Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2007

Muse 4/10/2007

Έκατσα να γράψω λοιπόν για τη συναυλία των Muse... Είναι αδύνατο να μεταδώσω αυτό που έζησα. Ήταν τέλειοι! Ήταν με διαφορά η καλύτερη συναυλία ξένου συγκροτήματος που έχω παρακολουθήσει. Παραθέτω μερικές φωτογραφίες και βίντεο που τραβήξαμε με την παρέα μου.


photos by el











Το ξεκίνημα ήταν πολύ δυναμικό.










Τις στιγμές που ο Matt καθόταν στο πιάνο το ύφος της μουσικής άλλαζε τελείως κι από οργισμένο ροκ γινόταν ανατριχιαστικά συγκινητικό...










Συνολικά, ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία, με φοβερό ήχο, εκτέλεση και οπτικά εφέ, όπως φαίνεται και στις εικόνες.










Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν τα τεράστια μπαλόνια που εκτοξεύτηκαν κάποια στιγμή προς το κοινό και τα οποία όταν έσκαζαν έβγαιναν από μέσα χιλιάδες πολύχρωμα χαρτάκια (έκανα σαν μικρό παιδί!)


videos by me


video


video


video


video

Αυτό το βίντεο έμεινε στη μέση. Το γιατί, φαίνεται...


video

Και αυτό το βίντεο το τράβηξε ο el!

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2007

Αύριο φεύγω. Πάω Αθήνα για τη συναυλία των Muse στη Μαλακάσα. Μάλλον αυτό θα είναι και το τελευταίο μου ταξίδι για το 2007. Ελπίζω να περάσω όσο καλύτερα γίνεται. Ελπίζω αυτό το ταξίδι να μου δώσει ενέργεια να αντιμετωπίσω αυτά που θα με περιμένουν όταν γυρίσω και όσα θα προκύψουν στη συνέχεια. Εύχομαι πάνω απ' όλα ο χειμώνας που έρχεται να είναι καλύτερος από τον προηγούμενο.
Το απαιτώ.
Το χρειάζομαι.
Ο προηγούμενος ήταν, χωρίς υπερβολές, ο χειρότερος απ' όσους μπορώ να θυμηθώ. Δε θα 'θελα να ξαναπεράσω τα ίδια. Μακάρι να μην τα περνούσε ποτέ κανείς. Κατά τα άλλα, χρόνια προβλήματα που αφήνω συνεχώς για το μέλλον, διογκώνονται και απαιτούν άμεση λύση. Πρέπει να βρω δύναμη. Ευτυχώς έχω τους φίλους μου, το αγόρι μου, τους γονείς μου. Ο καθένας τους μου συμπαραστέκεται με τον τρόπο του. Δε ζητάω περισσότερα. Ήρθε η ώρα να ζητήσω από τον εαυτό μου.
Ένα μικρό μυστικό. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα διάβαζαν άγνωστοι άνθρωποι τα κείμενα μου. Ποτέ δε με ικανοποιεί το αποτέλεσμα. Πάντα τα βρίσκω αφόρητα βαρετά και κοινότυπα.
Αν με έχει κουράσει κάτι; α) Να επαναλαμβάνονται συνεχώς μπροστά στα μάτια μου ίδιες στερεότυπες συμπεριφορές από διαφορετικούς (?) ανθρώπους... Γιατί να θέλουμε να είμαστε ίδιοι;
β) Ο κυνισμός και ο επαγγελματισμός με τον οποίο λέει ψέματα αυτή η κυβέρνηση.
γ) Τα κολλήματα μου / οι αναστολές μου / οι εμμονές μου.

Ακόμα με ενδιαφέρουν οι ιστορίες των άλλων...

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2007

επιστροφή στις θεωρίες..

Η ελ-πήδα πεθαίνει πάντα τελευταία.