Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2007

Μαζί;

Είχα ανάγκη αυτό το διάλειμμα. Ήταν ένα διάλειμμα γενικό, όχι μόνο απ' το blogging, αλλά απ' όλα όσα κάνω καθημερινά. Ήθελα να αποστασιοποιηθώ για λίγο από τα πάντα.

Τώρα, που επανέρχομαι σιγά σιγά στις παλιές μου συνήθειες, τυχαίνει να βρισκόμαστε σε περίοδο εκλογών. Νιώθω ότι δεν υπάρχουν περιθώρια να γράψω οτιδήποτε μη πολιτικό.

Επίσης, κάθε φορά που συζητάω με τους φίλους μου θέματα σχέσεων και εσωτερικής κατανάλωσης γενικότερα, νιώθω λίγο άσχημα που ασχολούμαι με αυτά, ενώ πριν λίγες μέρες έγινε μια τόσο μεγάλη καταστροφή στην Ελλάδα.

Μάλιστα, όταν πήγα να κάνω απολογισμό του καλοκαιριού που πέρασε και σκεφτόμουν αν έκανα όσα ήθελα να κάνω, αναπόφευκτα θυμήθηκα τους 78 ανθρώπους που χάθηκαν. Το δικό τους καλοκαίρι αποδείχτηκε το τελευταίο και μάλιστα με τον πιο απότομο και άδικο τρόπο.



Σήμερα το πρωί κατέβηκα στο κέντρο για μια δουλειά και είδα τις αφίσες στις στάσεις των λεωφορείων. Έδειχναν τη φάτσα του Καραμανλή* και δίπλα να λέει "μαζί πηγαίνουμε την Ελλάδα μπροστά". Μήπως ξέχασε ότι λείπουν οι 78 συνάνθρωποι μας που κάηκαν στις πυρκαγιές; Όχι, δεν είμαστε όλοι μαζί και αμφιβάλλω αν πάμε πραγματικά μπροστά, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Ντρέπομαι που το κυβερνών κόμμα κι άρα το υπεύθυνο για ό,τι συμβαίνει στον τόπο, διαφημίζει την επιτυχία του, ενώ ακόμα κάποιοι κλαίνε τους συγγενείς που έχασαν.

Επίσης, ντρέπομαι που κάποιοι, αντι να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, λένε ότι τις φωτιές τις έβαλαν οι τρομοκράτες, οι αντιεξουσιαστές, οι Τούρκοι, ο UCK και το πασόκ...

Ίσως κάποιοι θεωρούν υπερβολική την ευαισθησία μου. Εγώ, αντιθέτως, θεωρώ υπερβολική την αναισθησία που έχουμε όταν κάτι δε μας αφορά άμεσα. Μόνο όταν το κακό χτυπήσει την πόρτα μας και κινδυνεύουμε να χάσουμε ένα χωράφι, αυτοκίνητο, σπίτι ή κάποιον συγγενή, μόνο τότε μας πιάνει ο πόνος....

Αυτά για τώρα. Όποιος θέλει, ας διαφωνήσει ελεύθερα.



* επεξεργασμένη όσο δε γίνεται

8 σχόλια:

Nick είπε...

tis apopseis m k tin aristeri m topothetisi ti gnwrizeis. opote aplws dilwnw agapite m File tin parousia m k tin ypostiriksi m edw.

Ανώνυμος είπε...

vasika oloi einai pare ton ena kai vara ton allo... palia tha sumfwnousa oti to na min summetexeis sta koina, to na min psifizeis dld kai na apaksieis na asxolitheis me tin politiki isodunamouse me arnisi tou thesmou tis dimokratias omws telika otan pas stis ekloges me to skeptiko na psifiseis auton pou tha kanei to mikrotero kako tote den nomizw pws mporei na se katigorisei kaneis gia adiaforia...DEIKSTE MOU ENA AKSIO KOMMA kai egw tha paw na to empisteutw me tin psifo mou...adika tha psaksete...oi aksioi vouleutes einai elaxistoi kai diaskorpismenoi se diafores paratakseis... etsi egw kataligw sto eksis...den exei simasia i ideologia,i parataksi,i morfi tou politeumatos en telei alla ta proswpa pou tin askoun.

g for george είπε...

Άσχετα αν το μπλογκ (μου) τις τελευταίες μέρες έχει αποκτήσει μια διαφορετική θεματολογία από αυτή των πυρκαγιών και την τραγωδίας που ζήσαμε, μου είναι αδύνατον να ξεχάσω.
Ειδικά όταν μέχρι πριν λίγες μέρες τα ελικόπτερα και τα αεροπλάνα έκαναν καθημερινά δρομολόγια πάνω από το σπίτι μου.

Νοιώθω μια απογοήτευση, να σου πω. Μια απογοήτευση που πιστεύω ότι θα μεγαλώσει όταν δω τα αποτελέσματα των εκλογών την 16η Σεπτεμβρίου. Και ίσως τότε νοιώσω τόσο άσχημα που ζω σε αυτήν την χώρα, περισσότερο από ό,τι ήδη νοιώθω τις τελευταίες εβδομάδες.

Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι η διαφορά στον εαυτό μου. Έστω και μια ψήφος, θα είναι με άλλη νοοτροπία ριγμένη στην κάλπη.


Μας έλειψες.

kat. είπε...

μαζί αλλά χώρια!!!
σήμερα και πάντα...

aggelika είπε...

Καλά έκανες που σταμάτησες για λίγο και ησύχασες. ένα διάλειμμα είναι απαραίτητο σε όλους!

Όσο για τις φωτιές και την γενική πολιτική κατάσταση της χώρας, έχω να πω μόνο ότι είμαι 17 χρονών, δεν έχω ψηφίσει καν ακόμα -λόγω ηλικίας- και τους έχω συχαθεί όλους. Που να ήμουν πιο μεγάλη και να είχαν δει και άλλα τα μάτια μου!

anyway.. καλώς ήρθες..

Κώστας είπε...

Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να ψηφίζουμε συνειδητά. Δεν μπορεί να ψηφίζουμε χωρίς να έχουμε ρίξει μια ματιά στις θέσεις, το πρόγραμμα του κάθε κόμματος, αλλά και στο τι έκανε στην πράξη ως κυβέρνηση ή ώς αντιπολίτευση.

Είναι πολύ πολύπλοκο θέμα να επιλέξεις αυτόν που θεωρείς ότι υπερέχει από τους άλλους αλλά μερικές φορές είναι και πάρα πολύ απλό:

Για παράδειγμα, φαινόμενα σαν αυτά που ανέφερα στο ποστ, επιβεβαιώνουν ότι ο κυνισμός των πολιτικών έχει ξεπεράσει κάθε όριο και ότι μάλλον νομίζουν ότι απευθύνονται σε καθυστερημένους.

Διότι δε θέλει και πολύ μυαλό για να κρίνει κανείς κατά πόσο ευσταθούν διάφορα σενάρια που διοχετεύει η κυβέρνηση για το ποιος βάζει τις φωτιές. Έχουν ακουστεί τα πάντα πλέον. Το μόνο που δεν ειπώθηκε ακόμα είναι ότι τις φωτιές τις βάζουν οι δημοσιογράφοι για να αυξήσουν την τηλεθέαση των δελτίων τους...

Όσο για την άποψη του ανώνυμου, πιστεύω ότι και η αποχή μπορεί να είναι μια επιλογή που εκφράζει μια άποψη για την πολιτική ζωή, αρκεί να γίνεται συνειδητά.

Από την άλλη διαφωνώ στην άποψη ότι όλοι και όλες είναι ίδιοι (και χάλια) και θα γράψω περισσότερα γι' αυτό στο επόμενο μου ποστ.

G for george κι εσείς μου λείψατε..

Αγγελικούλα, θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά δυστυχώς στα χρόνια που έρχονται.. Προσπάθησε να μην απογοητευτείς τελείως. Κράτα μια μικρή ελπίδα.
Καλώς σας βρήκα!

revqueer είπε...

Welcome back!!

Κώστας είπε...

revqueer, thanx!
Καλώς σε βρήκα :)