Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2007

Last post of the year.

-γιατί μισείς τα χριστούγεννα;

-den ta exo perasei pote opos tha ithela



Πολλαπλά αφιερωμένο:

Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2007

The Bright Side

(τα αστεράκια συνδέουν το ποστ με το προηγούμενο)

Από την άλλη, το ότι η ζωή είναι εύθραυστη δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι και ωραία.

Το Σάββατο, λίγα λεπτά αφού έκανα το σχέδιο, πήγα να πάρω τον μικρό με το αυτοκίνητο και τον έφερα σπίτι μου.*

Περάσαμε πάρα πολύ όμορφα... παραγγείλαμε να φάμε, κάτσαμε στον υπολογιστή, κάναμε αγκαλιές, φιλάκια και κοιμηθήκαμε σκεπασμένοι... ο ένας πάνω στον άλλο.

Μετά φύγαμε και πήγαμε σπίτι του.. εκεί κάναμε έρωτα που αναλογούσε σε "έρωτα 7 ημερών", για να μην του λείψω στις γιορτές, όπως είπε! Μετά κοιμηθήκαμε μαζί..

Το επόμενο πρωί γύρισα σπίτι και το απόγευμα ξανακατέβηκα κέντρο για να τον βοηθήσω να μαζέψει τα πράγματα του και να τα κουβαλήσει. Τα μεταφέραμε ως το αυτοκίνητο, που το είχα παρκάρει κοντά στην Αγίου Δημητρίου** και μετά οδήγησα μέχρι το ΚΤΕΛ.

Εκεί ευχηθήκαμε καλά χριστούγεννα και καλές γιορτές. Του είπα να προσέχει...... και αποχαιρετηθήκαμε.


Πώς καταφέρνει η αγάπη να συνυπάρχει έτσι με το θάνατο...

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2007

Life is fragile...

Σήμερα **καθώς περπατούσα πάνω στην Αγίου Δημητρίου πέρασα δίπλα από ένα σκυλί... ήταν πεθαμένο... και είχε αίμα που έβγαινε από το στόμα του.. και τα μάτια του είχαν μείνει ανοιχτά..

Επίσης χθες το βράδυ *καθώς οδηγούσα προς το σπίτι μου είδα στο δρόμο μια πατημένη γάτα..

Κάνω αναπόφευκτα συνειρμούς. Δε λυπάμαι για το συγκεκριμένο σκυλί ή γατί, άλλα για τη θνητή τους φύση. Τη θνητή μας φύση, που συνηθίζουμε να ξεχνάμε και τη θυμόμαστε μόνο μέσα από θλιβερά περιστατικά που συμβαίνουν σε κοντινά μας πρόσωπα.

Όμως, είτε την ξεχνάμε είτε όχι, αυτή δεν παύει να υπάρχει. Ένα λαθάκι, μια απροσεξία και μπορεί να βρεθώ εγώ έτσι, σε κάποιο δρόμο ή μέσα στο αυτοκίνητο μου. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι μπορεί κάτι να συμβεί ξαφνικά και να φύγω, χωρίς καν να προλάβω να το καταλάβω.

Όμως τελικά, ζούμε σαν αθάνατοι και δεν είναι παράλογο. Ποιος θα άντεχε να ζει έχοντας στο νου του διαρκώς ότι κάθε ανάσα που παίρνει μπορεί να είναι η τελευταία του; Ποιος θα άντεχε να ζει υπολογίζοντας διαρκώς κάθε πιθανό κίνδυνο για τη ζωή του και παίρνοντας κάθε δυνατό μέτρο προστασίας;

Αυτό είναι το ποστ μου για τα φετινά χριστούγεννα.

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2007

(Αυτο)Σχέδιο



Αυτή τη μέρα πρέπει να τη θυμάμαι γι' αυτό κάνω αυτό το ποστ.

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2007

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

κώστας:

γιατί τα πουλάς όλα; τι συμβαίνει;

κώστας:

θα πεθάνεις; :P

~~~~:

xaxa

~~~~:

makari

κώστας:

γιατί μακάρι;

~~~~:

giati ti nohma exei

κώστας:

η ζωή;

κώστας:

γιατί μετά από αυτό δεν υπάρχει τίποτα

κώστας:

οπότε και το νόημα δεν υπάρχει

κώστας:

δε θα μπορείς καν να μπεις στη διαδικασία να αναρωτηθείς αν υπάρχει κάποιο νόημα τότε

~~~~:

de 3erw ti yparxei

~~~~:

isws tipota

κώστας:

πιστεύεις δηλαδή ότι μπορεί να υπάρχει κάτι;

~~~~:

oxi idiaitera

κώστας:

ε τότε;

~~~~:

tote ti;

~~~~:

afto edw ti einai an de maresei;

κώστας:

αυτό είναι η μοναδική ευκαιρία μας

κώστας:

το μοναδικό μας πέρασμα

~~~~:

kai prepei na to upostoumel

κώστας:

ναι πρέπει

κώστας:

γιατί μόνο αυτό έχουμε

~~~~:

esy an de se ikanopoiouse to twra ti th akanes;

κώστας:

θα προσπαθούσα να το βελτιώσω

κώστας:

και να ελπίσω σε ένα καλύτερο αύριο

κώστας:

πρώτ' απ' όλα να ελπίσω σε ένα αύριο...

κώστας:

γιατί ούτε αυτό είναι δεδομένο

κώστας:

και θα προσπαθούσα να βρω παρηγοριά στα όμορφα που έζησα στο χθες....

~~~~:

den einai efkolo

κώστας:

τίποτα δεν είναι εύκολο


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

έχει καρκίνο