αλλά δεν ειναι λογω ασεβειας ειναι λογω ελλειψης χρονου. Δεν τα δινω πολύ σημασια αυτά.

Κώστας είπε...

divaa-george, καλωσόρισες!

Hfaistiwnas, είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο δυστυχώς, ακόμα κι εγώ έπιασα τον εαυτό μου να αφιερώνει πολύ λιγότερο χρόνο στους φίλους του τον πρώτο καιρό αφού τα είχα φτιάξει.

Leigh-Cheri, νομίζω ότι τελικά όλοι συμφωνούμε ότι το να εξαφανιστείς τελείως είναι γαϊδουριά!
Σίγουρα ο χρόνος προς τους φίλους σου θα μειωθεί γιατί πλέον θα τον μοιράζονται με τη σχέση σου, αλλά καλό είναι να μη φτάνουμε στα άκρα.

ProFyLaKtiKo,
"μήπως γιατί δεν ταιριάζατε με τον άλλο όσο έπρεπε αλλά απλά βγαίνατε;"
Τέτοιες "φιλίες" συνήθως είναι τόσο εύθραυστες που δεν αντέχουν ούτε καν στην έλευση νέων φίλων.
"μήπως γιατί όντως καβατζώθηκε;"
Πολλοί πιστεύουν αφελώς ότι ο νέος έρωτας είναι και ο παντωτινός και μοναδικός τους πλέον κι έτσι διώχνουν φίλους, γνωστούς κτλ και μετά όταν για κακή τους τύχη κάτι πάει στραβά, επιχειρούν να επιστρέψουν σε αυτούς που έγραφαν τελείως όλο αυτό το διάστημα.
"μήπως γιατί όντως ο άλλος έχει κάποιο πρόβλημα και θέλει να μείνει μόνος;"
Εδώ υπάρχουν και κάποιοι που μόλις βρουν γκόμενο εξαφανίζονται από προσώπου γης για να μην τους τον φάει κάποιος άλλος. Κι αυτή η εξαφάνιση-προφύλαξη περιλαμβάνει ακόμα και τους μέχρι τότε φίλους τους...

mahler76, λίγο όμως, όχι τελείως :)

Strahd, νομίζω ότι επίσης θα συμφωνήσουν οι περισσότεροι ότι είναι λογικό το πρώτο διάστημα της νέας σχέσης να χαθείς λιγάκι... Είναι αναμενόμενο να θες να αφιερώσεις χρόνο και συναισθήματα σε κάτι που ξεκινάει τώρα. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να επέλθει η ισορροπία.

mr. F, η εκτίμηση μου είναι ότι χρόνος υπάρχει αλλά προτιμάται να διατίθεται εξ ολοκλήρου στη σχέση (ειδικά το πρώτο διάστημα).

Τομ Σόγιερ είπε...

Είναι κάποιοι που το κάνουν, βλέπουν πως είναι λάθος (κυρίως τα νεαρά άτομα) και μετά επανορθώνουν. Αυτό κάπου το δικαιολογώ. Αλλά είναι και κάποιοι που το έχουν σύστημα το γράψιμο και την επανεμφάνηση (βλέπε Βίσση). Αυτοί, πιστεύω δεν έχουν αξιοπρέπεια, αλλά δεν θα έχουν και κάποιον πραγματικό φίλο ποτέ... οπότε κακό του κεφαλιού τους....

g for george είπε...

Συμβαίνει.
Κάποιες φορές όμως δεν είναι ότι εξαφανίζονται επίτηδες αλλά επειδή είναι τόσο τρελλαμένοι με την νέα σχέση που είναι δοσμένοι εντελώς εκεί. Στο λέω εκ πείρας.

Βέβαια εκ πείρας έμαθα ότι αυτό δεν πρέπει να γίνεται... πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία. Δεν φαντάζεσαι πόσοι φίλοι μου την "είχαν πει" και είχαν δίκιο. Νομίζω ότι δεν έκανα πάλι, πάντως!


Σαφώς όμως υπάρχει και η περίπτωση που αναφέρεις, απλώς ανέλυσα την άλλη, την κάπως θετικότερη.

ifyouaskme81 είπε...

Ίσως είμαι στους υστερικούς και στους ανθρώπους που δύσκολα αφήνονται. Το γεγονός είναι όμως ότι ακο΄μη και αν αρχικά μπορεί να χάνομαι λόγω έλλειψης χρόνου αν μια σχέση με απομακρύνεια από τους φίλους μου απλά δεν το μπορώ. Εκεί δημιουργίται μια κρίση αλλά αν ο άνθρωπό σου σε αγαπαέι καταλαβαίνει. Δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους που δίνονται πλήρως σε μία σχέση και ξεχνούν τους φίλους τους. ΟΚ μπορεί το αγόρι σου/κορίστσι σου να αισθάνεται ότι δεν είναι το κέντρο του κόσμου σου, αλλά θα πρέπει να σε καταλάβει. Οι ισορροπίες χάνονται εύκολα, αλλά όπως έλεγε και ένα τραγούδι in case you don't succed pick yourself up and try again

Κώστας είπε...

Καλωσήρθες Τομ Σόγιερ. Προς Θεού! Αλοίμονο σε αυτούς που δε συγχωρούνε... Ειδικά σε κάτι τόσο συχνό, ποιος θα εξαντλούσε την αυστηρότητα του;
Το ζητούμενο όμως είναι όταν ο άλλος επιστρέψει να σου δείξει ότι μετάνιωσε, είτε με μια συγνώμη, είτε εμπράκτως, όχι να γυρίσει σε σένα σαν να μην πέρασε μια μέρα, σαν να μην έγινε και τίποτα! Εκεί νιώθω ότι με θεωρούν μαλάκα και βγάζω κόκκινη κάρτα.

g for george, σε όλα στη φύση υπάρχουν διαβαθμίσεις, έτσι και σ' αυτό. Το θέμα είναι να μην το παραχ****με!

ifyouaskme81, τώρα διαβάζοντας το σχόλιο σου μου ήρθαν στο μυαλό και άλλες ευαίσθητες περιπτώσεις:

Τι γίνεται όταν ένας φίλος σου δε χωνεύει τον άνθρωπο σου (ή το αντίστροφο);
Τι κάνεις αν ο δικός σου σου βάλει όρο για να 'ναι μαζί σου να μην έχεις επαφές με έναν ή περισσότερους φίλους σου;
Πώς θα ένιωθες αν ένας φίλος σου αρνείται ακόμα και να γνωρίσει τη σχέση σου;

Πόση κατανόηση μπορεί να δείξει κανείς στις παραπάνω περιπτώσεις και πόσο εύκολο είναι να βρεθεί μια (αμοιβαία αποδεκτή) λύση;

divaa-george είπε...

hmmm...it's a taugh one :ppp

duskolo na vreis mesi odo-lusi se tetoia zitimata...to kalutero pou exeis na kaneis einai na akolouthiseis tin kardia sou kathws kai to enstikto [kamia fora]...den mporei na xwresei logiki lusi se zitimata toso megalis simasias (toulaxiston gia ton pathonta :p ) ...

polla filia

pandiony είπε...

simera telika einai mera anamnisewn.
ax ayto to feggari einai katastrofi
kata - strofi

tovene592 είπε...

τα πάντα με μέτρο. το κατανοώ κάποιος φίλος να απομακρυνθεί στην αρχή μιας σχέσης. αλλά όχι να χαθεί και μόλις χωρίσει να επιστρέψει πίσω σαν να μην τρέχει τίποτα. αυτό είναι προσβλητικό και δείχνει πολλά για τον καιροσκοπισμό και το ποιόν γενικά του άλλου.
και αυτός που μένει πίσω στην αρχή ας μην είναι φορτικός, ας δίνει χρόνο στη σχέση του φίλου. με κατανόηση και μέτρο όλα λύνονται

Κώστας είπε...

divaa-george, χρειάζονται και τα 2. Και λογική και συναίσθημα.

pandiony, καλωσήρθες!

tovene592, καιροσκοπισμός. Με μία λέξη συμπύκνωσες όλο το ποστ μου :)

pandiony είπε...

oneiropole kala kaneis kai problimatizese
ki oso to systima 8elei na mas kleidosei, na min empisteyomaste
na min akoumpame gia na min kollisoume tipota
.. ktl de 8a tou kanoume tin xari e!!!!!
ki o filos kala ta leei alla sigoura 8a nio8ei kai kala giati oso kai na to kaneis molis blepeis tin malakia stous allous bionoume kai tin anoterotita mas re paidi mou.
xaxaxaaxa
etsi etsi
tromokratia synais8imatwn
ftino koukoutsia
kai pataw Gazi
GGGGGGGGGGGGAzi
+ opws blepw ki esy se paromia polixromi filosofia kolimpas
geia xara

Mr. Wintour είπε...

mou exei simvei kai mena afto...alla eftixws itan eksairetika liges aftes oi periptwseis...vevaia eimai k mikros...pio poli empeiria stis plasmatikes filies exw apo to sxoleio...ekei opou meta to peras tou kaneis den ekane parea ton allo...kai malista otan sinantiomaste sto dromo...meta apo 1 mina...kanoume pws de gnwrizomaste...

Κώστας είπε...

pandiony, μα που το βρήκες; Η αλήθεια είναι ότι όντως το συγκεκριμένο παιδί ενέπνε μια ανωτερότητα στον τρόπο που μιλούσε γενικά, αλλά δεν ήταν άσχημη από αισθητικής άποψης, θα έλεγα ότι μου ενέπνεε σεβασμό, εμένα του μικρού τότε!

Mr. Wintour, καλωσήρθες στο μπλογκ!
Οι περισσότεροι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν έκαναν αληθινές φιλίες στο σχολείο. Ειδικά για έναν γκέι είναι λίγο δυσκολότερο, γιατί προυποθέτει την αποκάλυψη του, αλλιώς δεν ξέρω πόσο κοντά μπορεί να έρθει με το άλλο παιδί..

Voltsek είπε...

Δεν υπάρχει χειρότερο από το να φτύνεςι τους φίλους όταν έχεις σχέση. Οι φίλοι είναι πάνω απ' όλα. Είναι πάντα δίπλα σου ενώ οι σχέσεις διαλύονται εύκολα.

Κώστας είπε...

Πολύ απόλυτο το "πάνω απ' όλα". Ακόμα κι αν δεν είναι πάνω απ' όλα, έχουν μια σημαντική θέση στην καρδιά μας κι έτσι είναι πολύ άσχημο να τους γράφουμε για τέτοιους λόγους. Πιστεύω στην τήρηση των ισορροπιών (αν και συχνά δυσκολεύομαι να τις τηρήσω).

Mailo® είπε...

Έγραψα αυτό στο blog που διάβασες την "αφορμή" για το δικό σου post. Ελπίζω να μη με παρεξηγήσεις που το ανέβασα εκεί πρώτα μιάς και ήταν η αφορμή... :)

"Είναι από τα θέματα που πάντα ήθελα να γράψω (και θα το κάνω δηλαδή κάποια μέρα…)

Σχετικά ερωτήματα σχετικές απαντήσεις…

Κατ' αρχήν τι θεωρεί ο καθένας μας φίλο ή φίλους;

Μιλάμε για φίλους αληθινούς που μένουν κοντά μας για όλη μας τη ζωή και πονάνε, χαίρονται, θυσιάζονται για εμάς και αναπνέουν μαζί μας ή για φίλους γνωστούς που έρχονται και παρέρχονται ανάλογα με τις περιστάσεις;

Για μένα φίλοι ανήκουν μόνο στη πρώτη κατηγορία. Όλοι οι άλλοι είναι απλά γνωστοί, περιστασιακές γνωριμίες ( χωρίς να είναι απαραίτητα κακές για καμία πλευρά).Και είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα στη ζωή μας να βρούμε τέτοιους φίλους, αληθινούς. Προσωπικά μάλιστα θα θεωρούσα κάποιον πολύ ευτυχή εάν καταφέρει να έχει έστω κι έναν τέτοιο ΦΙΛΟ στη ζωή του. Γιατί το να έχεις πολλούς αληθινούς ΦΙΛΟΥΣ (…επίσης προσωπικά…) το θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο αν όχι αδύνατο να συμβεί.

Κι αν κατάφερνες να έχεις στη ζωή σου ένα πραγματικό φίλο τότε λίγα θα είχες να φοβηθείς. Για μένα υπάρχει ένα πολύ δυνατό δέσιμο μεταξύ δύο φίλων… «ερωτικό» θα έλεγα. Μία τέτοια φιλία σίγουρα είναι πάνω από κάθε ερωτική σχέση γιατί έχει δοκιμαστεί και θα αντέξει στο χρόνο και στις περιστάσεις σε αντίθεση με μία ερωτική σχέση που πολύ πιθανόν κάποια στιγμή να πάψει να υφίσταται.

Τέλος να σου πώ ότι ΔΕΝ είμαι από τους τυχερούς που έχουν έστω κι έναν αληθινό φίλο στη ζωή τους. Ίσως φταίω κι εγώ που δεν εμπιστεύομαι τους ανθρώπους εύκολα. Είμαι όμως από τους τυχερούς που έχω ένα σπάνιο πλάσμα κοντά μου και νιώθω επαρκής μαζί του. Είναι και φίλος και σύντροφος.

Το τί μας επιφυλλάσει η ζωή για το μέλλον δε το γνωρίζω. Γνωρίζω όμως πως και στη "χειρότερη" περίπτωση θα είμαστε πάντα πολύ καλοί φίλοι και όχι απλά γνωστοί..."

Κώστας είπε...

Συμφωνούμε απόλυτα (δεν είναι λεκτική υπερβολή) στον ορισμό του "φίλου".

Επίσης συμφωνούμε για τους γνωστούς. Είναι αναγκαίοι. Πριν 2 χρόνια προσπάθησα να σταματήσω να έχω επαφές με άτομα που περνούσαμε καλά, βγαίναμε για καφέ πού και πού, αλλά δεν ήταν ούτε θα γίνονταν ποτέ "φίλοι" μου. Απέτυχα. Δεν υπάρχει λόγος να δαιμονοποιούμε αυτού τους είδους τις σχέσεις.

Κάθε ανθρώπινη σχέση (φιλική, ερωτική, συγγενική, συναδελφική κτλ) εξυπηρετεί κάποιες ανάγκες.

"Για μένα υπάρχει ένα πολύ δυνατό δέσιμο μεταξύ δύο φίλων… «ερωτικό» θα έλεγα."

Με αυτό που γράφεις δικαιώνεις τον el, που εδώ και καιρό ισχυρίζεται ότι η σχέση μου με τον κολλητό μου είναι ένα είδος πλατωνικού έρωτα!

Στη σύγκριση που κάνεις μεταξύ ερωτικών και φιλικών σχέσεων δε με βρίσκεις σύμφωνο. Πιστεύω ότι ακόμα και μια αληθινή φιλία μπορεί για διάφορους λόγους να πάψει να υφίσταται. Επίσης, (αυτό είναι επίκαιρο λόγω του πρόσφατου ποστ μου) ακόμα και οι φιλικές σχέσεις υφίστανται πλήγμα από την απόσταση. Έχω χαθεί με φίλους γι' αυτό το λόγο..

"Τέλος να σου πώ ότι ΔΕΝ είμαι από τους τυχερούς που έχουν έστω κι έναν αληθινό φίλο στη ζωή τους. Ίσως φταίω κι εγώ που δεν εμπιστεύομαι τους ανθρώπους εύκολα."

Εγώ πιστεύω ότι έχω 2 φίλους..

"Είμαι όμως από τους τυχερούς που έχω ένα σπάνιο πλάσμα κοντά μου και νιώθω επαρκής μαζί του. Είναι και φίλος και σύντροφος.

Το τί μας επιφυλλάσει η ζωή για το μέλλον δε το γνωρίζω. Γνωρίζω όμως πως και στη "χειρότερη" περίπτωση θα είμαστε πάντα πολύ καλοί φίλοι και όχι απλά γνωστοί..."

Μακάρι να μπορούσα να πω τα ίδια για τον ελ... Αλλά πιστεύω ότι αν κάποια στιγμή πάψει να υπάρχει μεταξύ μας το ερωτικό στοιχείο, θα μου είναι αδύνατον να είμαι κοντά του ως φίλος του...

pandiony είπε...

Tsoupi, ap to stoma sou kai stou 8eou to ayti.. giati ksereis kamia fora o erotas ginete demonas kai skotonei tin agapi, fenomenika etso, tora ayto to zw, yparxei diladi.
..
KALYTERA MONOS PARA ME KAKH PAREA
..
o papous tou Daniel tou Makedonoinkas to eipe.
SOSTO?