Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2007

Last post of the year.

-γιατί μισείς τα χριστούγεννα;

-den ta exo perasei pote opos tha ithela



Πολλαπλά αφιερωμένο:

Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2007

The Bright Side

(τα αστεράκια συνδέουν το ποστ με το προηγούμενο)

Από την άλλη, το ότι η ζωή είναι εύθραυστη δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι και ωραία.

Το Σάββατο, λίγα λεπτά αφού έκανα το σχέδιο, πήγα να πάρω τον μικρό με το αυτοκίνητο και τον έφερα σπίτι μου.*

Περάσαμε πάρα πολύ όμορφα... παραγγείλαμε να φάμε, κάτσαμε στον υπολογιστή, κάναμε αγκαλιές, φιλάκια και κοιμηθήκαμε σκεπασμένοι... ο ένας πάνω στον άλλο.

Μετά φύγαμε και πήγαμε σπίτι του.. εκεί κάναμε έρωτα που αναλογούσε σε "έρωτα 7 ημερών", για να μην του λείψω στις γιορτές, όπως είπε! Μετά κοιμηθήκαμε μαζί..

Το επόμενο πρωί γύρισα σπίτι και το απόγευμα ξανακατέβηκα κέντρο για να τον βοηθήσω να μαζέψει τα πράγματα του και να τα κουβαλήσει. Τα μεταφέραμε ως το αυτοκίνητο, που το είχα παρκάρει κοντά στην Αγίου Δημητρίου** και μετά οδήγησα μέχρι το ΚΤΕΛ.

Εκεί ευχηθήκαμε καλά χριστούγεννα και καλές γιορτές. Του είπα να προσέχει...... και αποχαιρετηθήκαμε.


Πώς καταφέρνει η αγάπη να συνυπάρχει έτσι με το θάνατο...

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2007

Life is fragile...

Σήμερα **καθώς περπατούσα πάνω στην Αγίου Δημητρίου πέρασα δίπλα από ένα σκυλί... ήταν πεθαμένο... και είχε αίμα που έβγαινε από το στόμα του.. και τα μάτια του είχαν μείνει ανοιχτά..

Επίσης χθες το βράδυ *καθώς οδηγούσα προς το σπίτι μου είδα στο δρόμο μια πατημένη γάτα..

Κάνω αναπόφευκτα συνειρμούς. Δε λυπάμαι για το συγκεκριμένο σκυλί ή γατί, άλλα για τη θνητή τους φύση. Τη θνητή μας φύση, που συνηθίζουμε να ξεχνάμε και τη θυμόμαστε μόνο μέσα από θλιβερά περιστατικά που συμβαίνουν σε κοντινά μας πρόσωπα.

Όμως, είτε την ξεχνάμε είτε όχι, αυτή δεν παύει να υπάρχει. Ένα λαθάκι, μια απροσεξία και μπορεί να βρεθώ εγώ έτσι, σε κάποιο δρόμο ή μέσα στο αυτοκίνητο μου. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι μπορεί κάτι να συμβεί ξαφνικά και να φύγω, χωρίς καν να προλάβω να το καταλάβω.

Όμως τελικά, ζούμε σαν αθάνατοι και δεν είναι παράλογο. Ποιος θα άντεχε να ζει έχοντας στο νου του διαρκώς ότι κάθε ανάσα που παίρνει μπορεί να είναι η τελευταία του; Ποιος θα άντεχε να ζει υπολογίζοντας διαρκώς κάθε πιθανό κίνδυνο για τη ζωή του και παίρνοντας κάθε δυνατό μέτρο προστασίας;

Αυτό είναι το ποστ μου για τα φετινά χριστούγεννα.

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2007

(Αυτο)Σχέδιο



Αυτή τη μέρα πρέπει να τη θυμάμαι γι' αυτό κάνω αυτό το ποστ.

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2007

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

κώστας:

γιατί τα πουλάς όλα; τι συμβαίνει;

κώστας:

θα πεθάνεις; :P

~~~~:

xaxa

~~~~:

makari

κώστας:

γιατί μακάρι;

~~~~:

giati ti nohma exei

κώστας:

η ζωή;

κώστας:

γιατί μετά από αυτό δεν υπάρχει τίποτα

κώστας:

οπότε και το νόημα δεν υπάρχει

κώστας:

δε θα μπορείς καν να μπεις στη διαδικασία να αναρωτηθείς αν υπάρχει κάποιο νόημα τότε

~~~~:

de 3erw ti yparxei

~~~~:

isws tipota

κώστας:

πιστεύεις δηλαδή ότι μπορεί να υπάρχει κάτι;

~~~~:

oxi idiaitera

κώστας:

ε τότε;

~~~~:

tote ti;

~~~~:

afto edw ti einai an de maresei;

κώστας:

αυτό είναι η μοναδική ευκαιρία μας

κώστας:

το μοναδικό μας πέρασμα

~~~~:

kai prepei na to upostoumel

κώστας:

ναι πρέπει

κώστας:

γιατί μόνο αυτό έχουμε

~~~~:

esy an de se ikanopoiouse to twra ti th akanes;

κώστας:

θα προσπαθούσα να το βελτιώσω

κώστας:

και να ελπίσω σε ένα καλύτερο αύριο

κώστας:

πρώτ' απ' όλα να ελπίσω σε ένα αύριο...

κώστας:

γιατί ούτε αυτό είναι δεδομένο

κώστας:

και θα προσπαθούσα να βρω παρηγοριά στα όμορφα που έζησα στο χθες....

~~~~:

den einai efkolo

κώστας:

τίποτα δεν είναι εύκολο


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

έχει καρκίνο

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2007

Sweet dreams...

Όταν αρχίζω να κάνω πολλά λάθη στην πληκτρολόγηση καταλαβαίνω ότι ήρθε η ώρα να πάω για ύπνο....









όξνειρα λγυκά

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2007

Stupidity

Η βλακεία είναι μια ίωση που έχουμε κολλήσει όλοι κάποιες στιγμές στη ζωή μας.


Όμως, άλλοι αρρωσταίνουν συχνά, ενώ άλλοι πιο σπάνια.



Δυστυχώς, υπάρχουν και κάποιοι στους οποίους είναι χρόνια ασθένεια...

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2007

Το ζητούμενο είναι...







...επικοινωνία

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2007

Ο καιρός τρέχει σαν τρένο.

Μερικές φορές μπορείς να ακούσεις το σφύριγμα του..

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2007

Muse 4/10/2007

Έκατσα να γράψω λοιπόν για τη συναυλία των Muse... Είναι αδύνατο να μεταδώσω αυτό που έζησα. Ήταν τέλειοι! Ήταν με διαφορά η καλύτερη συναυλία ξένου συγκροτήματος που έχω παρακολουθήσει. Παραθέτω μερικές φωτογραφίες και βίντεο που τραβήξαμε με την παρέα μου.


photos by el











Το ξεκίνημα ήταν πολύ δυναμικό.










Τις στιγμές που ο Matt καθόταν στο πιάνο το ύφος της μουσικής άλλαζε τελείως κι από οργισμένο ροκ γινόταν ανατριχιαστικά συγκινητικό...










Συνολικά, ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία, με φοβερό ήχο, εκτέλεση και οπτικά εφέ, όπως φαίνεται και στις εικόνες.










Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν τα τεράστια μπαλόνια που εκτοξεύτηκαν κάποια στιγμή προς το κοινό και τα οποία όταν έσκαζαν έβγαιναν από μέσα χιλιάδες πολύχρωμα χαρτάκια (έκανα σαν μικρό παιδί!)


videos by me













Αυτό το βίντεο έμεινε στη μέση. Το γιατί, φαίνεται...




Και αυτό το βίντεο το τράβηξε ο el!

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2007

Αύριο φεύγω. Πάω Αθήνα για τη συναυλία των Muse στη Μαλακάσα. Μάλλον αυτό θα είναι και το τελευταίο μου ταξίδι για το 2007. Ελπίζω να περάσω όσο καλύτερα γίνεται. Ελπίζω αυτό το ταξίδι να μου δώσει ενέργεια να αντιμετωπίσω αυτά που θα με περιμένουν όταν γυρίσω και όσα θα προκύψουν στη συνέχεια. Εύχομαι πάνω απ' όλα ο χειμώνας που έρχεται να είναι καλύτερος από τον προηγούμενο.
Το απαιτώ.
Το χρειάζομαι.
Ο προηγούμενος ήταν, χωρίς υπερβολές, ο χειρότερος απ' όσους μπορώ να θυμηθώ. Δε θα 'θελα να ξαναπεράσω τα ίδια. Μακάρι να μην τα περνούσε ποτέ κανείς. Κατά τα άλλα, χρόνια προβλήματα που αφήνω συνεχώς για το μέλλον, διογκώνονται και απαιτούν άμεση λύση. Πρέπει να βρω δύναμη. Ευτυχώς έχω τους φίλους μου, το αγόρι μου, τους γονείς μου. Ο καθένας τους μου συμπαραστέκεται με τον τρόπο του. Δε ζητάω περισσότερα. Ήρθε η ώρα να ζητήσω από τον εαυτό μου.
Ένα μικρό μυστικό. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα διάβαζαν άγνωστοι άνθρωποι τα κείμενα μου. Ποτέ δε με ικανοποιεί το αποτέλεσμα. Πάντα τα βρίσκω αφόρητα βαρετά και κοινότυπα.
Αν με έχει κουράσει κάτι; α) Να επαναλαμβάνονται συνεχώς μπροστά στα μάτια μου ίδιες στερεότυπες συμπεριφορές από διαφορετικούς (?) ανθρώπους... Γιατί να θέλουμε να είμαστε ίδιοι;
β) Ο κυνισμός και ο επαγγελματισμός με τον οποίο λέει ψέματα αυτή η κυβέρνηση.
γ) Τα κολλήματα μου / οι αναστολές μου / οι εμμονές μου.

Ακόμα με ενδιαφέρουν οι ιστορίες των άλλων...

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2007

επιστροφή στις θεωρίες..

Η ελ-πήδα πεθαίνει πάντα τελευταία.

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2007

Ποιο τραγούδι ακούς

όταν δε θες να σκέφτεσαι τα προβλήματα σου;

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2007

lost at sea



Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

Οι θέσεις ΠΑΣΟΚ και ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για τα ομόφυλα ζευγάρια

Ξεκινάω με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.


Στο site του Συνασπισμού υπάρχει η εξής ανακοίνωση:


Ανακοίνωση του Τμήματος Δικαιωμάτων του ΣΥΝ

Καταδικάζουμε με κατηγορηματικό τρόπο τον ρατσιστικό χείμαρρο της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος» στις 30.6.2007, η οποία αναφέρεται με δημοσίευμα της σε δημόσια εκδήλωση ομοφυλοφιλικών οργανώσεων.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης και του κυβερνητικού εκπροσώπου για το περιβάλλον ύβρεων, διακρίσεων και κοινωνικού ρατσισμού, που υφίστανται πολίτες με ομοερωτικό προσανατολισμό έγκεινται κατά κύριο λόγο στο ότι αφήνουν ποικιλοτρόπως το πεδίο ελεύθερο.

Η κυβέρνηση οφείλει:

-Στο πλαίσιο της αντιρατσιστικής νομοθεσίας (ν.927/1979), να συμπεριλάβει στο προστατευτικό της πεδίο ομάδες με ομοερωτικό προσανατολισμό, έτσι ώστε να διώκονται ποινικά όσοι χρησιμοποιούν ρατσιστικές ύβρεις εις βάρος τους.

-Να θεσμοθετήσει την πολιτική ένωση ομοφυλοφίλων είτε με τη μορφή του γάμου είτε με τη μορφή του αστικού συμφώνου συμβίωσης, αναγνωρίζοντας έτσι το δικαίωμά τους στο σύνολο των προνομίων (φορολογικών, ασφαλιστικών, κ.α.) που απορρέουν.

-Τέλος, να παίρνει θέση δημόσια όταν κορυφαία στελέχη της (π.χ. κ. Γιακουμάτος) αναφέρονται στους ομοφυλόφιλους με σκαιό τρόπο.

Διαφορετικά, αφήνει τον δρόμο ανοιχτό για παραβιάσεις των Αρχών Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ με φραστικές επιθέσεις και όχι μόνο.

Το Τμήμα Δικαιωμάτων



Επίσης, στο site του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. υπάρχει μία ακόμη αναφορά:

Η σεξουαλικότητα των γυναικών η αυτορρύθμιση της αναπαραγωγικής τους λειτουργίας και η σεξουαλική επιλογή δέχονται συστηματική επίθεση. (...) Η εκκλησία στέλνει στο πυρ το εξώτερον τους ομοφυλόφιλους.

  • Υποστηρίζουμε το δικαίωμα των γυναικών στην αναπαραγωγή και στο σεξουαλικό προσανατολισμό.
  • Υποστηρίζουμε την νομική κατοχύρωση για κάθε μορφή συμβίωσης.




Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ:


Στο site του κόμματος υπάρχει το πρόγραμμα του σε μορφή pdf διαθέσιμο για κατέβασμα.

Στη σελίδα 76, στην ενότητα "νέοι θεσμοί", αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι:


• Το σύμφωνο συμβίωσης γίνεται αναγνωρισμένη νομική μορφή ελεύθερης επιλογής συμβίωσης ανεξάρτητα από φύλο.



Επίσης, υπάρχει αναλυτικότερη διατύπωση των θέσεων του κόμματος, στον τομέα του πασόκ για τα ανθρώπινα δικαιώματα:


Το ΠΑΣΟΚ, δεσμεύεται στη νέα διακυβέρνησή του, να αποκαταστήσει το κράτος δικαίου και να θεμελιώσει μια πολιτεία πλήρους ισότητας για όλους τους πολίτες.

Πιστεύουμε στην πολυπολιτισμική κοινωνία, στην οποία, άνθρωποι διαφορετικών πολιτισμικών και θρησκευτικών παραδόσεων, θα συμβιώνουν με αμοιβαίο σεβασμό και με πλήρη ελευθερία ανάπτυξης των ιδιαιτεροτήτων τους, με αυτονόητο όριο τον σεβασμό του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Πιστεύουμε στο δικαίωμα στη διαφορετικότητα.

Θα κατοχυρώσουμε την πλήρη ισότητα και την απόλαυση των ίδιων δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, γλώσσα, θρησκεία, σεξουαλική ιδιαιτερότητα, κατάσταση υγείας, πολιτικές πεποιθήσεις.

Το ΠΑΣΟΚ, θα καθιερώσει μια νέα νομική μορφή, το σύμφωνο συμβίωσης για άτομα του ίδιου, ή διαφορετικού φύλου, που θα παράγει τα ίδια έννομα αποτελέσματα με το γάμο.
(...)
Το ΠΑΣΟΚ, φιλοδοξεί να αναδειχθεί στο κατ’ εξοχήν κόμμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα μας.

Και αυτή η φιλοδοξία του, θα αποτυπωθεί στη νέα κυβερνητική θητεία του.





Αυτό που παρατηρώ είναι ότι ο συνασπισμός τάσσεται υπέρ, είτε του σύμφωνου συμβίωσης, είτε του πολιτικού γάμου, χωρίς να απαιτεί την καθιέρωση του όρου γάμου, ούτε όμως να την αποκλείει.

Το πασόκ από την άλλη τάσσεται υπέρ του "σύμφωνου συμβίωσης", αποκλείοντας τον όρο γάμο, με το σκεπτικό ότι πρέπει να υπάρχει νομική, φορολογική και κληρονομική κάλυψη και στα ανύπαντρα ζευγάρια.

Τέλος, στο θέμα της υιοθεσίας απο ζευγάρια ίδιου φύλου, ο συνασπισμός δεν παίρνει θέση, ενώ το πασόκ μάλλον την αποκλείει.

Είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα που ένα κόμμα εξουσίας βάζει στο πρόγραμμα του την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των γκέι και λεσβιών αυτής της χώρας. Βέβαια, μένει να δούμε και αν θα το πραγματοποιήσει, εφόσον εκλεγεί...




Υγ: Το in.gr και ΤΑ ΝΕΑ διενεργούν ανοιχτή συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου στο διαδίκτυο, όπου μπορεί ο καθένας να του θέσει ό,τι ερώτημα επιθυμεί μέχρι την Παρασκευή το μεσημέρι.

Θα είχε ενδιαφέρον να συμπεριληφθεί στο τελικό δείγμα των ερωτήσεων, ερώτηση και για το σύμφωνο συμβίωσης ;)

Ήδη, με μία πρόχειρη αναζήτηση εντόπισα 3 ερωτήσεις:
http://www.wikipolitics.gr/?page_id=3&cp=2#comment-91
http://www.wikipolitics.gr/?page_id=3&cp=9#comment-268
http://www.wikipolitics.gr/?page_id=3&cp=24#comment-640

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2007

Η διαφορετικότητα και η διαφορά στην πολιτική

Υπάρχει μια άποψη που άρχισε να ακούγεται πριν λίγα χρόνια και από τότε συνεχώς κερδίζει έδαφος. Η άποψη ότι όλοι είναι ίδιοι και ότι όλοι είναι το ίδιο ανίκανοι, απατεώνες, ανεπαρκείς κτλ.

Αυτή η άποψη είναι ουσιαστικά και το τέλος κάθε ελπίδας για βελτίωση της κατάστασης στη χώρα. Αφού όλοι είναι ίδιοι, ό,τι και να γίνει, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα σ' αυτό τον τόπο κι άρα δεν έχει νοήμα πού θα πάει η ψήφος μας.

Διαφωνώ. Πιστεύω ότι υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα κόμματα, ακόμα κι αν πολλές φορές είναι μικρές και δυσδιάκριτες. Αλλά οι διαφορές δεν είναι μόνο μεταξύ κομμάτων. Υπάρχουν διακυμάνσεις απόψεων, ακόμα και ανέμεσα στα στελέχη του ίδιου κόμματος.

Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να δει εδώ πόσο μεγάλο είναι το εύρος των απαντήσεων 25 πολιτικών για τον πολιτικό γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων.
Είναι σχεδόν αυτονόητο για μένα ότι πρέπει να τις λάβει υπόψην του ο ομοφυλόφιλος και γενικότερα ο προοδευτικός ψηφοφόρος στην επιλογή του βουλευτή που θα ψηφίσει...

Διακυμάνσεις των απόψεων των βουλευτών υπάρχουν σε πολλά θέματα, απλά έτυχε εγώ ως γκέι να επιλέξω κάτι που με απασχολεί ιδιαίτερα.

Στο ίδιο θέμα (τον πολιτικό γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου), επίσης υπάρχει διαφορά στη στάση των κομμάτων. Περισσότερα εδώ και εδώ.

Στις θέσεις του συνασπισμού και του πασόκ, που είναι ουσιαστικά τα μόνα κόμματα που έχουν πάρει επίσημα θετική θέση για την αναγνώριση των ζευγαριών ίδιου φύλου, θα επανέλθω, αφού το ψάξω, σε επόμενο ποστ.

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2007

Μαζί;

Είχα ανάγκη αυτό το διάλειμμα. Ήταν ένα διάλειμμα γενικό, όχι μόνο απ' το blogging, αλλά απ' όλα όσα κάνω καθημερινά. Ήθελα να αποστασιοποιηθώ για λίγο από τα πάντα.

Τώρα, που επανέρχομαι σιγά σιγά στις παλιές μου συνήθειες, τυχαίνει να βρισκόμαστε σε περίοδο εκλογών. Νιώθω ότι δεν υπάρχουν περιθώρια να γράψω οτιδήποτε μη πολιτικό.

Επίσης, κάθε φορά που συζητάω με τους φίλους μου θέματα σχέσεων και εσωτερικής κατανάλωσης γενικότερα, νιώθω λίγο άσχημα που ασχολούμαι με αυτά, ενώ πριν λίγες μέρες έγινε μια τόσο μεγάλη καταστροφή στην Ελλάδα.

Μάλιστα, όταν πήγα να κάνω απολογισμό του καλοκαιριού που πέρασε και σκεφτόμουν αν έκανα όσα ήθελα να κάνω, αναπόφευκτα θυμήθηκα τους 78 ανθρώπους που χάθηκαν. Το δικό τους καλοκαίρι αποδείχτηκε το τελευταίο και μάλιστα με τον πιο απότομο και άδικο τρόπο.



Σήμερα το πρωί κατέβηκα στο κέντρο για μια δουλειά και είδα τις αφίσες στις στάσεις των λεωφορείων. Έδειχναν τη φάτσα του Καραμανλή* και δίπλα να λέει "μαζί πηγαίνουμε την Ελλάδα μπροστά". Μήπως ξέχασε ότι λείπουν οι 78 συνάνθρωποι μας που κάηκαν στις πυρκαγιές; Όχι, δεν είμαστε όλοι μαζί και αμφιβάλλω αν πάμε πραγματικά μπροστά, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Ντρέπομαι που το κυβερνών κόμμα κι άρα το υπεύθυνο για ό,τι συμβαίνει στον τόπο, διαφημίζει την επιτυχία του, ενώ ακόμα κάποιοι κλαίνε τους συγγενείς που έχασαν.

Επίσης, ντρέπομαι που κάποιοι, αντι να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, λένε ότι τις φωτιές τις έβαλαν οι τρομοκράτες, οι αντιεξουσιαστές, οι Τούρκοι, ο UCK και το πασόκ...

Ίσως κάποιοι θεωρούν υπερβολική την ευαισθησία μου. Εγώ, αντιθέτως, θεωρώ υπερβολική την αναισθησία που έχουμε όταν κάτι δε μας αφορά άμεσα. Μόνο όταν το κακό χτυπήσει την πόρτα μας και κινδυνεύουμε να χάσουμε ένα χωράφι, αυτοκίνητο, σπίτι ή κάποιον συγγενή, μόνο τότε μας πιάνει ο πόνος....

Αυτά για τώρα. Όποιος θέλει, ας διαφωνήσει ελεύθερα.



* επεξεργασμένη όσο δε γίνεται

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2007

Ανταποκρίσεις απ' το chat (μέρος 3ο!)

Προηγούμενα: 1ο 2ο


3ο μέρος: Τι ψάχνεις;

Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας στα ψευδώνυμα που αναγράφονται, τότε παρακαλώ δεχτείτε τα θερμά μου συλλυπητήρια!


Υπενθύμιση:Μερικές συζητήσεις είναι αρκετά παλιές, μέχρι και 3 χρόνων.
Με χρωματιστά γράμματα είναι τα λόγια των άλλων.
Τα ψευδώνυμα (όσα εμφανίζονται) είναι αληθινά.
Οι διάλογοι είναι χωρίς τροποποιήσεις.



7.

sta4-23: kalispera,polles aisthiseis...
Thirteen_Senses: kalispera, dystyxos de psaxnoume to idio
sta4-23: ti psaxneis diladi?
Thirteen_Senses: pantos oxi kapoion pou thelei na pesei sta 4
Thirteen_Senses: me to sympatheio kiolas :)
sta4-23: ok :)


(τουλάχιστον ήταν διακριτικός)



8.

dimitris_20: ti psaxnis?
*******20: koubenta kai blepoume
*******20: esy?
dimitris_20: to deftero
*******20: diladi?


(τι ήθελε να πει ο ποιητής;)



9.

ath_thelw_19: hi
*******20: sorry eimai 20 kai eimai from thess


(fast mode)



10.

Hornyy: hey
*******20: geia
Hornyy: ti leei ?
*******20: kala more
*******20: esy?
Hornyy: kala kai gw
Hornyy: kables :))
*******20: lol
*******20: kai psaxneis kati gia na ksekabloseis?
Hornyy: kalo mou akougetai
Hornyy: esy ?
*******20: emena pali oxi :p
Hornyy: kai ti kaneis tote edw ?
*******20: koubenta
*******20: pernao thn ora mou
*******20: e kano kai kamia kalh gnorimia an tyxei
Hornyy: kamia pipa ?


(εγώ φταίω που κάθομαι και ασχολούμαι!!!)

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2007

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2007

Fly Beeyond Festival - Δεύτερη μέρα

Οι συναυλίες... Φτάσαμε στο ολυμπιακό στάδιο κατά τις 5 και μισή και μπήκαμε στο συναυλιακό χώρο μία ώρα μετά.

Τι κάναμε τόση ώρα; Μπορεί να το μαντέψει κανείς, ρίχνοντας μια ματιά στις φωτογραφίες του προηγούμενου ποστ! Κάναμε βόλτες και βγάζαμε φωτογραφίες στον (εντυπωσιακότατο) χώρο του ΟΑΚΑ.

Κάπως έτσι έχασα τους Matisse... Όχι ότι καιγόμουν να τους δω, άλλωστε ελάχιστος κόσμος τους παρακολούθησε. Αφού μπήκαμε στο στάδιο, λίγο αργότερα βγήκε η Tori Amos...

...την οποία παράδεχομαι ότι δεν ήξερα, είχα ακούσει 2 τραγούδια της μόνο, που μου έστειλαν ο Knight of Cups και ο darkenlight (παιδιά ευχαριστώ πολύ, αλλιώς θα είχα πάει εντελώς ανυποψίαστος).

Η Tori, λοιπόν, ήταν για μένα μια μικρή αποκάλυψη! Σε καμία περίπτωση δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο καλή. Φοβερή εμφάνιση, εκκεντρική, αποροφημένη σ' αυτό που έκανε, προκλητική, αλλά και παθιασμένη. Κρίμα που βγήκε τόσο νωρίς. Ο ήλιος χαλούσε κάπως την ατμόσφαιρα. Παρ' όλ' αυτά, αυτό δε φάνηκε να την επηρεάζει!

Σε αυτό το σημείο να πω ότι οι φωτογραφίες από τη συναυλία είναι ψιλοάθλιες.. Θέλει μεγάλη φαντασία για να διακρίνει κανείς τραγουδιστές και συγκροτήματα...








Εγώ πάντως στο φεστιβάλ πήγα για τους Air. Το είχα ξεκαθαρίσει από την αρχή σε φίλους και γνωστούς και σχεδόν όλοι με κοιτάζανε σαν να είμαι U.F.O. Τι να κάνουμε παιδιά, αδυναμίες είναι αυτές!

Οι Air ήταν πολύ καλοί, αλλά, όπως και να το κάνουμε, το στυλ τους είναι πολύ διαφορετικό από της Tori Amos, οπότε ήταν κάπως απότομη η μετάβαση από το ένα είδος στο άλλο. Στη συνέχεια όμως το κοινό συνήθισε και εγκλιματίστηκε. Έκαναν πολύ καλή επιλογή τραγουδιών. Μεταξύ άλλων, είπαν τα La Femme d'Argent, Kelly Watch The Stars, Remember, Playground Love και φυσικά το θεϊκό Sexy Boy!








Τελευταίοι και καλύτεροι βγήκαν οι James. Τους James νόμιζα ότι τους ήξερα καλά, μάλιστα είχα ακούσει 2 άλμπουμ τους και πίστευα ότι θα ξέρω αρκετά τραγούδια απ' όσα θα παίξουν live. Έκανα λάθος! Από μία ομολογουμένως συγκλονιστική εμφάνιση, διάρκειας περίπου 2 ωρών, μόνο 3 τραγούδια ήξερα!








Επίσης, λόγω κούρασης, δεν έκατσα σε όλη την εμφάνιση των James και στο τέλος προτίμησα να κάνω μία ακόμα βόλτα στο ΟΑΚΑ παρέα με τον el (όπως φαίνεται και πάλι από φωτογραφίες του προηγούμενου ποστ).

Συνολικά, ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία, η οποία με κανένα τρόπο που μπορώ να φανταστώ δε θα μπορούσε να ήταν καλύτερη.









Bonus: Videos

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2007

Οι τελευταίες μέρες

Νιώθω ότι αν αφεθώ να γράψω όσα έζησα το τελευταίο επταήμερο, θα πλημμυρίσει το blog με μουσικές, εικόνες, κίνηση, φώτα απ' τους προβολείς της συναυλίας, αλάτι απ' τη θάλασσα της Χαλκιδικής και ένα πλήθος από βαθιά και έντονα συναισθήματα.


Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, ήμουν στο Πευκοχώρι και έκανα τις πρώτες μου (μίνι) διακοπές για φέτος.

Πέρασα καταπληκτικά, χωρίς να το περιμένω, καθώς είχα ξαναεπισκεφτεί αυτό το μέρος πολλές φορές στο παρελθόν. Τελικά η καλή παρέα έκανε το θαύμα της! Το διήμερο πέρασε γρήγορα και ζεστά.








Όσο θυμάμαι το Σαββατόβραδο που προηγήθηκε στη μελαγχολικά άδεια Θεσσαλονίκη (07/07/07), η αντίθεση ανάμεσα στις φωτογραφίες που τράβηξα τότε και μία βδομάδα μετά μου φαίνεται ακόμα πιο έντονη.








Πριν προλάβω καλά καλά να επιστρέψω από το Πευκοχώρι, ετοίμαζα τις αποσκευές μου για Αθήνα! Προορισμός μου το fly beeyond festival και συγκεκριμένα η 2η μέρα του, κατά την οποία εμφανίζονταν με την ακόλουθη σειρά οι matisse, tori amos, air και οι james!








Το φεστιβάλ διεξήχθη στο χώρο του Ολυμπιακού Σταδίου.

Η δεύτερη μέρα ξεκίνησε στις 6 το απόγευμα και τέλειωσε γύρω στη 1 το βράδυ..











Η συναυλία, στην οποία θα αναφερθώ αναλυτικότερα στο επόμενο ποστ, οι φίλοι από την Αθήνα (Γ. Μ. και Ν. ευχαριστούμε πολύ!), τα μαγαζιά όπου καθίσαμε, τα παιδιά που γνωρίσαμε στο τρένο και μας έκαναν συντροφιά και στη συναυλία, συνέβαλαν όλα στο να περάσουμε υπέροχα!


Και τέλος, ο μικρός μου el, που με συνόδευσε στην Αθήνα και έτσι μου δωσε την ευκαιρία να τα ζήσω όλα αυτά, είναι και το πρόσωπο με τον καθοριστικό ρόλο στο να γίνει αυτό το ταξίδι!

Του χρωστάω πολλά...

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2007

On a night like this...

Θυμάμαι αυτή τη μέρα: Παρασκευή 18 Μαΐου 2007

Πριν λίγο δέχτηκε σοβαρό ανταγωνισμό από τη σημερινή, αλλά τελικά κατάφερε να κρατήσει την πρωτιά! Αλλά για πόσο ακόμα;

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2007

Antivirus or just a painkiller?

Πριν λίγες μέρες μπήκε ιός στον υπολογιστή μου. Το πώς ακριβώς συνέβη αυτό, δεν είναι της παρούσης να το αναλύσω. Γεγονός είναι ότι την πάτησα σαν πρωτάρης.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ο ρόλος του antivirus στην ιστορία. Εντόπιζε την "απειλή", περιόριζε τα συμπτώματα της κι επίσης την έβαζε σε καραντίνα.

Όμως αδυνατούσε να την εξαλείψει από τον υπολογιστή κι έτσι ο τελευταίος παρέμενε infected. Σε κάθε επανεκκίνηση επαναλαμβάνονταν τα ίδια πράγματα.

Τελικά με μια πρόχειρη αναζήτηση στο google, βρήκα και κατέβασα ένα removal tool, το οποίο καθάρισε εντελώς το σύστημα μου από κάθε ίχνος του ιού. Πολύ εύκολη και απλή διαδικασία..

Αυτό που διαπιστώνω από το παραπάνω, αλλά και από άλλα περιστατικά που συνέβησαν σε γνωστούς και φίλους μου, είναι ότι τελικά τα antivirus είναι σαν τα αντιπυρετικά-αναλγητικά.

Δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν εντελώς τους ιούς και να τους αφαιρέσουν, αλλά αρκούνται στο να μετριάζουν τις επιπτώσεις τους ώστε να μην προκληθεί σοβαρή ζημιά και συγκρατούν κάπως τη δράση τους.

Κι αυτό μέχρι να εφαρμοστεί κάποια εξειδικευμένη λύση (removal tool, ειδικό για τον συγκεκριμένο ιό ή συγκεκριμένη διαδικασία αφαίρεσης με διαδοχικά βήματα), η οποία δρα όπως οι ειδικές θεραπείες και τα φάρμακα που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένες ασθένειες.

Βαρύ θέμα πάντως. Σημασία έχει ότι, ευτυχώς, από τις 8 Ιουλίου το pc μου είναι 100% clean (δεν είναι απάνθρωπο να κάνεις format καλοκαιριάτικα;)

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2007

Out of time (ασυνήθιστος διάλογος)

-Τι κάνεις;


-Δίνω μάχη με το χρόνο.


-Για ποιο πράγμα;


-Γενικότερα...






Η ζωή είναι μια διαρκής μάχη με το χρόνο. Δε χρειάζεται να ρωτήσεις ποιος είναι ο τελικός νικητής...


Σάββατο, 30 Ιουνίου 2007

Σκέψεις πάνω στο κλείσιμο του μήνα

1) Χθες το πρωί ξύπνησα με πονόλαιμο, επειδή κρύωσα στον ύπνο μου. Είναι η πρώτη φορά που χαίρομαι επειδή κρύωσα!

υγ: και τελευταία ελπίζω


2) Παρακολούθησα τις πυρκαγιές των τελευταίων ημερών που έκαψαν τη μισή Ελλάδα. Αν μπορούσα, θα οργάνωνα να μην κυκλοφορήσει αύριο καμία εφημερίδα, κανένα περιοδικό ως ένδειξη συμπαράστασης για τα δέντρα που κάηκαν.

υγ: αλλά κάπου νομίζω ότι διάβασα ότι το χαρτί για τα βιβλία και τα έντυπα έρχεται από τα δάση του Αμαζονίου.



υγ γενικό: Είχα γράψει κάτι άλλο στη θέση αυτού του ποστ, αλλά μία ακόμα διακοπή ρεύματος το εξαφάνισε. Ελπίζω το κείμενο αυτό να ΜΗΝ αυτοκαταστραφεί (νεύρα!).

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2007

Queer As Folk: Το χρονικό του τέλους

Τρίτη 26 Ιουνίου 1:40πμ
Μόλις είδα το 3ο επεισόδιο απ' το τέλος, της σειράς queer as folk και κλαίω... Δεν είναι η πρώτη φορά που με συγκινεί κάτι που βλέπω, σε ταινία η σειρά.

Ούτε είναι η πρώτη φορά που νιώθω αυτή τη συγκίνηση τόσο βαθιά. Αλλά αυτή τη φορά νιώθω μια γενικότερη θλίψη και απογοήτευση μαζί, γιατί η κατάσταση που περιγράφει το επεισόδιο, κατά τη γνώμη μου δεν είναι καθόλου υπερβολική ή εξωπραγματική.

Δε θα επεκταθώ, γιατί θέλω να αποφύγω όσο μπορώ τα spoilers*.

Το άλλο που αναδεικνύει συνολικά η σειρά και με έχει συγκλονίσει αυτή τη στιγμή, είναι η δύναμη της αγάπης. Τι μπορούμε να κάνουμε για χάρη της, πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε.. Ναι, πάντα με συγκινεί η αγάπη, γιατί είναι από τα πιο ανεξήγητα και ανιδιοτελή συναισθήματα.

[παύση]

Τα δάκρυα ξεκίνησαν από το προηγούμενο επεισόδιο. Σίγουρα βοηθάει ότι πρόκειται για τα τελευταία επεισόδια. Όποιος έχει αγαπήσει πολύ κάποια σειρά (οι περισσότεροι πιστεύω), με καταλαβαίνει.



Τρίτη 26 Ιουνίου 5:00μμ
Μόλις είδα το προτελευταίο επεισόδιο του qaf. Ούτε εγώ ξέρω πώς κρατιέμαι και δεν βλέπω και το τελευταίο.

Ευτυχώς τα πράγματα στη σειρά πάνε αρκετά καλά κι αυτό με κάνει χαρούμενο. Δεν έχω πολλά να πω αυτή τη φορά και χαίρομαι πολύ γι' αυτό.



Πέμπτη 28 Ιουνίου 7:37μμ
Είδα το τέλος... Τα συναισθήματα μου ανάμεικτα. Χαρά και πόνος μαζί.

Πραγματικά αδυνατώ να μεταφέρω αυτά που νιώθω. Νιώθω ότι η οποιαδήποτε περιγραφή θα είναι κατά πολύ κατώτερη των ίδιων των συναισθημάτων μου και άρα κατά κάποιο τρόπο θα τα ευτελίζει.

Τέλος, λοιπόν για το queer as folk. Ελπίζω αυτό το ποστ να σταθεί αφορμή για όσους δεν έχουν ασχοληθεί με τη σειρά, να το κάνουν. Τους το προτείνω ανεπιφύλακτα!



Υγ: Πριν 2 εβδομάδες ένας γνωστός μου είδε το τέλος της σειράς και έκλαιγε για ώρες. Τον κορόιδεψα και σκέφτηκα ότι πρέπει να είναι πολύ pathetic για να κλαίει τόσο πολύ με κάτι μη πραγματικό, δηλαδή ψεύτικο. Ειρωνία...


*spoilers: όταν αποκαλύπτεις την πλοκή ή το τέλος ενός έργου σε άτομα που δεν το έχουν δει

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2007

Strange dream...

Ονειρεύτηκα ότι είχαμε πάει σε ένα μέρος για να μείνουμε προσωρινά (δεν ξέρω αν ήταν λόγω διακοπών, μετακόμισης ή κάτι άλλο). Πάντως ήμασταν πολλοί άνθρωποι και δε γνωριζόμασταν όλοι μεταξύ μας. Ένας από αυτούς λεγόταν Γιάννης και ήταν ψηλός με ενδιαφέρουσα εμφάνιση, αλλά σίγουρα προβληματικός ως προς τον χαρακτήρα του.

Από την πρώτη στιγμή έδειξε επιθετική και εκκεντρική συμπεριφορά. Ενώ όμως οι υπόλοιποι έδειχναν να μη σκάνε και να αδιαφορούν γι' αυτόν, εγώ προσπάθησα να τον προσεγγίσω και να βγάλω τον καλό του εαυτό. Ματαίως.

Κάποια στιγμή, αφού είχα απογοητευτεί, του είπα: "Ένας φίλος μου, ο Νίκος, είπε ότι οι άνθρωποι που συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο, το κάνουν πάνω στην αγωνιώδη προσπάθεια τους να ξεχωρίσουν. Έχει δίκιο τελικά".

Δυστυχώς, από τότε η επιθετικότητα του προς εμένα εντάθηκε, με αποκορύφωμα να αλλάξει κρυφά τα καπάκια του κινητού μου με του δικού του (είχαμε το ίδιο μοντέλο), που ήταν σχεδόν διαλυμένα!

Δυσκολεύτηκα πολύ να τον πείσω να μου τα δώσει πίσω και όταν τελικά το έκανε και πήγα να τα περάσω, πρόσεξα μια μικρή λεπτομέρεια: δεν υπήρχε στη συσκευή καθόλου χώρος για μπαταρία! Τότε κατάλαβα ότι είμαι σε όνειρο!!

Του το είπα φωναχτά, διαλύοντας ταυτόχρονα το κινητό μου και άρχισα να τον κυνηγάω. Τον πρόλαβα μετά από λίγο σε ένα λεωφορείο και του μίλησα:

-Δύο πράγματα θέλω να σου πω. 1) Βλέπουμε όνειρο. Το κινητό δεν είχε θέση για μπαταρία! 2) Ήσουν άδικος απέναντι μου. Ήμουν ο μόνος που προσπάθησε να σε προσεγγίσει και δε σε απέρριψε εξ αρχής λόγω του χαρακτήρα σου. Η άποψη σου ότι είμαστε όλοι ίδιοι δεν ίσχυε για μένα!

Αυτός δε μιλούσε, αλλά έδειχνε να με πιστεύει. Είχα πάρει το όνειρο στα χέρια μου και το διασκέδαζα αφάνταστα!

-Τώρα μόλις ξυπνήσω, το πρώτο που θα κάνω, είναι να ψάξω που έχω παρκάρει το αυτοκίνητο μου, γιατί σε αυτήν τη διάσταση δεν μπορώ να θυμηθώ και αγχώνομαι λίγο!

Μετά τον αποχαιρέτησα και με αποχαιρέτησε κι αυτός, αλλά λίγο πριν ξυπνήσω αποφάσισα να εκμεταλλευτώ στο έπακρον την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν:

-Κι αν θες να ξέρεις, εμένα που με κορόιδευες τόσο καιρό ότι είμαι σαν τους άλλους, είμαι ομοφυλόφιλος κι έχω γκόμενο πάνω από ένα χρόνο. Τώρα που θα ξυπνήσω, θα ξυπνήσω δίπλα του. Κι αν δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις αυτό.... (και τον φίλησα! σκέφτηκα ότι ίσως είναι η μοναδική μου ευκαιρία να φιλήσω κάποιον μέσα σε κόσμο και να μην αντιδράσει κανείς!)

Γιάννης: Είχες δίκιο. Είναι όνειρο, κανένας δεν έδειξε να εκπλήσσεται!

Τότε όλα μαύρισαν και άρχισα να ξυπνάω. "Ξύπνησα" αλλά ήμουν σε ένα κρεβάτι μόνος μου στο χωριό μου. Τότε κατάλαβα ότι δεν είχα ξυπνήσει. Δευτερόλεπτα μετά, ξυπνούσα και έβλεπα τον μικρό να κοιμάται δίπλα μου. 27-06-2007 11:37πμ

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2007

trying to keep your hearts warm...

Ο relative_stranger με ρώτησε από ποιον/ποιους είναι αυτό το τραγούδι.

Ονομάζεται Glosoli και είναι από ένα συγκρότημα που λέγεται Sigur Ros και προέρχεται από την Ισλανδία.

Από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα, έχουν γυρίσει ίσως τα πιο συγκινητικά βίντεο κλιπ που έχω δει, ένα από τα οποία είναι κι αυτό:

Sigur Ros - Vidrar Vel Til Loftarasa



Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2007

Με όλη αυτή τη ζέστη να μας ταλαιπωρεί για μέρες

και όλοι λίγο πολύ να ψάχνουμε για λίγη δροσιά

σκέφτηκα ότι είναι ακόμα πιο σημαντικό

να μπορείς να κρατήσεις υψηλή

τη θερμοκρασία μέσα στην καρδιά.

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2007

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2007

Για τη χθεσινή συναυλία!




Το "χέρια ψηλά" το είπε 4 φορές!!! Κάτι μου λέει ότι και 100 φορές να το έλεγε, ο κόσμος θα το άκουγε με τον ίδιο ενθουσιασμό!



Υγ: Προφανώς αυτή ήταν μια συναυλιακή εβδομάδα...

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2007

Για τη χθεσινή συναυλία



Ήταν καταπληκτικά!

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2007

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2007

Αν στα όνειρα σου πετάς...

Βλέπω συχνά στα όνειρα μου ότι πετάω. Κουνάω τα χέρια μου και βρίσκομαι στα σύννεφα. Διανύω μεγάλες αποστάσεις ξεκούραστα και γρήγορα και βλέπω τα σπίτια, τους δρόμους και τα χωράφια, από ψηλά..

Η αίσθηση του πετάγματος είναι καταπληκτική! Αφού όταν ξυπνάω αναρωτιέμαι πώς γίνεται να είναι τόσο "ζωντανά" αυτά τα όνειρα, ενώ είναι εντελώς φανταστικά.

Φυσικά, δε θα μπορούσα να μην έχω σκεφτεί γιατί έχω την ανάγκη αυτή να βλέπω στον ύπνο μου ότι πετάω. Ωστόσο δεν έχω καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα.

Ίσως έχει να κάνει με το απίστευτο αίσθημα ελευθερίας που νιώθω κατά τη διάρκεια της πτήσης, που ανάλογο του δεν έχω ζήσει δυστυχώς ποτέ στη ζωή μου.

Ίσως απλά έχω μεγάλη φαντασία.

Τέλος, ίσως συμβαίνει γιατί, παραδόξως, όταν πετάω δε νιώθω κανένα φόβο ή άγχος για το τι θα συμβεί. Μπορεί να έχω ανάγκη να βιώνω που και που (έστω και στο επίπεδο του φανταστικού) μία κατάσταση κατά την οποία δε με απασχολεί απολύτως τίποτα.

Εσείς έχετε ονειρευτεί ποτέ ότι πετάτε; Πώς ήταν;




Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2007

και μια αφιέρωση

Ακόμα και ο Μπαμπινιώτης θα βάλει τη φωτογραφία σου στο λεξικό, δίπλα στη λέξη καύλα!

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2007

κι άλλη απορία

Υπάρχει γκέι με το όνομα "Κώστας" που να μη (θέλει να) τον φωνάζουν "Κωνσταντίνο";

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2007

απορία

Τελικά όποιο μαγαζί, εταιρία, φεστιβάλ κτλ έχει ονομασία που περιέχει μέσα τη λέξη "gallery" είναι γκέι;

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2007

Μην πάρεις φακελάκι - Μην δώσεις φακελάκι

Για την Αμαλία (αναδημοσίευση)

"ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ"

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ


ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.


Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").



ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2007

Εξάρες στην αγάπη!

Για πολλούς ανθρώπους που γνωρίζω, το ζητούμενο είναι να βρούν τον κατάλληλο, γι' αυτούς, άνθρωπο.

Τον άνθρωπο, δηλαδή, με τον οποίο θα ταιριάξουν και θα περάσουν αρκετό χρόνο μαζί (το τι θεωρεί αρκετό ο καθένας, το τι του αρκεί στη ζωή είναι ένα άλλο θέμα).

Το να βρει κανείς τον άνθρωπο αυτό, εκτός από ότι εξαρτάται από τις πράξεις μας, τις επιλογές μας, το ντύσιμο μας, την προσπάθεια γενικότερα που κάνουμε, είναι και θέμα τύχης.

Είναι θέμα τύχης να βρεθούν στο σωστό μέρος, την κατάλληλη στιγμή 2 άνθρωποι και να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε να δημιουργηθεί μια αρχική σύνδεση μεταξύ τους.

Κι αυτό το τελευταίο πάντα με τρόμαζε...

Με τρόμαζε ότι όσο και να προσπαθήσει κανείς, πρέπει να έχει και την τύχη με το μέρος του,
που ένα τόσο σοβαρό για πολλούς ανθρώπους θέμα, βασίζεται στον ίδιο μηχανισμό που βασίζεται και το ζάρι..

Τύχη... Προσωπικά δε της έχω καθόλου εμπιστοσύνη.

Τρίτη, 29 Μαΐου 2007

Ανταποκρίσεις απ' το chat (μέρος 2ο)

Part 1

Part 2
Αντί προλόγου: Ποιος είπε ότι στο chat εκλείπουν τα ευγενή συναισθήματα; Τα ακόλουθα παραδείγματα έρχονται να ανατρέψουν αυτό το μύθο:

Σημείωση: Μερικές συζητήσεις είναι αρκετά παλιές, μέχρι και δυόμιση χρόνων. Με χρωματιστά γράμματα είναι τα λόγια των άλλων.


4. Γενναιοδωρία / Generosity...

atoc: hi
*****20: geia
atoc: pas me megaliterous
*****20: oxi
*****20: poso xronon eisai?
atoc: 42
*****20: esy pas mono me mikra diladi?
atoc: oxi
atoc: apla de vriskw tosi ora tipote
*****20: a
atoc: kai xtypaw potres
atoc: portes
atoc: ti na kanw
******20: psaxneis sex e?
atoc: e mallon ti allo
atoc: eimai kai geneodoros en anagi
atoc: gia ligo sex

(ωραία, θα κάνουμε την τύχη μας!)



5. Μεγαλοψυχία

gbaby: 20xronwn
gbaby: egw paei me 1 mono kai me 2 eixa sxesh
gbaby: esy??
*****20: ego den exo empeiries
*****20: eimai apeiros
gbaby: telios??????????????????????????/
*****20: nai..
gbaby: mhn kolas eimai egw edo
*****20: lol

(σ' ευχαριστώ Θεέ μου!)



...και όπως πάντα, αφήνω για το τέλος το καλύτερο:


6. A wish

georgi20: hi
georgi20: gamas i gamiese
*****20: de ksero
*****20: esy pantos ante kai gamhsou

(I 'm sure he did!)

Κυριακή, 27 Μαΐου 2007

Σήμερα το πρωί ένας φίλος μού έδειξε το μπλογκ μιας κοπέλας που χρόνια τώρα ταλαιπωρούνταν με την υγεία της και δυστυχώς αντιμετώπισε πολλούς ασυνείδητους γιατρούς, που αντί να τη βοηθήσουν συνέβαλαν δραστικά στην επιδείνωση της κατάστασης της.

Αυτή η κοπέλα πέθανε προχθές, αφού είχε χάσει πριν μήνες το δεξί της πόδι.

Δεν θέλω να σχολιάσω τίποτα.

Αυτό είναι το μπλογκ της
http://fakellaki.blogspot.com


και μερικά λινκ
http://theoulini.blogspot.com/2007/05/blog-post_25.html
http://aspastosblogspotcom.blogspot.com/2007/05/blog-post_5011.html
http://stardustia.blogspot.com/2007/05/blog-post_27.html
http://polsemannen.blogspot.com/2007/05/1977-2007.html
http://zoi20.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://dromos.iblogger.org/blog/?p=49
http://dealsend.blogspot.com/2007/05/malpracitse.html
http://e-epiloges-dionysos.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://fiorotoulevante.blogspot.com/2007/05/blog-post_7977.html
http://doncat.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://raptusr.blogspot.com/2007/05/blog-post_27.html
http://fevis-mydays.blogspot.com/2007/05/blog-post_27.html
http://akyrotites.blogspot.com/2007/04/blog-post_20.html
http://aqua-aquamarine.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://aeisixtir.blogspot.com/2007/05/blog-post_25.html
http://ths-ellinidas.blogspot.com/2007/05/blog-post_27.html
http://trelofantasmeni.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://gogooo.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://gartel-adventures.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://alekosmarkellos.blogspot.com/2007/05/blog-post_27.html
http://doratsirka.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://olastakarvouna.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://minimastoboukali.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://thepanwithin.blogspot.com/2007/05/blog-post_25.html
http://uneducated.wordpress.com/2007/05/26/168/
http://yperoptix.blogspot.com/2007/05/blog-post_27.html
http://morfes.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html
http://mavrosgatos.blogspot.com/2007/05/blog-post_25.html
http://prezatv.blogspot.com/2007/05/blog-post_25.html
http://say-no-to-violence.blogspot.com/2007/05/blog-post_25.html
http://unlearn-relearn.blogspot.com/2007/05/our-deepest-fear-is-not-that-we-are.html
http://inadeadangle.blogspot.com/2007/05/blog-post_4956.html
http://www.oraelladas.gr/2007/05/26/death/
http://argos.wordpress.com/2007/05/25/amalia-kalyvinou/

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=96109740
http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20070502&nid=4634121
http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20070502&nid=4634184
http://assets.in.gr/AssetService/Image.ashx?c=3652708&r=0&p=0&t=0&q=85&w=800&v=1&

Σκηνές από το Σαββατόβραδο

Περπατάμε στη λεωφόρο Νίκης. Ο Βασίλης αγοράζει κοσμοκάρτα από το περίπτερο.

Κ: Έχεις κοσμοκάρτα ή what's up;
Β: Κοσμοκάρτα.
Κ: Κρίμα, γιατί αν είχες what's up θα σε έπαιρνα χωρίς χρέωση.
Α: Δηλαδή τώρα όταν "τον παίρνεις" χρεώνεσαι;;;
(δυνατά γέλια από όλους)



Περπατάω μόνος μου στην εγνατία. Ένα παιδάκι 5 χρονών βλέπει τις λακούβες από τα έργα για το μετρό.

-Τι είναι αυτό;
(οι γονείς εξηγούν χαμηλόφωνα στο παιδί)
-Φοβάμαι.



Άφησα τα παιδιά στην είσοδο του κλαμπ. Η διάθεση τους είχε χτυπήσει κόκκινο. Εύχομαι να περνάν τέλεια καθώς πληκτρολογώ αυτές τις λέξεις.

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2007

Τρίτη, 22 Μαΐου 2007

It can't be forced...

Τελικά ο έρωτας είναι σαν τον ύπνο.


Όπως ο ύπνος ποτέ δε σε παίρνει, όταν ξαπλώνεις και σκέφτεσαι "θέλω να κοιμηθώ", "θέλω να κοιμηθώ", "θέλω να κοιμηθώ"...

έτσι και ο έρωτας, δεν έρχεται όταν λες συνεχώς στον εαυτό σου "θέλω να ερωτευτώ".

Κυριακή, 20 Μαΐου 2007

Trust and responsibility

Αν και δε μου άρεσει να παινεύω τον εαυτό μου, με αφορμή αυτό το ποστ και κυρίως τη συζήτηση που ακολούθησε, θα ήθελα να διηγηθώ κάτι που μου συνέβη πριν 1μιση χρόνο.

Είχα σχέση για 4 μήνες περίπου και είχαμε μπει σε κάποιο chat, για πλάκα, απ' τον υπολογιστή μου.

Τελικά ο μικρός συμπάθησε ένα παιδί και ήθελε να κρατήσω επαφή μαζί του και αν γίνεται να το γνωρίσω κιόλας για να κάνουμε παρέα. Εγώ δεν πολυήθελα αλλά δεν ήθελα και να του χαλάσω χατήρι.

Έτσι ξεκίνησα να μιλάω μαζί του, εξηγώντας του ότι είμαι το αγόρι του παιδιού με το οποίο είχαν μιλήσει (του είχε πει κι αυτός για μένα οπότε δε χρειάστηκαν πολλές εξηγήσεις). Δύο βδομάδες αργότερα γνωρίστηκα με το παιδί. Το κλίμα ήταν πολύ ευχάριστο, μου έκανε πραγματικά πολύ καλή εντύπωση και επίσης πρόσεξα ότι εμφανισιακά έμοιαζε αρκετά με τον δικό μου.

Και μετά από λίγες μέρες τι νομίζετε ότι έγινε; Μου την έπεσε... Φυσικά αρνήθηκα, υπενθυμίζοντας του ότι έχω σχέση και ενημέρωσα την σχέση μου γι' αυτό που έγινε.

Να σημειωθεί ότι δεν είναι η μοναδική φορά που μου την έπεσαν, ενώ ήξεραν ότι έχω σχέση. Και να ήμουν και κανένας Θεός... Μάλλον τελικά η ιδέα της σχέσης εξιτάρει πολύ!!!


Γιατί τα έγραψα όλα αυτά;

Για να δείξω με πόση ευκολία μπορεί κάποιος να προδώσει εν ψυχρώ την εμπιστοσύνη κάποιου και να την πέσει στον γκόμενο του; (διότι ουσιαστικά ο μικρός εμπιστεύτηκε σε αυτό το παιδί εμένα και μας παρακίνησε να γνωριστούμε...)
Και γι' αυτό!

Για να δείξω ότι υπάρχουν άνθρωποι που εμπιστεύονται απόλυτα τον σύντροφο τους και ότι αντίστοιχα υπάρχουν άνθρωποι που τιμούν αυτή την εμπιστοσύνη;
Και γι' αυτό!

Για να δείξω ότι ακόμα κι αν δε το επιδιώκεις οι πειρασμοί υπάρχουν και μπορεί να έρθουν από οπουδήποτε;
Και γι' αυτό επίσης!


Κυρίως όμως, τα έγραψα για να υποστηρίξω ότι τελικά δεν φταίει το μέσο, είτε αυτό λέγεται chat, είτε site γνωριμιών, είτε γκέι κλαμπ, είτε γκέι χώρος γενικότερα.

Αυτό που φταίει είναι η νοοτροπία, όχι όμως σαν αφηρημένη γενικότερη έννοια, αλλά η νοοτροπία του κάθε ατόμου ξεχωριστά.

Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μεμονομένη περίπτωση κι όχι με βάση γενικούς κανόνες.

Σε αυτό το θέμα δεν υπάρχει συλλογική πάρα μόνο ατομική ευθύνη.

Οπότε, τελικά εναπόκειται στον καθένα μας το πώς θα συμπεριφερθεί σε αντίστοιχες περίπτωσεις και φυσικά να αξιολογήσει όσο πιο σωστά γίνεται τους ανθρώπους με τους οποίους (θα ήθελε να) σχετίζεται.

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007

White Diamond

Μόλις γύρισα. Σήμερα έκανα το καλύτερο σεξ της ζωής μου!




*όχι ότι έχω κάνει πολλές φορές για να έχει ιδιαίτερα βαρύνουσα σημασία η παραπάνω δήλωση






Understand I will be there for you
Understand I'm a diamond for you
A white diamond for you

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2007

Ανταποκρίσεις απ' το chat

Ξεκινάμε με 2 κλασικά φαινόμενα παθογένειας στις gay συζητήσεις στο ίντερνετ:
(μην περιμένετε να διαβάσετε κάτι πέρα από κοινοτοπίες)


1. The non gay type!

eisai gay?
stef29: agorakia pidaw
stef29: u?
...*


*δεν απάντησα


2. Ο κολλημένος με τα "σχετικά μαγαζιά".

thessssss: suxnazeis se sxetika magazia?
eksartatai
pao syxna se gay cafe, alla se club spania
esy?
thessssss: den kukloforw se sxetika merh
ok.. ego pao se ena magazi gay/str8 efoson mou aresei
de tha phgaina se gay magazi mono kai mono epeidh einai gay
oute fysika tha to aperripta epeidh einai gay!
...*


*δεν απάντησε


...και κλείνουμε με κάτι πιο... ανάλαφρο:


3. (Χωρίς τίτλο!)

dfsed: pwww ayto einai kommatara
nai
exo kai to videoclip...
dfsed: egw exw motorola
...*


*ξεκαρδίστηκα!

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2007

Anyone can end up a victim...
injured by the actions of others.



But whether the damage is inflicted
by a cunning ex-wife...

or a blow delivered by
the object of our affection...

the time comes when we must pick
ourselves up and continue on our journey.





And if we can't, then all we can pray for...

is rescue.

Τρίτη, 8 Μαΐου 2007

Σκέψεις στο κομμωτήριο

Υπάρχουν πολλοί λόγοι να διαβάσει κανείς ένα κείμενο.

Χωρίζω αυθαίρετα τα κείμενα σε 3 κατηγορίες. Η πρώτη είναι τα ενημερωτικά κείμενα, δηλαδή αυτά που έχουν πληροφορίες, ειδήσεις ή στατιστικές, αυτά που προσφέρουν γνώση.

Η δεύτερη κατηγορία, - πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη - είναι τα κείμενα που εκφράζουν άποψη, δηλαδή αναλυτικότερα, αυτά που επιχειρηματολογούν, υποστηρίζουν ή κατακρίνουν μία άποψη, ένα κόμμα, ένα είδος συμπεριφοράς, τα κείμενα που γράφονται με σκοπό να πείσουν.

Η τρίτη κατηγορία είναι τα κείμενα που μεταφέρουν συναισθήματα. Αυτά που διηγούνται μια ιστορία, μια εμπειρία ή περιγράφουν μια εικόνα, μια ανάμνηση...

Φυσικά πολλά κείμενα, ίσως τα περισσότερα, ανήκουν σε περισσότερες από μία κατηγορίες.

Η χρησιμότητα των κειμένων της πρώτης κατηγορίας είναι αυτονόητη. Ακόμα κι αν μια πληροφορία φαίνεται πρακτικά άχρηστη, δεν παύει να εμπλουτίζει τις γνώσεις μας και δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να μας χρησιμεύσει.

Όσο για τα κείμενα της δεύτερης κατηγορίας, εδώ η κατάσταση είναι πιο μπερδεμένη.

Πολλοί θεωρούν ότι δεν έχει νόημα να διαβάζουν κείμενα με τα οποία συμφωνούν. Εγώ πιστεύω ότι είναι χρήσιμο, γιατί με αυτό τον τρόπο μπορεί κανείς να εμπλουτίσει τα επιχειρήματα του και να αποκτήσει πιο ολοκληρωμένη άποψη.

Ακόμα περισσότεροι είναι αυτοί που δε μπαίνουν στον κόπο να διαβάσουν κείμενα με απόψεις που είναι αντίθετες με τη δικιά τους. Αυτό είναι εξίσου λάθος in my opinion. Όταν κάποιος θέλει να έχει άποψη και να μπορεί να την συζητήσει, πρέπει να ακούει και τις αντίθετες απόψεις. Με την ίδια λογική πρέπει να διαβάζει και τα αντίστοιχα κείμενα.

Τέλος, κατά πόσο είναι χρήσιμα τα κείμενα της τρίτης κατηγορίας, έχει να κάνει με το χαρακτήρα του καθενός.. Προσωπικά, αυτά τα κείμενα είναι τα αγαπημένα μου, γιατί με μελαγχολούν, με συγκινούν, με ταξιδεύουν...

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2007

Ισχύει;

Ο τολμών πηδά.

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2007

Hope

Μετά την απογοήτευση,





πρωτομαγιάτικη ελπίδα...



Δευτέρα, 30 Απριλίου 2007

C(l)opyright

Ελλάς:






Τουρκία:






Συμμαχία;



....ή απλά αντιγραφή;

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2007

-Ακόμα και η αζαλέα μου σταμάτησε να ανθίζει :(


-stenaxwrietai gia sena kwsta


........



Τετάρτη, 25 Απριλίου 2007

Τελικά δεν είναι τυχαίο που η "τιμή", με την έννοια της αξιοπρέπειας και της υπόληψης κάποιου ανθρώπου και η "τιμή", ως χρηματική αξία κάποιου αντικειμένου ή υπηρεσίας χρησιμοποιούν την ίδια λέξη.

Κυριακή, 22 Απριλίου 2007

Dreaming...

Ονειρεύτηκα ότι ήταν ξημερώματα Κυριακής και γύριζα από το κέντρο της Θεσσαλονίκης μετά από έξοδο. Πέρασα από τα πανεπιστήμια, τα οποία είχαν εκδηλώσεις κατά της χούντας με αφορμή την 21η Απριλίου. Πραγματικά είχε πολύ κόσμο. Πέρασα και από τη σχολή του ελπίζοντας να τον δω.. Κοίταζα γύρω μου προσπαθώντας να τον εντοπίσω.

Κάποια στιγμή συνέλαβα με την άκρη του ματιού μου ένα χαριτωμένο παιδάκι. Γύρισα, αλλά δεν ήταν αυτός. Συνέχισα το περπάτημα με ακόμα μεγαλύτερη επιθυμία να τον βρω. Είδα 2 άτομα, ένα αγόρι με το σωματότυπο του κι ένα κορίτσι πιο κοντό με ξανθά μαλλιά, αλλά πάλι δεν ήταν αυτός και η φίλη του, όπως νόμισα.

Ξαφνικά μου μίλησαν κάτι παιδιά. Πρώτα ένας απ' αυτούς και μετά ήρθαν κι άλλοι. Ήταν παιδιά από τη σχολή του. Μιλήσαμε λίγο για άσχετα θέματα, αλλά το κλίμα ήταν καλό. Κάποια στιγμή μου είπαν ότι είχαμε ξανασυστηθεί αλλά χαθήκαμε. Τους είπα ότι έπρεπε να μου στείλουν sms. Ανταπάντησαν ότι θα μπορούσα να στείλω εγώ. Τους απάντησα ότι έχουν δίκιο αλλά ντρεπόμουν, κυρίως γιατί δεν ήξερα κατά πόσο το εννοούσαν ότι ήθελαν να κρατήσουμε επαφή. Συμφωνήσαμε αυτή τη φορά να κανονίσουμε από τώρα.

Καθόμασταν σε ένα πέτρινο παγκάκι και είχα προσέξει από πριν ότι απ΄ όλα τα παιδιά της μικρής αυτής παρέας, αυτός που καθόταν ακριβώς δίπλα μου μου άρεσε. Είχε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που μου αρέσουν σε ένα αγόρι. Επίσης έδειχνε και καλό παιδί. Αυτό που προσπαθούσα τώρα να κάνω είναι να καταλάβω αν είναι γκέι. Αρκετά πιθανό μου φαινόταν.

Μου φαίνεται φοβερό το γεγονός ότι από τότε που μου μίλησαν τα παιδιά δε τον σκεφτόμουν καθόλου, ούτε τον έψαχνα πια. Ούτε ένιωθα πλέον έτοιμος να τον σφίξω στην αγκαλιά μου μόλις τον δω παρά τα όσα (μου) έκανε.

...

Κάποια στιγμή κι ενώ είχαμε σηκωθεί για να με αποχαιρετήσουν, ξύπνησα και το πρώτο που σκέφτηκα ήταν να ψάξω στον κατάλογο του κινητού μου το τηλέφωνο του παιδιού, αλλά αμέσως μετά συνειδητοποίησα ότι ήταν απλά άλλο ένα όνειρο.

Ξημερώματα Κυριακής...

Σάββατο, 21 Απριλίου 2007

Άνθρωποι β' κατηγορίας; Η άλλη άποψη

Το κείμενο που ακολουθεί είναι σχόλιο του boywalkinginthewoods από το προηγούμενο μου ποστ. Διαβάζοντας το, ένιωσα την ανάγκη να το δημοσιεύσω σε ξεχωριστό ποστ καθώς πιστεύω ότι διατυπώνει με εξαιρετικά εύστοχο τρόπο μια διαφορετική προσέγγιση στο ερώτημα ποια πρέπει να είναι η στάση μας σε περιστατικά ρατσιστικής αντιμετώπισης, παρόμοια με το άρθρο της εφημερίδας "πρώτο θέμα".

Επίσης περιγράφει μία στάση ζωής που προσωπικά θεωρώ ότι αν υιοθετούνταν από αρκετούς ανθρώπους, ανεξάρτητα από τη σεξουαλικότητα τους, θα συνέβαλε σημαντικά στην αλλαγή της κοινωνίας στην οποία ζούμε:



σκόρπιες σκέψεις, ψόφια κέφια, νάυλον ντέφια

για να ξεκινήσω ας αποτανθώ στα εξαγριωμένα νέα (και καλά κάνουν, γιατί αν είσαι νέος και ήρεμος είναι να απορείς) ομοφυλόφιλα αγόρια και κορίτσια εδώ.
μου έλεγε λοιπόν ένας σοφός φίλος μου:
γιατί boy θέλεις να μάθεις το γουρούνι να τραγουδάει;
και τον χρόνο σου χαλάς και το γουρούνι δυσαρεστείς.

that said...

ποιός νοιάζεται εκτός από το ανεγκέφαλο κοινό της δεδομένης εφημερίδας του γνωστού σεξιστή εκδότη και εμάς, για το τι λέει ο καθένας που γράφει εκεί και γιατί; όχι, μην φοβάστε τις διακόσιες χιλιάδες ηλιθίους, ας φοβάστε όμως ένα έθνος ηλιθίων ολόκληρο με τους κυβερνήτες και τους θρησκευτικούς ηγέτες του. θυμάσαι; ψηφίζεις και εσύ. όχι;

subtext
είμαι out στην οικογένειά μου, στην παρέα μου, στους συνεργάτες μου. δεν έτυχε, πέτυχε. έχω υποστεί λεκτική βία ως ομοφυλόφιλος αρκετά συχνά και στην αθήνα και στο λονδίνο και στο παρίσι οπου έχω βρεθεί για χρονικά διαστήματα και ας μην χρησιμοποιώ κώδικες και μανιέρες που οι ετεροφυλόφιλοι θεωρούν για κάποιον λόγο που μου διαφεύγει το σημάδι του αντιχρίστου. κάθε φορά αντέδρασα με ευγένεια και ανοχή νοιώθοντας και λίγο φόβο, όχι περισσότερο από αυτόν που θα ένοιωθα αν ένα σκυλί μου γαύγιζε. θεωρώ τον εαυτό μου ακτιβιστή με αξιοπρέπεια. συμμετέχω στα κοινά, ψηφίζω με την ανοχή και την ενσωμάτωση ομοφυλοφίλων ανδρών και γυναικών από τους πολιτικούς, στο μυαλό μου. υποστηρίζω κινήσεις για την άρθρωση της ισότητας ανάμεσα στους ανθρώπους. προσπαθώ ενάντια σε κάθε ρατσισμό και όχι μόνο τον σεξουαλικό. αφήνω να φαίνεται δημόσια η οικειότητά μου με το αγόρι μου αν έτσι το νοιώθω και όπου το νοιώθω, και αν αυτή η διάθεση είναι αμοιβαία. αντιλαμβάνομαι εδώ την αδυναμία ορισμένων ομοφυλοφίλων να εκφραστούν ελεύθερα ή να θεωρήσουν αυτήν την ελεύθερη έκφραση απαραίτητη ή ποθητή.

η ομοφυλοφιλία μου είναι ενσωματωμένη στην ζωή μου και την τέχνη μου όσο και η αγάπη μου για τους ουρανούς, για την θάλασσα, για τα ταξίδια και όχι περισσότερο. μου αρέσουν τα αγόρια, τα δάση, ο αέρας, τα παιχνίδια, όλα με καθορίζουν και τίποτε δεν με αντιπροσωπεύει με αυτήν την έννοια που προσπαθεί ο κύριος της εφημερίδας να μου προσάψει. θεωρώ τον εαυτό μου απολύτως φυσιολογικό σε όλες μου τις προτιμήσεις και πάντα σε σχέση με τον άλλον άνθρωπο στον οποίο αυτές οι προτιμήσεις μου αναφέρονται. (εννοώ εδώ, οτι αν μας αρέσει και εμένα και εσένα να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο ενώ γαμιόμαστε, αυτό είναι για μας φυσιολογικό και δεν πέφτει λόγος σε κανένα).

ανέχομαι και ζητώ να με ανεχτούν. τίποτε άλλο.

αλήθεια της ζωής μου:
υπάρχουν καλοί και κακοί παντού.

συγγνώμη κώστα για την εισβολή και την μπουρδολογία μου.

νομίζω οτι τα πράγματα τοποθετούνται στην σωστή απλή βάση τους εδώ:

http://exisandwhys.blogspot.com

χαρούμενα παιδιά, vol.2

peace



Παραθέτω 3 βίντεο που αναδημοσιεύτηκαν στο blog exisandwhys και θεωρώ ότι έχουν άμεση σχέση με το θέμα που συζητάμε:










Πέμπτη, 19 Απριλίου 2007

Είσαι άνθρωπος β' κατηγορίας;

Με αφορμή το άρθρο του Νίκου Ζαχαριάδη στο πρώτο θέμα (απόσπασμα του άρθρου θα βρείτε εδώ), σκέψεις και αντιδράσεις από γκέι και λεσβίες δημοσιεύτηκαν στο blog του και έγινε κι ένα ποστ στο blog του Χρήστου.

Μετά το τελευταίο ποστ, στο οποίο κατά τη γνώμη μου υπάρχει μια διάθεση δικαιολόγησης του αρθρογράφου για τις απόψεις του ("Όταν είσαι συνηθισμενός σε μία εικόνα, σε ένα πρότυπο, δυσκολεύεσαι να δεχτείς κάτι καινούργιο το οποίο έχεις "διδαχθεί" ότι είναι μη φυσιολογικό και το κρίνεις αμυντικά.") και εύρεσης ελαφρυντικών ("Βέβαια, όλο αυτό θα μπορουσε να αποτελεί και απόρροια μίας προσωπικής του πρόσφατης εμπειρίας η οποία αποδώθηκε με αυτόν τον τρόπο στο άρθρο που διαβάσαμε."), ενώ αντίθετα υπάρχει ξεκάθαρη διαφωνία με κάποιες ακραίες αντιδράσεις γκέι ("Επίσης, έχω να προσθέσω πως, όταν παρεκτρέπεσαι χάνεις τις περισσότερο φορές το δίκιο σου.") έκανα κάποιες σκέψεις.


Είναι μία τραγική πραγματικότητα ότι στα μάτια της πλειοψηφίας στην Ελλάδα ο ομοφυλόφιλος είναι άνθρωπος β κατηγορίας. Είναι άνθρωπος με μειωμένη σοβαρότητα, μειωμένη αξιοπρέπεια, μειωμένο αντρισμό και τελικά μειωμένα δικαιώματα σε σχέση με τους "κανονικούς".

Θέλουμε να είμαστε άνθρωποι β κατηγορίας; Είμαι σίγουρος πως όχι. Πολλοί βέβαια θα επισημάνουν ορθότατα ότι είναι πολύ δύσκολο να επιβάλουμε το πώς θέλουμε να μας αντιμετωπίζει η πλειοψηφία, τουλάχιστον όχι εύκολα. Κανείς δε θα μας ρωτήσει τι αντιμετώπιση θέλουμε να έχει απέναντι μας.

Αυτό όμως δε σημαίνει ότι πρέπει να το αποδεχτούμε και να μην αντιδράμε, πόσο μάλιστα να βρίσκουμε και ελαφρυντικά σε όσους μας αντιμετωπίζουν έτσι. Άλλωστε αν δεν αντιδράσουμε σε τέτοια φαινόμενα ρατσιστικής αντιμετώπισης δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ τίποτα.

Και το χειρότερο απ' όλα, έχω την αίσθηση (μακάρι να κάνω λάθος) ότι με την τόσο χαλαρή στάση απέναντι σε τέτοια περιστατικά, ίσως κάποιοι από μας θεωρούμε και οι ίδιοι τους εαυτούς μας υποσυνείδητα ανθρώπους β κατηγορίας....

Τρίτη, 17 Απριλίου 2007






17 Αυγούστου 2005 8:05μμ

Σάββατο, 14 Απριλίου 2007

Being gay is not a choice!

Η επιθυμία στα φύλα δεν είναι θέμα επιλογής. Οι ετεροφυλόφιλοι άντρες έχουν νευρωνικά δίκτυα που τους οδηγούν στην αναζήτηση γυναικών. Οι ομοφυλόφιλοι έχουν άλλα κυκλώματα που τους στρέφουν προς άλλους άντρες.

...

Ο σεξουαλικός προσανατολισμός, τουλάχιστον για τους άντρες, φαίνεται πως έχει κατασταλάξει πριν από τη γέννα. «Νομίζω ότι οι περισσότεροι επιστήμονες που ασχολούνται με το θέμα, έχουν πειστεί πως αυτό που καθορίζει τις σεξουαλικές προτιμήσεις των αντρών έχει συμβεί πριν από τη γέννα. Αντίθετα, στις γυναίκες κάποιες γεννιούνται ομοφυλόφιλες, ενώ άλλες γίνονται στην πορεία», εξηγεί ο Μαρκ Μπρίντλαβ, ειδικός στο νευρικό σύστημα, στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.





Άλλη μία έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι θέμα επιλογής αλλα γενετικής προδιάθεσης.

Τα τελευταία χρόνια έχω διαβάσει πολλές μελέτες που κάνουν διάφορες εκτιμήσεις για τα αίτια της ομοφυλοφιλίας. Ανάμεσα σε αυτές, άλλες ισχυρίζονται ότι είναι θέμα γενετικής προδιάθεσης, ενώ άλλες υποστηρίζουν ότι οφείλεται σε συνδυασμό γενετικής επιρροής και μειωμένης απορρόφησης τεστοστερόνης κατά την κύηση.

Αυτό που είναι κοινό σε όλες τις έρευνες είναι το συμπέρασμα:


Η ομοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή! Είναι ιδιότητα, όπως το χρώμα των μαλλιών και των ματιών.


Επίσης, ένα άλλο κοινό συμπέρασμα των επιστημόνων που έχουν ασχοληθεί με το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει μέχρι σήμερα τρόπος αλλαγής της σεξουαλικότητας, ούτε με επιστημονικές μεθόδους, ούτε ψυχολογικές.

Λαμβάνοντας υπόψην όλες αυτές τις επιστημονικές ανακοινώσεις, δεν είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε και να υποστηρίξουμε με πάθος ότι "
οι διακρίσεις εναντίον των ομοφυλοφίλων είναι εξίσου απαράδεκτες με τις διακρίσεις που έχουν ως βάση το χρώμα του προσώπου";